H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 Δη-μήτηρ...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Αιθηρόη
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 28/02/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2417

ΔημοσίευσηΘέμα: Δη-μήτηρ...    Πεμ 14 Ιουλ - 9:52:34


Και η θεά φύση διάλεξε το ομορφότερο κομμάτι γης…
Έτσι για να νιώσει όπως παλιά…
Να θυμηθεί, πως αξίζει να δοθεί…
Να θυμηθεί… να σώσει…

…Ακούμπησε τις παλάμες της στων δέντρων τους κορμούς…
Τους μίλησε γλυκά κι απόκρυφα… με λόγια διαλεγμένα.
Άγγιξε με τα ακροδάχτυλα την γη… και χάραζε γελώντας…
Έσταξε δύναμη ζωής… αυτή την πιο σπουδαία…
Έγραψε λέξεις μυστικές… που μόνο εκείνη ξέρει…

Τα χέρια της βύθισε απαλά, στα δροσερά ποτάμια…
Χαμήλωσε το πρόσωπο και φάνηκε η μορφή της…
Φυσούσε την ανάσα της στα καθαρά ρυάκια.
Ζωή γεννούσε μέσα τους… γλυκά να μεταφέρουν…

Περπάτησε ανέμελα στα δροσερά λιβάδια…
Εκεί που απλώνονται ηλίανθοι με χρυσαφιά καπέλα...
Χώθηκε μέσα τους απαλά… μην κάποιον τους πληγώσει…
Τα χέρια της άπλωσε τρυφερά… το χάδι της να πιούνε…

Τόση ήταν η χαρά της για την ομορφιά,
που ξέχασε τα του κόσμου τούτου.
Και το γλυκύτερο τραγούδι της, απλόχερα σκορπούσε…
Νανούρισε τα δέντρα της… γλυκά παρηγορούσε..
Και με υποσχέσεις όρισε, τα σχέδια του κόσμου…

Έπαψε μόνο σαν ένιωσε τις ρίζες αναπαυμένες...
Το φόρεμα ανασήκωσε και βάδισε πιο πέρα…
Ευλογία αναστέναξε η Γη, απ την γύμνια των ποδιών της…
Την ευτυχία γεύτηκαν που μύρωνε ο ιδρώτας…

Έσφιγγε η καρδιά της… τον άνθρωπο πλησίαζε…
Σιωπούσε η μελωδία της…

Περπάτησε μέσα από τα μονοπάτια των ανέμων της…
…και έφτασε μέχρι τα τείχη του κόσμου των ανθρώπων...
« Καιρός να επιστρέψουμε φίλε μου »…
Μουρμούρισε στο αεράκι που είχε πιαστεί από τα φορέματα της.

Δεν άντεχε να δει την φτώχια και την γύμνια…
…μην τυχόν και μετανιώσει η αγάπη της…


Αιθηρόη 13-7-2011








Να έχετε αγάπη στην καρδιά, φως στο πνεύμα,
θάρρος στην ψυχή και αλήθεια στο στόμα...


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.aoratos-naos.com
Αιθηρόη
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 28/02/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2417

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Δη-μήτηρ...    Τετ 9 Νοε - 21:37:05







Να έχετε αγάπη στην καρδιά, φως στο πνεύμα,
θάρρος στην ψυχή και αλήθεια στο στόμα...


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.aoratos-naos.com
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Δη-μήτηρ...    Τρι 11 Ιουν - 23:19:09

Αιθηρόη έγραψε:

Και η θεά φύση διάλεξε το ομορφότερο κομμάτι γης…
Έτσι για να νιώσει όπως παλιά…
Να θυμηθεί, πως αξίζει να δοθεί…
Να θυμηθεί… να σώσει…

…Ακούμπησε τις παλάμες της στων δέντρων τους κορμούς…
Τους μίλησε γλυκά κι απόκρυφα… με λόγια διαλεγμένα.
Άγγιξε με τα ακροδάχτυλα την γη… και χάραζε γελώντας…
Έσταξε δύναμη ζωής… αυτή την πιο σπουδαία…
Έγραψε λέξεις μυστικές… που μόνο εκείνη ξέρει…

Τα χέρια της βύθισε απαλά, στα δροσερά ποτάμια…
Χαμήλωσε το πρόσωπο και φάνηκε η μορφή της…
Φυσούσε την ανάσα της στα καθαρά ρυάκια.
Ζωή γεννούσε μέσα τους… γλυκά να μεταφέρουν…

Περπάτησε ανέμελα στα δροσερά λιβάδια…
Εκεί που απλώνονται ηλίανθοι με χρυσαφιά καπέλα...
Χώθηκε μέσα τους απαλά… μην κάποιον τους πληγώσει…
Τα χέρια της άπλωσε τρυφερά… το χάδι της να πιούνε…

Τόση ήταν η χαρά της για την ομορφιά,
που ξέχασε τα του κόσμου τούτου.
Και το γλυκύτερο τραγούδι της, απλόχερα σκορπούσε…
Νανούρισε τα δέντρα της… γλυκά παρηγορούσε..
Και με υποσχέσεις όρισε, τα σχέδια του κόσμου…

Έπαψε μόνο σαν ένιωσε τις ρίζες αναπαυμένες...
Το φόρεμα ανασήκωσε και βάδισε πιο πέρα…
Ευλογία αναστέναξε η Γη, απ την γύμνια των ποδιών της…
Την ευτυχία γεύτηκαν που μύρωνε ο ιδρώτας…

Έσφιγγε η καρδιά της… τον άνθρωπο πλησίαζε…
Σιωπούσε η μελωδία της…

Περπάτησε μέσα από τα μονοπάτια των ανέμων της…
…και έφτασε μέχρι τα τείχη του κόσμου των ανθρώπων...
« Καιρός να επιστρέψουμε φίλε μου »…
Μουρμούρισε στο αεράκι που είχε πιαστεί από τα φορέματα της.

Δεν άντεχε να δει την φτώχια και την γύμνια…
…μην τυχόν και μετανιώσει η αγάπη της…


Αιθηρόη 13-7-2011





Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Δη-μήτηρ...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ.-
Μετάβαση σε: