H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 Εγώ ή Ψυχή._

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Κάρα

avatar

Ηλικία : 51
Τόπος : πατρα
Καρκίνος
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 40

ΔημοσίευσηΘέμα: Εγώ ή Ψυχή._   Τρι 8 Μαρ - 2:48:24



Αυτό το έγραψα κάποτε….. κάπου ιδιαίτερα…. στιγμές εσωτερικής μέθης.

Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που βγαίνει στο κόσμο του ίντερνετ.

Η διαφορά είναι πως τώρα θέλω να το αφιερώσω σε εσάς, να τα πάρετε μέσα σας, να το δείτε με τα δικά σας μάτια και να το κάνετε δικό σας.

« Αγαπώ... δεν φοβάμαι... ελπίζω... πιστεύω... θυμώνω... γνωρίζω... κατανοώ... συγχωρώ... και πάλι αγαπώ. Έτσι απλά...

Είμαι Γυναίκα, είμαι γη, είμαι δέντρο, είμαι η μήτρα, είμαι αυτή που φέρνει, είμαι αυτή που ντύνει, είμαι αυτή που παρατηρεί, είμαι αυτή που τρέχει, είμαι αυτή που μεσολαβεί, είμαι αυτή που ενώνει και γεφυρώνει, είμαι αυτή που τρέφει, είμαι αυτή που φροντίζει να είναι την κατάλληλη στιγμή εκεί... όπου κι αν είναι αυτό.


Είμαι η ερωμένη της ζωής, είμαι η ιδέα του αγνώστου, είμαι η ιέρεια της φύσης, είμαι ο λόγος των άστρων, είμαι τα μυστήρια των ναών, είμαι το -Α- των Ελλήνων, το -Θ- του μυστηρίου που συγκεντρώνετε και φανερώνει, είμαι το δαιμόνιο της αναζήτησης, είμαι το δάχτυλο της γνώσης, είμαι ο χιτώνας κάθε γενναίου Πολεμιστή και δίκαιου Ιππότη, είμαι το χώμα που τυλίγει κάθε σπόρο, είμαι κόρη - μάνα και γηραιά, είμαι ο βωμός του θυσιαστηρίου και είμαι η προσφορά θυσίας..

Είμαι... ΓΥΝΑΙΚΑ. Είμαι ένα μέρος της Θεϊκής δημιουργίας, ένα μέρος της μεγάλης διασποράς και το γνωρίζω και δεν μπορώ να το αρνηθώ. Και είμαι και το Τίποτα. Αλλά πέρα από όλα αυτά... είμαι και ΕΓΩ! Και είμαι εδώ. Τώρα είμαι εδώ. Εδώ... ένα σταθερό σημάδι... ακούνητο, ατάραχο, αμετάβλητο. Σα να μην ζω για μένα.

Μα εσείς.... Ακούστε με...

Μέσα σε αυτή την πολυταξιδεμένη σας θνητότητα που πιστά συνοδευόταν από την αθανασία, ανακαλύψτε το τρόπο που γεννιούνται οι Θεοί. Η αναγκαία σκληρότητα με την οποία σμιλεύτηκε το σχήμα της ουσίας σας, θα δώσει την κατανόηση και γνώση που οι Θεοί, τα ανώτερα όντα του σύμπαντος, δεν θυμούνται πλέον και απλά υπάρχει μέσα στο μεγαλείο της ουσίας τους, σαν φυσικό ένστικτο... κατανόηση που πέρασε στις φλέβες της ουσίας τους και ενεργεί μηχανικά χωρίς να υπάρχει η σκέψη της ενθύμησης του ‘'γιατί. Εδώ όμως μπροστά στα μάτια σας, υπάρχει το κλειδί και η αποκωδικοποίηση των σπόρων της ψυχής των θεών.

Η καρδιά δακρύζει; Ίσως.... Είχε κάποτε ειπωθεί από κάποιους ποιητές. Γνώριζαν; Περιττό! Εκείνων οι καρδιές είχαν δακρύσει. Θλίψη; Ίσως το παράπονο που έβλεπαν να ξεψυχά μέσα τους...

Ναι, έχω και τη θλιβερή πλευρά μου. Πότε είμαι μόνη και πότε σας επισκέπτομαι και κοιτάζει μέσα από σας, μιλώ μέσα από εσάς. Ναι, είμαι εδώ... Και ταυτόχρονα δεν μπορώ να είμαι. Όχι εγώ, η ίδια. Όχι έτσι όπως είναι όλοι τους, ζώντας την ζωή τους για αυτούς τους ίδιους. Εγώ είμαι εδώ και είναι σαν να μην αλλάζω. Δεν ζω αυθόρμητα. Έχω τον έλεγχο. Πότε καλώς... και πότε κακώς! Πότε χαίρομαι και πότε πληγώνομαι...

Εγώ είμαι εδώ. Σαν σταθερό σημάδι. Όλοι αλλάζουν. Όλοι όσοι έχουν περάσει από δίπλα μου, γύρω μου, πάνω μου... όλοι αλλάζουν. Κι εγώ εδώ... Φωτεινό σημάδι που δεν σαλεύει από τη θέση του.
Όχι! Όχι, μην το σκεφτείς... Όχι, δεν με ανάγκασε κανείς. Απλά είναι κάτι που εγώ μπορώ να το κάνω. Είναι φορές που... που δεν θυμάμαι αν μπορώ να φύγω, να μετακινηθώ, να πάω αλλού... Και η συνήθεια, μία λήθη είναι...

Και τότε μου μιλάω και με ρωτάω.. «Γιατί το κάνεις;» Και τότε διαισθάνομαι, πως κάτι περιμένω. Και θυμάμαι και τον άνθρωπο... μήπως γι αυτόν ήρθα εδώ;

Και κάπου εκεί, αρχίζω να υποψιάζομαι πως κάποιοι μακρινοί Θεοί κάποιο ρόλο έπαιξαν σε αυτό και με την επιθυμία τους με έστειλαν. Μοίρα; Πεπρωμένο; Συνωμοσία; Αποστολή; Ποιος μπορεί να πει με σιγουριά;

Το ήξερα άραγε; Το επέλεξα; Λες να ήταν μια αποστολή που ζήτησα; Μήπως βιαστικά διάλεξα το δρόμο αυτό και με επιπολαιότητα πίστεψα περισσότερο απ όσο θα έπρεπε στις δυνάμεις μου;

Και τελικά, η μόνη αλήθεια μέσα σε όλα αυτά, είναι πως δεν μπορώ να μένω αμέτοχη. Και μέχρι να τελειώσει αυτός ο πόλεμος, γιατί πόλεμος γίνετε στο σύμπαν και δημιουργία στήνεται, μένω πιστή στο έργο μου. Αν και είναι φορές που αναρωτιέμαι μήπως με ξέχασαν. Η μήπως τους ξέχασα εγώ; Η μήπως εγώ η ίδια ξέχασα την αλήθεια του εαυτού μου;

Ξέχασα τον δρόμο της επιστροφής ή μήπως χάθηκα και σαν υπνωτισμένη ψάχνω τον νέο δρόμο, τον δρόμο που θα με οδηγήσει στα επόμενα βήματα;

Ποιος ξέρει... Και έτσι... είμαι εδώ... Γυναίκα και Θεά. Γυναίκα του κόσμου τούτου. Θεά ενός κόσμου άλλου. Με βλέπεις; Είμαι εδώ. Είμαι εδώ... εγώ η Ψυχή.... »

---
Να έχετε αγάπη στην καρδιά, φως στο πνεύμα, θάρρος στην ψυχή και αλήθεια στο στόμα.

Αιθηρόη



Κάθε φορά που έχεις την τάση να δώσεις λιγότερα....δώσε κάτι παραπάνω .....
Ισχύει για όλα!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
lordos

avatar

Ηλικία : 46
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 202

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Εγώ ή Ψυχή._   Πεμ 13 Οκτ - 20:15:04

Θαυμάσιο!!!!!! Το χρώμα μόνο λίγο κουραστικό, αλλά αγαπητή μου θεσπέσιο!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
angels1

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 07/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 1252

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Εγώ ή Ψυχή._   Κυρ 16 Οκτ - 1:39:28



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
lordos

avatar

Ηλικία : 46
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 202

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Εγώ ή Ψυχή._   Δευ 21 Νοε - 17:54:15

Σ ευχαριστώ που διόρθωσες το χρώμα! Είναι τόσο υπέροχο που πρέπει να μπορεί κανείς να το διαβάζει ξεκούραστα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Εγώ ή Ψυχή._   Τετ 19 Δεκ - 10:27:57



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Εγώ ή Ψυχή._   Σαβ 8 Μαρ - 18:32:39

Αυτό το έγραψα κάποτε….. κάπου ιδιαίτερα…. στιγμές εσωτερικής μέθης. 

Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που βγαίνει στο κόσμο του ίντερνετ. 

Η διαφορά είναι πως τώρα θέλω να το αφιερώσω σε εσάς, να τα πάρετε μέσα σας, να το δείτε με τα δικά σας μάτια και να το κάνετε δικό σας. 

« Αγαπώ... δεν φοβάμαι... ελπίζω... πιστεύω... θυμώνω... γνωρίζω... κατανοώ... συγχωρώ... και πάλι αγαπώ. Έτσι απλά... 

Είμαι Γυναίκα, είμαι γη, είμαι δέντρο, είμαι η μήτρα, είμαι αυτή που φέρνει, είμαι αυτή που ντύνει, είμαι αυτή που παρατηρεί, είμαι αυτή που τρέχει, είμαι αυτή που μεσολαβεί, είμαι αυτή που ενώνει και γεφυρώνει, είμαι αυτή που τρέφει, είμαι αυτή που φροντίζει να είναι την κατάλληλη στιγμή εκεί... όπου κι αν είναι αυτό. 


Είμαι η ερωμένη της ζωής, είμαι η ιδέα του αγνώστου, είμαι η ιέρεια της φύσης, είμαι ο λόγος των άστρων, είμαι τα μυστήρια των ναών, είμαι το -Α- των Ελλήνων, το -Θ- του μυστηρίου που συγκεντρώνετε και φανερώνει, είμαι το δαιμόνιο της αναζήτησης, είμαι το δάχτυλο της γνώσης, είμαι ο χιτώνας κάθε γενναίου Πολεμιστή και δίκαιου Ιππότη, είμαι το χώμα που τυλίγει κάθε σπόρο, είμαι κόρη - μάνα και γηραιά, είμαι ο βωμός του θυσιαστηρίου και είμαι η προσφορά θυσίας.. 

Είμαι... ΓΥΝΑΙΚΑ. Είμαι ένα μέρος της Θεϊκής δημιουργίας, ένα μέρος της μεγάλης διασποράς και το γνωρίζω και δεν μπορώ να το αρνηθώ. Και είμαι και το Τίποτα. Αλλά πέρα από όλα αυτά... είμαι και ΕΓΩ! Και είμαι εδώ. Τώρα είμαι εδώ. Εδώ... ένα σταθερό σημάδι... ακούνητο, ατάραχο, αμετάβλητο. Σα να μην ζω για μένα. 

Μα εσείς.... Ακούστε με... 

Μέσα σε αυτή την πολυταξιδεμένη σας θνητότητα που πιστά συνοδευόταν από την αθανασία, ανακαλύψτε το τρόπο που γεννιούνται οι Θεοί. Η αναγκαία σκληρότητα με την οποία σμιλεύτηκε το σχήμα της ουσίας σας, θα δώσει την κατανόηση και γνώση που οι Θεοί, τα ανώτερα όντα του σύμπαντος, δεν θυμούνται πλέον και απλά υπάρχει μέσα στο μεγαλείο της ουσίας τους, σαν φυσικό ένστικτο... κατανόηση που πέρασε στις φλέβες της ουσίας τους και ενεργεί μηχανικά χωρίς να υπάρχει η σκέψη της ενθύμησης του ‘'γιατί. Εδώ όμως μπροστά στα μάτια σας, υπάρχει το κλειδί και η αποκωδικοποίηση των σπόρων της ψυχής των θεών. 

Η καρδιά δακρύζει; Ίσως.... Είχε κάποτε ειπωθεί από κάποιους ποιητές. Γνώριζαν; Περιττό! Εκείνων οι καρδιές είχαν δακρύσει. Θλίψη; Ίσως το παράπονο που έβλεπαν να ξεψυχά μέσα τους...

Ναι, έχω και τη θλιβερή πλευρά μου. Πότε είμαι μόνη και πότε σας επισκέπτομαι και κοιτάζει μέσα από σας, μιλώ μέσα από εσάς. Ναι, είμαι εδώ... Και ταυτόχρονα δεν μπορώ να είμαι. Όχι εγώ, η ίδια. Όχι έτσι όπως είναι όλοι τους, ζώντας την ζωή τους για αυτούς τους ίδιους. Εγώ είμαι εδώ και είναι σαν να μην αλλάζω. Δεν ζω αυθόρμητα. Έχω τον έλεγχο. Πότε καλώς... και πότε κακώς! Πότε χαίρομαι και πότε πληγώνομαι...

Εγώ είμαι εδώ. Σαν σταθερό σημάδι. Όλοι αλλάζουν. Όλοι όσοι έχουν περάσει από δίπλα μου, γύρω μου, πάνω μου... όλοι αλλάζουν. Κι εγώ εδώ... Φωτεινό σημάδι που δεν σαλεύει από τη θέση του. 
Όχι! Όχι, μην το σκεφτείς... Όχι, δεν με ανάγκασε κανείς. Απλά είναι κάτι που εγώ μπορώ να το κάνω. Είναι φορές που... που δεν θυμάμαι αν μπορώ να φύγω, να μετακινηθώ, να πάω αλλού... Και η συνήθεια, μία λήθη είναι... 

Και τότε μου μιλάω και με ρωτάω.. «Γιατί το κάνεις;» Και τότε διαισθάνομαι, πως κάτι περιμένω. Και θυμάμαι και τον άνθρωπο... μήπως γι αυτόν ήρθα εδώ; 

Και κάπου εκεί, αρχίζω να υποψιάζομαι πως κάποιοι μακρινοί Θεοί κάποιο ρόλο έπαιξαν σε αυτό και με την επιθυμία τους με έστειλαν. Μοίρα; Πεπρωμένο; Συνωμοσία; Αποστολή; Ποιος μπορεί να πει με σιγουριά; 

Το ήξερα άραγε; Το επέλεξα; Λες να ήταν μια αποστολή που ζήτησα; Μήπως βιαστικά διάλεξα το δρόμο αυτό και με επιπολαιότητα πίστεψα περισσότερο απ όσο θα έπρεπε στις δυνάμεις μου; 

Και τελικά, η μόνη αλήθεια μέσα σε όλα αυτά, είναι πως δεν μπορώ να μένω αμέτοχη. Και μέχρι να τελειώσει αυτός ο πόλεμος, γιατί πόλεμος γίνετε στο σύμπαν και δημιουργία στήνεται, μένω πιστή στο έργο μου. Αν και είναι φορές που αναρωτιέμαι μήπως με ξέχασαν. Η μήπως τους ξέχασα εγώ; Η μήπως εγώ η ίδια ξέχασα την αλήθεια του εαυτού μου;

Ξέχασα τον δρόμο της επιστροφής ή μήπως χάθηκα και σαν υπνωτισμένη ψάχνω τον νέο δρόμο, τον δρόμο που θα με οδηγήσει στα επόμενα βήματα; 

Ποιος ξέρει... Και έτσι... είμαι εδώ... Γυναίκα και Θεά. Γυναίκα του κόσμου τούτου. Θεά ενός κόσμου άλλου. Με βλέπεις; Είμαι εδώ. Είμαι εδώ... εγώ η Ψυχή.... » 

---
Να έχετε αγάπη στην καρδιά, φως στο πνεύμα, θάρρος στην ψυχή και αλήθεια στο στόμα. 

Αιθηρόη
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ηλιόδωρος

avatar

Τόπος : Κάπου κοντά από την Πηγή…
Ημερομηνία εγγραφής : 04/07/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 1302

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Εγώ ή Ψυχή._   Σαβ 8 Μαρ - 23:02:46

Αυτός ο Πλανήτης των Γιγάντων, μόνο σε τέτοιες Γιγάντιες ψυχές δίνει αποστολές, μόνο στους καλύτερους και πιο άξιους ... 


Τιμή και σεβασμός.
Ο Δράκος μου, εδώ. Εγώ εδώ. Η καρδιά μου εδώ. Η ψυχή μου, χωρισμένη. Το πνεύμα μου, πόσο σε εκτιμά και πόσο σ΄αγαπά.
Τιμή και σεβασμός.


Αφού μπορείς να γίνεις τα πάντα, γίνε ο Εαυτός σου, γιατί εσύ είσαι η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο !!

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.youtube.com/user/mikroulis11
 
Εγώ ή Ψυχή._
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ.-
Μετάβαση σε: