H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 Sunlight

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
emmanouil

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 30/03/2014
Αριθμός μηνυμάτων : 570

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Κυρ 3 Απρ - 10:45:30




Ο  αγαπητος  μας  φιλος  υποπτευομαι  οτι

αναζητει  μια παγια  τακτικη   αντιμετωπισης  μιας  καθολικης  τριβης  απεναντι  σε  αυτο  που  ονομαζεται 

εκ της  φυσεως τους  αρνητικο  και  θετικο,  χωρις  ταυτοχρονα  την  αλιωση  η  την  συγχωνευση  της

της  φυσης  τους ...

Οπως  σχεδον  σε  ολα , ετσι  και  οι  περισσοτεροι  νομοι  και  κανονες  κατω  απο  ιδιαιτερες  συνθηκες

  καταρρεουν ...

Ας  αναλυσουμε λοιπον  τα   χαρακτηριστικα  δυο πλασματων   εκ  διαμετρου  αντιθετης  πολικοτητας

και  τις   δρασεις  αυτων  σε  γηινο  και  κοσμικο  επιπεδο ...  
 
 Ας  εξετασουμε  αρχικα  με  προσοχη  τις  δρασεις και   δυναμεις  του   αρνητικου

  
                                           Κύρια χαρακτηριστικά των παρασιτικών


Είναι αστείο και γελοίο κάποιος να προσβάλλετε, να κλαίει, να χτυπιέται και να παραλύει από την όποια συμπεριφορά των άλλων. Όποιος μπορεί να σε προσβάλλει σε αποδυναμώνει επίσης. Αν αναζητάς ευκαιρίες να νοιώσεις προσβεβλημένος θα βρεις αρκετές και παντού. Είναι το «εγώ» που σε πείθει ότι οι άνθρωποι δεν είναι άξιοι για σένα και δεν είναι όπως θα έπρεπε να είναι δηλ. να θαυμάζουν, να δοξολογούν και να υμνούν την σπουδαιότητα σου. Οι άνθρωποι όμως δεν είναι υποχρεωμένοι να φέρονται όπως βολεύει εσένα, ούτε όπως εσύ υποθέτεις ότι πρέπει να φέρονται, το να προσβάλλεσαι γι αυτό είναι το λιγότερο βλακώδες, παρανοϊκό και αδυναμία.
Από τα κύρια χαρακτηριστικά των παρασιτικών είναι η αδυναμία, η ασέβεια, η ανωριμότητα και η αυταπάτη μαζί με μια δυνατή επιθυμία να εξαπατούν άλλους ανθρώπους. Η αδυναμία και η ασέβεια είναι σημαντικοί παράγοντες γιατί φαίνεται να είναι η ρίζα της ανικανότητας για «υψηλότερη σκέψη» πέρα κι έξω από την πραγματικότητα του matrix. Τέτοια σκέψη χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια συγκεκριμένου είδους και οι παρασιτικοί απλώς δεν θέλουν και δεν μπορούν, δεν διαθέτουν την απαιτούμενη ενέργεια για να την εφαρμόσουν.
Μοιάζει πολύ με την επιλογή δουλειάς. Ακόμη και ανθρώπινα ζώα ικανά να παράγουν τεράστιο φυσικό έργο, δε φαίνεται να έχουν την ικανότητα να καταλάβουν τι είδους δουλειά είναι πραγματικά πολύτιμη. Μπορεί να ξοδέψουν μέρες, εβδομάδες, μήνες ψάχνοντας ατέλειωτες λέξεις και μεταθέσεις σε λεξικά, αλλά η ικανότητα να δουν μέσα στη βαθύτερη πραγματικότητα, που προέρχεται από ψυχικό σθένος, απλά δε βρίσκεται μέσα τους.
Τέτοια παρασιτικά όντα έχουν εκπληκτικά ταλέντα αυτό-δικαιολόγησης και εξορθολογισμού αυτών που κάνουν, μια ικανότητα δικαιολόγησης του ανορθολογισμού τους, πέρα από κάθε φαντασία. Είναι επίσης ειδικοί στο να επικαλούνται τη συμπόνια και τα συναισθηματικά εναύσματα άλλων ανθρώπων. Ακόμη, έχουν μια πολύ καλά ανεπτυγμένη ικανότητα να αποσυνδέουν, να ξορκίζουν, αυτό που δε θέλουν να δουν ή να παραδεχτούν.
Είναι γενικά δειλοί αλλά με μια στρέβλωση, ο μεγαλύτερος φόβος τους είναι πως οι άλλοι θα τους δουν ως αδύναμους, έτσι δημιουργούν μια ψευδή προσωπικότητα μεγαλόστομου σθένους και δύναμης που απλώς δεν υπάρχει.


«Ευσεβείς Πόθοι»
«Τι θα πουν οι άλλοι» «Γιατί δεν μου μιλάς» « Γιατί δεν μου το είπες» οι παρασιτικοί, είναι επίσης υπερευαίσθητοι στο τι λέγεται γι’ αυτούς και θα θυμώσουν υπέρμετρα όταν νομίσουν πως ταπεινώνονται, αλλά είναι εντελώς αναίσθητοι στα συναισθήματα άλλων, στους οποίους μπορεί να φερθούν με μεγάλη σκληρότητα. Φυσικά, όταν μπορούν να χρησιμοποιήσουν κάποιον, κάνουν μεγάλες προσπάθειες να προσποιηθούν πως του συμπαραστέκονται. Είναι η φίλη που σου χτυπάει τον ώμο με συγκατάβαση ενώ σου κλέβει τον άντρα και σου διαλύει το σπίτι. Είναι ο συνάδελφος που παίρνει το μέρος σου με σθένος, ενώ σε έχει ήδη πουλήσει στο νέο επιχειρείν. Είναι μιλιούνια από δαύτους, σαν τις ακρίδες, καταστρέφουν σε ότι επιτεθούν και έχουν την «δύναμη» ενός συλλογικού ασυνείδητου όπως ακριβώς τα έντομα.
Ένας χριστιανός π.χ. όταν επιτίθεται σε έναν κανονικό άνθρωπο έχει την «δύναμη» του συλλογικού ασυνείδητου όλων των χριστιανών. Το ίδιο κι ένας οπαδός, ένας ψηφοφόρος κλπ κλπ. Γι αυτό κόπτονται τόσο όλα τα ιδρύματα των κάθε λογής –ισμών να μαζέψουν οπαδούς, πιστούς, ψηφοφόρους, φαν, ακόλουθους, φίλους, γιατί μαζεύουν συλλογική δυναμική, όπως τα έντομα και όλες οι δευτερογενείς μορφές ζωής.
Το παρασιτικό μυαλό σε όλα τα στάδια είναι ένα εγκληματικό μυαλό, υποφέρει από μια σειρά λανθασμένων μηχανισμών μπλοκαρίσματος δηλ. αυτό που αποκαλούμε «ευσεβείς πόθοι». Είναι τυφλοί και κουφοί σε οτιδήποτε αντικρούει τον τρόπο που βλέπουν τον εαυτό τους και τον κόσμο. Κυριολεκτικά αντιλαμβάνονται τα πράγματα διαφορετικά. Δεν ΒΛΕΠΟΥΝ είναι απολύτως ανίκανοι για το ΒΛΕΠΕΙΝ και απλώς αναπαράγουν μιμιδίζοντας ότι τους υποδεικνύει η συλλογική συνείδηση που ανήκουν.
«Ευσεβής πόθος» είναι η πίστη και η λήψη αποφάσεων που έχουν βάση αυτό που θα ήθελε να φαντασιώνεται κάποιος ότι συμβαίνει ή θα συμβεί κι όχι τις αποδείξεις ή την ΛΟΓΙΚΗ. Μην ξεχνάμε ότι η Λογική είναι η Ηθική.
Εκτός από την υπόστασή της ως γνωσιακή μεροληψία και ως λανθασμένη μέθοδος λήψης αποφάσεων, ο «ευσεβής πόθος» αποτελεί «λογική πλάνη» όταν βρεθεί εντός επιχειρήματος, το οποίο προϋποθέτει ότι, εξαιτίας της επιθυμίας να είναι κάτι αληθές ή ψευδές, θα είναι τέτοιο. Η πλάνη έχει την εξής μορφή:
Θα ήθελα το Χ γεγονός να είναι αληθές/ψευδές.
Άρα το Χ γεγονός είναι αληθές/ψευδές.
Για παράδειγμα: Η σημερινή σύσκεψη ήταν υπερβολικά ζόρικη! Κανονικά το επιχειρείν δεν θα έπρεπε να προκαλεί τόσο στρες. Ίσως το απευκταίο να προκαλεί δυσφορία, αλλά αυτό δεν συνεπάγεται ότι πρέπει να αποφεύγεται οτιδήποτε προκαλεί δυσφορία. Οι «ευσεβείς πόθοι» κρύβουν πίσω τους την επίκληση στο συναίσθημα και αποτελεί πλάνη άγνοιας ελέγχου.
Ο αθεϊσμός π.χ. διατείνεται ότι μεγάλο μέρος της θεολογίας και ειδικότερα η επιχειρηματολογία υπέρ της ύπαρξης του Θεού βασίζεται σε «ευσεβείς πόθους» διότι εκλαμβάνει ως δεδομένο το ενδεχόμενο ότι «Ο Θεός υπάρχει» και αποπειράται να το αποδείξει με βάση μία πρόταση η οποία μπορεί να δεχθεί κριτική ως λογικά ατεκμηρίωτη, αν και παρουσιάζεται ως ελκυστική στον νου του πιστού. Το αντίπαλο επιχείρημα ερείδεται στην πλάνη του ψευδούς διλήμματος. Επίσης, η επιστήμη σε όλες τις τις μορφές συχνά προέρχεται και συντηρείται από «ευσεβείς πόθους»
Σχετικές πλάνες είναι η πλάνη της αρνητικής απόδειξης και το Επιχείρημα από αγνοίας δηλ. ότι «δεν έχει αποδειχθεί ψευδές, άρα είναι αληθές» και αντιστρόφως. Επί παραδείγματι, το παράσιτο που πιστεύει στην ύπαρξη της Παναγίας ή του Χριστού ίσως αποδεχθεί ότι οι φωτογραφίες και σχετικές ιστορίες με αυτούς είναι απάτες, αλλά ταυτόχρονα να ισχυρίζεται ότι όσες δεν έχουν ακόμη αποδειχθεί απάτες είναι αυθεντικές.
Εξαιτίας των συναισθηματικών προεκτάσεων των «ευσεβών πόθων», η συναισθηματική μνήμη παίζει επίσης ρόλο. Οι «ευσεβείς πόθοι» επηρεάζουν επίσης την ψυχολογία του όχλου, εκεί που ανήκει το ανθρώπινο παράσιτο, η οποία με την σειρά της επηρεάζει την λήψη των προσωπικών αποφάσεων κι αυτό ονομάζεται «Γνωσιακή μεροληψία»
Τώρα, είναι προφανές πως όλοι βρισκόμαστε σ’ αυτήν την κατάσταση σε κάποιο βαθμό, περιστασιακά και είναι αυτοί ακριβώς οι «ευσεβείς πόθοι» που μας κρατάνε στο matrix. Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, η μελέτη του εγκληματικού μυαλού έχει την ίδια επίδραση πάνω μας με αυτή που είχαν τα Φαντάσματα των Χριστουγέννων στον Scrooge, μας κάνει να έχουμε περισσότερη επίγνωση της πραγματικότητας που αγνοούμε.
Τα ανθρώπινα παράσιτα που δεν έχουν ακόμη σχηματιστεί ολοκληρωτικά προσπαθούν απεγνωσμένα να κρύψουν αυτό το σπόρο του παράσιτου μέσα τους κάνοντας «καλές πράξεις». Εδώ υπάγεται ο Αλτρουισμός. Αυτό δεν γίνεται συνειδητά. Σ’ αυτό το σημείο η ναρκισσιστική γνώμη τους για τον εαυτό είναι τόσο δυνατή, που είναι αδύνατον να κοιτάξουν στον καθρέφτη και να δουν την αληθινή κενότητα τους, τον ξενιστή που τους κατατρώει. Ένα τέτοιο γεγονός θα είχε ως αποτέλεσμα την ολική κατάρρευση ολόκληρου του συγκροτήματος της προσωπικότητας και οι υποσυνείδητες άμυνες επιβίωσης δεν το επιτρέπουν.
Αντί να αποδεχθούν και να αντιμετωπίσουν τα πραγματικά ζητήματα, να αναγνωρίσουν το σκοτάδι μέσα τους, να αναγνωρίσουν τα ψέματα και τη χειραγώγηση τους προς άλλους, να μετανιώσουν αληθινά και να ζητήσουν πραγματικά βοήθεια, τέτοιοι άνθρωποι προσπαθούν απελπισμένα να εξουδετερώσουν με όποιο τρόπο μπορούν αυτό που υποσυνείδητα υποψιάζονται για τον εαυτό τους.
Η κύρια μέθοδός των ανθρώπινων παρασίτων είναι να κάνουν “καλές” πράξεις προβάλλοντας το σκοτάδι της δικής τους ψυχής σε κάποιον άλλο. Αυτός είναι ο κύριος λόγος της έντεχνης διαστρέβλωσης κάθε αληθινά πνευματικής και φιλοσοφικής σκέψης. Είναι τα όντα που θα πάρουν μια πληροφορία φιλοεπιβιωτική για τον άνθρωπο και θα την μετατρέψουν σε θανατηφόρα. π.χ. τα βιβλία και οι διδαχές του Reiki ή της Yoga τα έχουν εκφυλίσει τόσο πολύ τα ανθρώπινα παράσιτα που πρέπει να ψάχνεις με τηλεσκόπιο για βελόνα στ’ άχυρα αναζητώντας κάποιον σοβαρό άνθρωπο-θεραπευτή και ως γνωστόν κανείς δεν ψάχνει. Το ίδιο γίνεται και με τους οργονίτες, με την πολιτική, με τις τροφές και με οποιοδήποτε θέμα καταπιαστεί ένα ανθρώπινο παρασιτικό ζώο.
Οι αρχετυπικές δυνάμεις της Σκιάς
Αυτή είναι η ψυχολογική πραγματική αιτία. Οι αρχετυπικές δυνάμεις της Σκιάς θα χρησιμοποιήσουν αυτόν τον τρόπο συμπεριφοράς, θα κινητοποιήσουν τέτοιον τρόπο σκέψης, για να πετύχουν τους δικούς τους στόχους. Ο παρασιτικός θα πειστεί μέσα στο μυαλό του πως, ακολουθώντας μια συγκεκριμένη πορεία δράσης μπορεί – σιγά σιγά – να εξαφανίσει την τρομακτική Σκιά που στοιχειώνει το μυαλό του. Και φυσικά, η Σκιά είναι «εκεί έξω». Είναι πάντα «έξω» από αυτόν.
Αυτός είναι πάντα ο καλός, ο πνευματικός, αυτός που προσφέρει στους ανθρώπους αγάπη και λουλούδια και όλες αυτές τις μαλακίες που διαβάζουμε συχνά πυκνά από παρασιτικούς και οι άλλοι είναι που φταίνε για ότι του συμβαίνει, με χιλιάδες δικαιολογητικές συμπεριφορές –μια άλλη ονομασία στα πρώιμα στάδια του εκφυλισμού του παρασιτικού είναι και «Δικαιολογητικός» – θα προσπαθήσει να πείσει τον εαυτό του και τον περίγυρο του, ότι οι άλλοι οι κακοί είναι που τον πλήγωσαν που τον πρόδωσαν, που του έκαναν εκείνο ή το άλλο.
Ούτε που του περνάει από το μυαλό του μέσα στα μαύρα σκοτάδια που ζει, ότι ο μόνος υπεύθυνος για την κατάσταση του είναι ο εαυτός του και το παράσιτο της Σκιάς μέσα του. Αυτό το παράσιτο της Σκιάς είναι που τον αποξενώνει από κάθε καλό και υγιή άνθρωπο. Άλλωστε κάθε υγιής άνθρωπος για να διατηρήσει την υγεία του γνωρίζει ότι πρέπει να κρατά μακριά του τους παρασιτικούς.
Παράθεση :
Αυτή η αυταπάτη των «ευσεβών πόθων» του παρασιτικού γίνεται το εργαλείο του επικεφαλής Απαθή στην κορυφή της τροφικής πυραμίδας, για να ενισχυθούν οι πιθανότητες τροφής αφ’ ενός και να καταστραφεί κάθε απειλή στο κατεστημένο αφ’ ετέρου. Με απλά λόγια «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» για να ‘χουμε τροφή.
Η λαϊκή παράδοση αναφέρεται στους παρασιτικούς και τους αποκαλεί «βαμπίρ» μας λέει πως το να κρατήσει κανείς έναν καθρέφτη μπροστά σ’ έναν παρασιτικό [βαμπίρ] είναι μια επικίνδυνη πράξη για όλους. Με ψυχολογικούς όρους, το να κρατήσει κανείς έναν καθρέφτη μπροστά σ’ ένα ον που έχει ενεργό το αρχέτυπο της Σκιάς μέσα του, είναι το λιγότερο προβληματικό. Εκείνη τη στιγμή το ανθρώπινο παράσιτο έχει τρεις επιλογές: άρνηση, ανάπτυξη ή αυτοκτονία.
Με όρους εγκληματικής ψυχολογίας, έχουν την επιλογή να συνεχίσουν την εγκληματική συμπεριφορά τους με μεγάλες πιθανότητες έσχατης καταστροφής, να αλλάξουν ριζικά ή να αυτοκτονήσουν και να τελειώνουν. Το ον που επιλέγει να μην αλλάξει και να μην αναπτυχθεί, να μην αναγνωρίσει την Σκιά μέσα του, ουσιαστικά επιλέγει να γίνει ένα πλήρες Παράσιτο και ονομάζεται πλέον ως Απαθής. Συναισθηματικά βρίσκεται ήδη κάτω από την κατάσταση του θανάτου και όλες οι πράξεις του τείνουν στο να τον επιφέρουν.
Ο Απαθής είναι ένα πλήρες παράσιτο χωρίς δυνατότητα επανάκαμψης.
Είναι κάπως σαν να μεταμορφώνεται μια πεταλούδα σε κάμπια.
Ένα τέτοιο παρασιτικό ον αντιμέτωπο με μια τέτοια αποκάλυψη για τον εαυτό του είναι στις περισσότερες περιπτώσεις εντελώς ανίκανο να εγκαταλείψει την απατηλή «τελειότητα» και τη «διάσημη» υπόστασή του. Δε μπορεί να απαγκιστρωθεί από την προγραμματισμένη ψευδαίσθηση και αυταπάτη του ναρκισσιστικού εγωπαθούς εαυτού, δημιουργημένης από ένα ψεύτικο φαντασιακό βιογραφικό και ψεύτικα διαπιστευτήρια.
Πρέπει να πιστέψει πως είναι ο ψεύτικος εγωπαθής εαυτός, γιατί στις βαθύτερες εσοχές του υποσυνείδητου νου του, νιώθει και γνωρίζει πως είναι ένα τίποτα, έρμαιο μιας Σκιάς. Στη πνευματική πραγματικότητα αυτό βάζει σε ισχύ. Με το να αφήνει το πρόγραμμα Σκιάς να τον ελέγχει, χρησιμοποιεί την ενέργειά του για να εκδηλώσει αυτό το αρχέτυπο της Σκιάς.
Το matrix των Επικυρίαρχων του πλανήτη υποστηρίζει κι επιβραβεύει τέτοια συμπεριφορά. Η ψευδαίσθηση, η πραγματικότητα των «ευσεβών πόθων» στην οποία ζει ένα τέτοιο ανθρώπινο παράσιτο αποτελείται από την ισχυρή πεποίθηση πως είναι πραγματικά «φωτεινό ον» ένα «πνευματικά ανώτερο πλάσμα» και πως πρέπει να καταστρέψει αυτό που καθρέφτισε πίσω σ’ αυτόν τη φριχτή αλήθεια των ψευδών και των ατελειών του, μια αλήθεια που υποστηρίζεται από αποδείξεις και μάρτυρες πέρα από οφθαλμοφανείς.
Δραστηριοποιεί όλη την ενέργειά του για να χτυπήσει και να καταστρέψει, να εξορκίσει το σκοτάδι της Σκιάς, ώστε να μπορέσει να ζήσει στο «αιώνιο φως» που του έχει «υποσχεθεί» για τις «υπηρεσίες» του.
Το καταστροφικό παράσιτο που έριξε μια φευγαλέα μάτια στον εαυτό του και την κενότητα του και πρόβαλλε αυτήν την κενότητα σε κάποιον άλλο, γνωρίζει ενστικτωδώς ότι πρέπει να χρησιμοποιήσει τις «άλλες παρασιτικές μορφές» του για να επιβιώσει και τελικά να καταστρέψει αυτό που απειλεί την ύπαρξή του. Αυτές οι άλλες μορφές αποτελούνται αρχικά από φαινομενικές αλλαγές στη συμπεριφορά του. Αυτό εκδηλώνεται ξανά με την ψυχολογική πεποίθηση του παράσιτου πως κάνοντας καλές πράξεις μπορεί να κατατροπώσει το παράσιτο «εκεί έξω».
Θα κάνει χάρες σε άλλους, πιστεύοντας πως αυτό είναι μια καλή ανταποδοτική πράξη, που θα του φέρει τη σωτηρία. Θέλει και απαιτεί ανταλλάγματα για οτιδήποτε καλό κάνει. Γι αυτό παπαγαλίζει με περισσή άγνοια τσιτάτα-καραμέλες που η Σκιά του δίνει για να πιπιλίζει, «ότι δίνεις παίρνεις» – «όπως πάνω έτσι κάτω» – «ο θεός βλέπει το καλό και το ανταποδίδει» και όλα αυτά τα νοητικά σκουπίδια που μιμιδίζουν οι παρασιτικοί γύρω μας. Όλα «ευσεβείς πόθοι»
Αλλά κατά βάθος ξέρει πως το άτομο στο οποίο κάνει μια χάρη, είναι κάποιος που έχει αδικήσει. Στην πραγματικότητα πιστεύει το παράλογο – άλλωστε καμία σχέση δεν έχει με την λογική- πως το να κάνει κάτι για κάποιον που έχει αδικήσει χωρίς να ομολογεί το λάθος του, ή τουλάχιστον να το αναγνωρίζει, την κάνει μια ακόμα πιο καλή πράξη. Τα παρασιτικά όντα έχουν κόψει πάρε-δώσε με κάθε μορφής λογική σκέψη, είναι περιττή κάθε προσπάθεια ορθής επικοινωνίας μαζί τους.
Ο παρασιτικός θα αφιερώσει το χρόνο και την ενέργειά του σε μια ομάδα ή ένα σκοπό που κατά βάθος περιφρονεί. Θα κάνει πράγματα για ανθρώπους που κρυφά απαξιώνει και θα το κάνει με ακόμη περισσότερη γλυκύτητα αν νομίζει πως θα αυξήσει τις πιθανότητές του να επιβιώσει και να τύχει αναγνωρίσεων και διακρίσεων, που είναι η λατρεία του ναρκισσιστή.
Ένα τέτοιο ανθρώπινο παράσιτο που έχει καταφέρει να κρυφτεί καλύτερα, θα πατρονάρει ανθρώπους τους οποίους στην πραγματικότητα εκμεταλλεύεται κρυφά. Σίγουρα θα διακηρύσσει πως είναι οπαδός πεποιθήσεων που μυστικά βεβηλώνει και οι πράξεις του είναι αυτές που τελικά επιδεικνύουν ότι δεν είναι αληθινά υπερασπιστής τέτοιων ιδεών στην διανόηση του. Οι πράξεις κάποιου ανθρώπου ΔΕΙΧΝΟΥΝ αυτό που είναι και αυτό που λέει πως είναι. Οι πράξεις του και η υγεία του.
Σε μερικές περιπτώσεις, όταν το σκοτάδι της Σκιάς κάποιου γίνεται πολύ έντονο για να το αντέξει, θα το προβάλλει σε μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων. Τότε θα ψάξει να βρει μια ομάδα γειτόνων και φίλων με παρόμοιο σκοτάδι που θέλουν να το ξεφορτωθούν και θα συμφωνήσουν σε ποια ομάδα θέλουν να προβάλλουν την πολλαπλασιασμένη αδικία και ανομία τους. Με αυτόν τον τρόπο δε χρειάζεται να κρύβουν το σκοτάδι τους γιατί μπορούν να συμμετέχουν σ’ ένα δημόσιο όργιο προβολής. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που καταφεύγουν στο μαντρί των εκκλησιών ή των ομάδων και γίνονται οπαδοί, πιστοί, ακόλουθοι δηλ. πρόβατα επί σφαγή.
Πιστεύουν πως αν μπορέσουν να καταστρέψουν αυτό στο οποίο έχουν προβάλλει συλλήβδην το σκοτάδι τους, θα εξυγιανθούν συλλογικά και θα είναι όλοι φρέσκοι και καινούριοι και τέλειοι μαζί, έτοιμοι για τον παράδεισο που τους υποσχέθηκαν. Το μόνο πρόβλημα είναι, ότι σε μια τέτοια δυναμική, το προσωπικό και συλλογικό σκοτάδι αναπτύσσεται σ’ αυτήν την ανθυγιεινή επιρροή παρασιτικού ξεφαντώματος και όπως αναπτύσσεται, πρέπει να το προβάλλουν όλο και περισσότερο για να καθαρίζουν τον εαυτό τους. Γι αυτό βλέπετε τόσες προβολές θρησκευτικών και «πνευματιστικών» ιδρυμάτων να έχουν τόσο φανατικούς οπαδούς. Ο φανατισμός είναι το κύριο γνώρισμα του παρασιτικού.
Αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι πως, βήμα προς προσαυξανόμενο βήμα, σκοτώνουν την ίδια την ύπαρξη τους. Γιατί τρέφοντας το παράσιτο της Σκιάς μέσα στον εαυτό, αυτό το αρχετυπικό παράσιτο γίνεται όλο και δυνατότερο και αυτή είναι η εκδήλωση της κατασπάραξης της ψυχής από τα υπερδιαστατικά αλλόκοσμα παρασιτικά όντα κι έτσι συμβολίζεται η μεταφυσική πραγματικότητα. Στο τέλος το ανθρώπινο παράσιτο κατατρώει τον ξενιστή του και πεθαίνει μαζί με εαυτόν. Φυσικά, όπως έχει ήδη σημειωθεί, αυτή είναι μια σταδιακή διαδικασία, αλλά σύντομη κι επώδυνη.
Όταν ένας απατεώνας ανθρώπινο παράσιτο, εξαπατά κάποιον σκόπιμα, κρατάει τα ανθρώπινα συναισθήματά του χωριστά και στεγανοποιημένα. Μπορεί να είναι, ουσιαστικά, δυο όντα, ένα ανθρώπινο πλάσμα για τη σύζυγο την οικογένεια και τους φίλους του και ένας εγκληματίας για τα θύματά του και τούμπαλιν. Όλες οι ψυχολογικές έρευνες δείχνουν πως αν συνεχίσει σ’ ένα τέτοιο μονοπάτι για αρκετό καιρό, τελικά γίνεται όλο και λιγότερο ανθρώπινος με όλους.
Αν επιτρέψει στο παράσιτο της Σκιάς μέσα του να υπάρχει, αν του προσφέρει «γη και ύδωρ» όποτε τον βολεύει, δηλ. όποτε θέλει να τρέφει το «εγώ» του, τότε αυτό το παράσιτο σαν γνήσιος ξενιστής παίρνει τον έλεγχο και το ανθρώπινο ζώο γίνεται ολοένα και λιγότερο ανθρώπινο. Αυτό που απομένει είναι το ζώο. Ένα ζώο έτοιμο να ταΐσει τους Εγρήγορους που περιμένουν στην γωνία και κάθε λογής αλλόκοσμα όντα διαφορετικού DNA.
Όπως ο Dr. Jekyll και Mr. Hyde κάθε φορά που ενδίδει το ον στην παρασιτική συμπεριφορά των «ευσεβών πόθων» κάθε φορά που δεν αντιστέκεται και δεν την υπερνικά, γίνεται όλο και δυνατότερη και ο απώτερος στόχος είναι να καταστραφεί αυτό το θύμα το οποίο, στην επιθανάτια αγωνία της δικής του καταστροφής, απλώνει τα χέρια προσπαθώντας να σωθεί καταστρέφοντας άλλους. Γι αυτό βλέπεις να κυβερνά τόση παράνοια γύρω μας.
Για την ανθρώπινη ΛΟΓΙΚΗ, οι παρασιτικοί αναφέρονται ως άνθρωποι που δεν έχουν τρόπους, δεν έχουν φινέτσα, δεν έχουν ευγένεια ψυχής, δεν έχουν αρμονία, κακομεταχειρίζονται το σώμα τους ακόμη κι όταν φαινομενικά γυμνάζονται, καίνε τον εγκέφαλο τους με ναρκωτικά που τα θεωρούν «καλά» και θα βρουν χιλιάδες αναφορές να σε πείσουν ότι πράγματι είναι καλά. Αυτό κι αν είναι «ευσεβής πόθος».
Μιλάνε πολύ χωρίς ειρμό και χωρίς ν’ ακούνε, άρα σπάνε τον κύκλο τις επικοινωνίας. Βρίσκονται μέσα σε μια φούσκα και μιλάνε ακατάπαυστα, χωρίς να αφήνουν χώρο για υγιή διάλογο. Οι αρχές της ορθής λογικής επικοινωνίας είναι σαφείς και συγκεκριμένες, κανένας παρασιτικός δεν είναι ικανός να χρησιμοποιήσει και να χειριστεί ούτε μία. Η επικοινωνία τους είναι συνήθως η γνωστή ως «ουγκ-ουγκ» άσχετα πόσο σημαντικό η φιλοσοφικό θέμα αναπτύσσουν είτε κατ’ ιδίαν είτε ως ομιλητές σε διάλεξη.
Είναι απαθείς, εκμεταλλεύονται δόλια κάθε καλή δράση και προσφορά προς αυτούς, δεν σέβονται τίποτε, θα κλέψουν και θα ιδιοποιηθούν κάθε γνώση που κάνεις το λάθος να τους αναμεταδώσεις, θα επιτεθούν σε κάθε υγιή δράση σου και θα την εκφυλίσουν για να την φέρουν στα μέτρα τους, αυτά που μπορούν ν’ αντέξουν τα σκοτάδια του νου τους.
Είναι απόλυτα και καθολικά ανίκανοι να αναγνωρίσουν οποιαδήποτε από αυτές τις παρανοϊκές συμπεριφορές που εκδηλώνουν, ενώ επίσης δεν κατανοούν καν πως τις έχουν. Έτσι επιχειρούν να αντισταθμίσουν τις ελλείψεις τους, δηλώνοντας πως, αυτά δεν έχουν καμιά αξία, συνεπώς το ότι δεν τα έχουν δε μειώνει την προσωπική αξία τους μέσα στο οικοδόμημα των «ευσεβών πόθων» τους. Επιπρόσθετα, επειδή είναι κάτι που αυτοί δεν έχουν, πρέπει να επιτεθούν σε αυτά και σε όσους τα κατέχουν. Θα βρουν λοιπόν κι άλλα ανθρώπινα παράσιτα και όλοι μαζί θα επιτεθούν σε όποιον διαθέτει τα χαρακτηριστικά τους ευγενούς υγιούς ανθρώπου.

Τι να κάνεις; Πώς να προστατευθείς;
Με δύο λόγια, ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ,
ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ,
ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΚΑΛΗΜΕΡΑ,
ΜΑΚΡΙΑ, ΜΑΚΡΙΑ, ΜΑΚΡΙΑ …
Κόψε κάθε επικοινωνία μαζί τους και μείνε στα απολύτως στοιχειώδη, όταν αναγκάζεσαι να ‘ρχεσαι σ’ επαφή μαζί τους. Όταν για κοινωνικούς ή άλλους λόγους είσαι στην δυσάρεστη θέση να συναναστραφείς με παρασιτικούς. Να είσαι προετοιμασμένος και να τους αναγνωρίζεις όποτε τους συναντάς για να ξέρεις με τι έχεις να κάνεις και να … την κάνεις με ελαφρά βηματάκια.
Χρησιμοποίησε την ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΦΑΝΕΡΟΥ και την ΔΙΑΚΡΙΣΗ.
Μην φαντασιώνεσαι με «ευσεβείς πόθους» πως είσαι σπουδαίος και όλοι οι υπόλοιποι παρασιτικοί, γιατί τότε ο παρασιτικός καθρεφτίζεται στον καθρέφτη σου.
Μόνο ο υγιής διανοητικά άνθρωπος είναι ικανός για παρατήρηση και διάκριση.
Αυτονόητο ο οργονίτης pendants orgonodrome MWO στον Θύμο Αδένα και ένα mini MWO μέσα στην αύρα σου. Αν κινείσαι σε χώρο με πολλούς παρασιτικούς μια Quadruple MWO είναι απολύτως απαραίτητη. Οι οργονίτες είναι το μοναδικό υλικό κατασκεύασμα που ένας παρασιτικός δεν αντέχει κι αν τυχόν δεις κάποιον να φοράει οργονίτη, θα αντιληφθείς κατόπιν παρατήρησης ότι φορεί μια εκφυλισμένη κατασκευή που καμία σχέση δεν έχει με οργονίτη, για να ταιριάζει στα σκοτάδια της Σκιάς μέσα του.
Άλλωστε οι παρασιτικοί, είναι που διαστρέφουν κι εκφυλίζουν κάθε τι καλό και φιλοεπιβιωτικό για τον άνθρωπο. Οι παρασιτικοί είναι που δολοφονούν κάθε καλό άνθρωπο ερευνητή, φιλόσοφο, μελετητή ή επιστήμονα. Βρίσκοντας κι άλλα παρασιτικά ανθρωποειδή προβάλλουν τα σκοτάδια του νου τους στην υγεία και στην ζωή. Δεν μπορούμε να τους σταματήσουμε, υποστηρίζονται από τους Επικυρίαρχους και εκατοντάδες αλλόκοσμα εχθρικά προς την ζωή όντα, αφού είναι η τροφή τους, ενεργειακή και υλική. Δεν μπορούμε να τους βοηθήσουμε, αφού κάθε βοήθεια την θεωρούν εχθρική πράξη, μπορούμε όμως να τους απομονώσουμε, για να εξακολουθούν να υπάρχουν υγιείς άνθρωποι.
***
Απόσπασμα από το βιβλίο του κ. Ιωνα Μαγγου '' Η Ενεργειακή Δύναμη”


Οι   παραπανω   εφαρμογες  αυτου  του  ειδους  εκπροσωπουν  την   διαστρευλωση ,  την

υποκρισια ,  την πλανη ,  την  πονηρια ,  την 
εξαπατηση ,  την  δολιοτητα ,  την συκοφαντια

το  μισος  τον  φθονο ,  εργαλεια  απολυτως   απαραιτητα  για  μια  αντιληψη  η  οποια  εχει

αναπτυχθει  με  κλειδωμενη  την  προσβαση  στον  νοητικο   αντιποδα  των  πολικοτητων

Στην  αλλη  πλευρα  παλι   εχουμε  ενα  πλασμα  το  οποιο   εκπροσωπει  την  ευαισθησια

την  συμπονεια ,  την  αγαθοτητα ,  την  ανιδιοτελεια ,  την  αγαπη ,  την  αληθεια ,  την

 δικαιοσυνη ,   το  καλλος  και  την  ομορφια  σε  ολες  τους  τις  εκφανσεις.

Το  καθε  πλασμα  στον  κοσμο  που   εκπροσωπει  θεωρειται  και  ειναι παντοδυναμο

αλλα  τι  θα  συμβει  αν  αυτες  οι  ενσαρκωμενες  νοητικες  ιδιοτητες  συσχετιστουν  για  πρωτη 

φορα  στο  ιδιο  πεδιο   δρασης ;    στο  ιδιο   ''δωματιο'' ;

Σε  ενα  τετοιο   δωματιο  λοιπον  θα   αναπτυχθουν  αναγκαστικα  ακραιες  συνθηκες

δεδομενου  οτι  το  καθε  ειδος  θα  αρχισει να  αντιλαμβανεται   μια   εντελως  διαφορετικη

  νοητικη  εκδοχη    που  ουτε  καν  φανταζωταν  την  υπαρξη της ,  το  μεν  αρνητικο

ειδος  απο  την  γνωριμια  με  το  αρχεγονο  αντιθετο  του  θα   αισθανθει  αμεσα  εναν  ανειπωτο

και αβασταχτο πονο , μια  συναισθηματικη  κενοτητα  και   στειροτητα  που αν και το ιδιο δεν την

 αντιλαμβανεται  και  κατανοει ,  εν  τουτοις βλεπει  τα  αποτελεσματα  της  δρασης  της

στον   κατοχο της ,  αποτελεσματα  τα  οποια  λειτουργουν  αντικαθρευτιζωντας  την  δικη 

του  λειψοτητα ,  την  αισθαντικη  αναπηρια  του , η  οποια  αναγκαστικα  και ακαριαια

πυροδοτει αρχικα  τον  ελεγχο  και  στην  συνεχεια  την  εξοντωση  της ,  γνωριζει  διαισθητικα

και  βαθμιαια οτι  ολοκληρωτικη   εξαλειψη  αυτου  του  τρομακτικου  συναισθηματος  απο  την

στιγμη  που  το  ενιωσε  θα  συμβει οχι  μονο  με  την  φυσικη  εξοντωση  του   φορεα   που το

 εκδηλωσε ,  αλλα  με  την  ουσιαστικη  μολυνση  και  μεταλλαξη  του  ιδιου  του   συναισθηματος

απ   ευθειας  στον  κατοχο  του .

Η  αρνητικη  πολικοτητα  νιωθει   παντοδυναμη  σε   αυτο  το  εγχειρημα  διοτι  ειναι  ανικανη  να

αντιληφθει  οτι ολες  οι μαγνητισμενες  εφαρμογες  και προγραμματα της   φυσης  της  ειναι

 ενα αναγκαστικο  παρελκομενο  νοητικο   υποπροιον  της  ολοτητας  και  οχι  ο  ιδιος

ο  αυτοσκοπος  της .

Αυτη  η  αρχικα  παρακινητικη  και  μετεπειτα  παρασιτικη  οντοτητα  κλεισμενη   στην  αιθουσα

  του θρονου της γνωσης  μαζι με το απολυτο αντιθετο της αισθανεται  κυριαρχη και βασιλευουσα

  διοτι  μυριζει  τον  τρομο  που  αποπνεει  προς  εκεινο .

  Εκεινο ,  το  αγαθο ,  συνειδητοποιει  οτι  ο  τρομος  που  το   διαταρασσει  δεν  ειναι  παρα  

μεταμφιεσμενος  συμβολισμος   ισως  και   ελξη  προς  μια  αγνωστη    νοητικη κατασταση   

και  δραση που  σε  καθε  περιπτωση  ισσοπεδωνει  ολα  οσα  εκεινο  πρεσβεβει  υπερ  υμων

Αφοπλισμενο  εκ  της  φυσεως  του  το  αγαθο  απο  καθε  ειδους  κυριαρχικες  πρακτικες

σκληροτητας  ,  πονηριας  και  εξαπατησης  ,  εφοσων  γνωριζει  οτι  αυτες οι νοητικες  εφαρμογες

αποτελουν  τις  απαραιτητες  συνθηκες  εξαγωγης  του  ιδιου  πλεον  ως   τελικου  προιοντος

αισθανεται  καπως  σαν η   διαδρομη  του  φορτιου  θρεψης  προς  τον    παραδεισο  να  περναει 

αναγκαστικα  μεσα  απο  την  κολαση .

Παρολα   αυτα  συνειδητοποιει  οτι  καθ  ολη  αυτη  την  διαδικασια  αλληλοσυσχετισμου  μια  

    σημαντικη  ενεργειακη  ποσοτητα  του   αρχιζει  να  αφομοιωνεται  και  να  λειτουργει υπερ  

των  δυναμεων  και  των  πρακτικων   του  αρνητικου ,  διοτι  στις  αρχικες  φασεις ,   η  αγνοια

  οσο  και  ο  φοβος  θεωρουνται    απο τις  πλεον  κυριαρχες  ιδιοτητες  υποταγης  και

  αφομοιωσης,

Ομως  για  να  εξουδετερωθει  ο  φοβος  της  θετικης  ενεργειας  για  το  αντιθετο  της  θα  πρεπει

να  την  γνωρισει  εις  βαθος ,  διεισδυοντας  συνειδητα  στην  καρδια  της ιδιας  της   φυσης  της

Το  ολο  εγχειρημα  εμπεριεχει  τεραστιους  κινδυνους  και  ρισκο  για  μια  ατομικη   διανοια 

 θετικης ενεργειας,  οταν   εισβαλεις   στο  πανεπιστημιο  του  ''κακου ''  κανεις  και  τιποτε  δεν 

ειναι σε  θεση  να  προβλεψει  τι  ακριβως  θα  ειναι αυτο  που  θα  εισαι  οταν  το  τελειωσεις

Στην '' σιωπη  των  αμνων '',  η  διανοια  του   ψυχιατρου  Λεκτερ  εφτασε  τοσο  βαθεια   ωστε 

τιναχτηκε στον  αερα  καθε νοητικος  και   ψυχικος  μηχανισμος  αμυνας  και  αποταυτισης  απο

τις  ιδιοτητες   της  φυσης  που  μελετουσε , ακομη  και  ετσι  ομως ,  αρκουσε  η  προσωπικοτητα

  και η παρουσια μιας  νεαρης  ντετεκτιβ  η  οποια  λογο  της   ιδιοτητας  της  ως

ερευνητρια  εγκληματικων  στοιχειων  λειτουργησε  ως  ερεθισμα  αναζητησης  για  τον ιδιο

τον  βαθμο  μολυνσης  που  ενδεχωμενος  θα   ειχε  υποστει  απο  την  ελξη  και  αλληλεπιδραση

με  την  διανοια  του  ''κακου '' .

Στην  πραγματικοτητα  στο  προσωπο  της  αναζητουσε  την ιδια  την λυτρωση  του

την  ψυχη  που  ο  ''διαβολος '' του  εκλεψε ,  αναζητουσε  σε   εκεινη  μια  κυριαρχη

  διανοια απεναντι  σε  αυτην  την  νοητικη  μαχη ,  μια  διανοια  η  οποια  καταφερε  να 

προστατεψει  απο  καθε  ειδους  μολυνση   την  φυση  που  ανηκε

Ο  ιδιος  ο  καθηγητης    δεν  ηταν  σε  θεση  να   ερωτευθει ,  ουτε  το  προσωπο  ουτε  το

  χαρακτηρα,  αλλα  ουτε  καν  και την ιδια  την  διαδικασια ,  αυτο  που  ερωτευτηκε μεσα  της

ηταν  η  ανιχνευση  του  πεντακαθαρου   φωτος,  που  εκεινος   αισθανονταν  πως  ειχε  χασει

για  παντα ....  


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ....    



 

       







  




    

 




 





     

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nnan



Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2946

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Κυρ 3 Απρ - 12:50:53

INTRUDERS  ετσι λέγονται ,προφέρονται και πιθανολογούνται (έκανε ριμα και το πρόσθεσα)


"Είναι μιλιούνια από δαύτους, σαν τις ακρίδες, καταστρέφουν σε ότι επιτεθούν και έχουν την «δύναμη» ενός συλλογικού ασυνείδητου όπως ακριβώς τα έντομα.
Ένας χριστιανός π.χ. όταν επιτίθεται σε έναν κανονικό άνθρωπο έχει την «δύναμη» του συλλογικού ασυνείδητου όλων των χριστιανών."

(τα εντομα ειναι intruders ακριβως οπως ακουγεται και οπως γραφεται.
Λεγεωνα.)

 "Οι «ευσεβείς πόθοι» επηρεάζουν επίσης την ψυχολογία του όχλου, εκεί που ανήκει το ανθρώπινο παράσιτο, η οποία με την σειρά της επηρεάζει την λήψη των προσωπικών αποφάσεων"
...
"Τώρα, είναι προφανές πως όλοι βρισκόμαστε σ’ αυτήν την κατάσταση σε κάποιο βαθμό, περιστασιακά και είναι αυτοί ακριβώς οι «ευσεβείς πόθοι» που μας κρατάνε στο matrix. "
...
" Γι αυτό παπαγαλίζει με περισσή άγνοια τσιτάτα-καραμέλες που η Σκιά του δίνει για να πιπιλίζει, «ότι δίνεις παίρνεις» – «όπως πάνω έτσι κάτω» – «ο θεός βλέπει το καλό και το ανταποδίδει» και όλα αυτά τα νοητικά σκουπίδια που μιμιδίζουν οι παρασιτικοί γύρω μας"

(Νοητικά Σκουπίδια;;; Ντροπή, φάσκουμε και αντιφάσκουμε. Ας ενθυμουμαστε ΠΑΝΤΟΤΕ οτι ο καθεις, ειναι ενα εν Δυναμει παρασιτο.)(ο Νομος της Ανταποδοτικότητας και ο Νομος της Αναλογιας, Πνευματικα σκουπιδια;; Και εγω τι ειμαι αν ειναι αυτα σκουπιδια;;  αστο καλυτερα..Ας μηνν βγαζουμε λοιπον τον αυτον , απ εξωγιατι τοτε ειναι σαν να αποκαλουμαστε οτι ειμαστε ΕΚτος Του συστηματος. Πραγμα που θα ηταν πολυ ενδιαφερον να μαθουμε και εμεις οι υπολοιποι αν ειναι εφικτο ν )
...

"Γιατί τρέφοντας το παράσιτο της Σκιάς μέσα στον εαυτό, αυτό το αρχετυπικό παράσιτο γίνεται όλο και δυνατότερο"






"Ομως  για  να  εξουδετερωθει  ο  φοβος  της  θετικης  ενεργειας  για  το  αντιθετο  της  θα  πρεπει

να  την  γνωρισει  εις  βαθος ,  διεισδυοντας  συνειδητα  στην  καρδια  της ιδιας  της   φυσης  της"

Γιατί στο κατω κατω της Γραφης όλα για το φαϊ γίνονται.
διοτι..οτι αφορα στο φαϊ είναι παραπλανητικό και μας κρατάει μακρια από το να ασχοληθουμε με την "πραγματική" τροφή και είναι μια ουσιαστικη μαχη του αποπροσανατολισμου εκ της Αρχης του "ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ"
Πως μπορεις να πεις οτι δεν σκοτωνεις το φυτό, οταν καταναλωνεις πεδιαδες ολοκληρες , εξολοθρεύοντας τα ειδη, με αποκορυφωμα την καταληξη τους σε χωματερες.Ειμαστε αναξιοι το λποιπον, απεναντι στο Μετρο και για να δικαιολογησουμε αυτην την ανικανοτητα μας,εφευρισκουμε τροπους για να δικαιολογουμε το Μη Μετρο και να χαρακτηριζουμε το Μετρο, ως κατι κακο, καταπιεστικο και ανευλεθεριο, ηθικολογωντας, ανηθικα περι της Ηθικης των αλλων...(πσσσς)

Ουσιαστικα, χανοντας την επαφη μας με την Φυση παυουμε να αναζητουμε την πνευματικη Τροφοδοτηση κυριως παυοντας σταδιακα να την αναγνωριζουμε.
Και εδω μπαινει το τσιπακι. (εμ.. εκει ολα θα καταληξουν)

Όταν οι πατατες..




έχουν ημερομηνία λήξεως αυτή που αναγραφει η ετικετα,               




τοτε δεν υπαρχει η γνωση της πραγματικης ημερομηνιας ληξεως

    που οριζει η Φυση.

Και τοτε ολοι ειμαστε εν δυναμει παρασιτα

                (οχι οτι δεν ειμαστε ετσι και αλλιως, ..) 

Πλανητης Ζωων <        > Πλανήτης Ανθρωπων
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Κυρ 3 Απρ - 17:51:18

Αν και δεν έχω ιδιαίτερα καθαρό μυαλό γιατί δυσκολεύομαι αισθητά να συγκεντρωθώ τώρα ,μου εντυπώθηκαν κάποια πράγματα απ' όλα αυτά και θα προσπαθήσω να απαντήσω .

   Emmanouil από τα δύο κείμενα που παρέθεσες, θα σταθώ πιο πολύ στο δικό σου, γιατί το άλλο που παραθέτεις ,ακόμα και αν ορισμένα που λέει έχουν πραγματικό ενδιαφέρον,αυτοακυρώνεται .Ο συγγραφέας μιλάει για ευσεβείς πόθους και συναισθηματικές πλάνες την ίδια στιγμή που στο κείμενό του είναι διάχυτο σε αρκετά σημεία το Μένος και το απόλυτο ύφος( θα προσπαθήσω πάντως μετά να το ξαναδώ σε μεγαλύτερο βάθος)


  Σχετικά με την πολικότητα ,η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι όταν ενεργοποιείται το αρνητικό,επικρατεί έναντι του θετικού .Είναι πιο ισχυρό, διότι είναι πιο πανούργο ,πιο ευέλικτο και επειδή χαρακτηρίζεται από Πάθος , έχει Κίνητρο και έχει ανάγκη να αποδείξει πράγματα .Το θετικό είναι πιο ισορροπημένο,διαυγές και στατικό δεν έχει καμία επιθυμία να μετακινείται δεξιά, ή αριστερά ,νοιώθει ήδη Αυτάρκεια/Ευδαιμονία και είναι ολοκληρωμένο,δεν χρειάζεται να είναι οπλισμένο. Για να αναλάβει το Θετικό το πάνω χέρι στην υποκειμενική ισορροπία ,πρέπει να έχει βρει ένα μηχανισμό που δεν εκδηλώνεται καν το αρνητικό.Ο μηχανισμός αυτός είναι η Απόσταση,διανοητική,πραγματική ή συναισθηματική(μιλάω για μένα, δεν ισχυρίζομαι ότι η θετικότητα είναι έτσι σε όλους) .Άπαξ και εκδηλωθεί το αρνητικό, η ένταση και η αυτοκατάρρευση που προκαλεί αναιρεί πολύ εύκολα την Διαύγεια του θετικού .Ακόμα και αν υπάρχει ένα ουδέτερο από πίσω,ένας παρατηρητής, το περισσότερο που μπορεί να κάνει είναι να προσπαθεί να εντοπίσει ορθές επιλογές μέσα σε δόνηση Θυμού,Φόβου και γενικότερα Διχασμού.Κάτι το οποίο όμως είναι δύσκολο έως δυσβάσταχτο διότι ακόμα και αν τις εντοπίσει,τις κάνει με άδεια καρδιά ,προσπαθεί να εντοπίσει αντικειμενικές πράξεις ,την στιγμή που εκπέμπει σε διαφορετικό κύμα υποκειμενικότητας.Σαν να εξαναγκάζει τον εαυτό του.Υπάρχει έτσι ο κίνδυνος ,αν ο παρατηρητής προσπαθεί να κοντρολάρει μια δυσανάλογη αυξανόμενη αρνητικότητα,απλά να μεγαλώνει την αίσθηση του Διχασμού και να πλάθει αρνητικότητα πάνω στην αρνητικότητα.
  Μπαίνοντας όπως λες στο δωμάτιο του Κακού, το ερώτημα είναι αν για να το αποκωδικοποιήσεις πρέπει να προσπαθείς να διατηρήσεις τα θετικά ή έστω ουδέτερα ρούχα σου ,ή μήπως είναι απαραίτητο να φορέσεις τα δικά του,με ένα κομμάτι της συνείδησής σου από πίσω να υπενθυμίζει ότι δεν τα φοράς για πάντα αλλά διαλέγεις την απόλυτη Ταύτιση για να μάθεις πλήρως εκ των έσω πως λειτουργεί.Ειλικρινά δεν μπορώ να βγάλω ακόμα συμπέρασμα . Όπως δηλαδή μου είχες πει και εσύ nnan , αν το θέμα είναι να μπορούμε να ζούμε στην αρνητικότητα και να προσπαθούμε να την μεταστοιχειώνουμε ,ή μήπως η πραγματικότητα είναι οτι η αρνητικότητα είναι αρνητικότητα και κάθε άλλη προσπάθειά μας εκείνη την στιγμή είναι μια ψευδαίσθηση επιλογής ,διότι προσπαθούμε να επέμβουμε σε αυτό που πραγματικά νοιώθουμε (ενδόμυχη επιθυμία του Θετικού) ,άρα ενισχύουμε την Αυτο-πόλωση ,επομένως και την ίδια την αρνητικότητα ? Μήπως η αληθινή θετικότητα είναι να αποδεχόμαστε το πρώτο Συναίσθημα,την πρώτη Συγκίνηση , (πριν προλάβουμε ή να παρατηρήσουμε ή οτιδήποτε ,διότι από την στιγμή που θα γίνει αυτό έχει ήδη γεννηθεί μια Εικόνα άρα υποσυνείδητη Κριτική ) ,όποιο και αν είναι αυτό (επομένως κάποια στιγμή πρέπει να ξεχνάμε , τις ετικέτες θετικά συναισθήματα, ή αρνητικά συναισθήματα που ίσως αποπροσανατολίζουν) .΄Μήπως αν συνέβαινε αυτό εξ-αρχής δεν υπήρχε καμία επιπλοκή σε τίποτα, αλλά δεν το κάναμε..Στοιβάχτηκαν όταν ο άνθρωπος απέκτησε ικανότητα Κριτικής ,ράφια με καταχωνιασμένα Συναισθήματα και έχουμε ανάγκη τώρα έναν Ουδέτερο να μας πει πότε πρέπει να ενεργοποιούμε το ένα και πότε το άλλο  επειδή τα αφήσαμε να μαζευτούν και ξέρουμε ότι αν γίνουμε Αυθόρμητοι θα ξεχυθούν σαν χείμαρρος τόσο ορμητικός με παράγωγα περισσότερο την Ανατρεπτικότητα και την Καταστροφή από την Θεραπεία και την Δημιουργία.Τώρα λοιπόν όντως χρειάζεται  ο Ουδέτερος (για να προλάβω απαντήσεις   ) Όμως το ερώτημα είναι ,αν μπορούμε να φτάσουμε ξανά σε εκείνο το Αγνό σημείο που όλα ρέουν με την πρώτη σκέψη .Εκεί που δεν υπάρχει αναστολή διότι δεν υπάρχει φόβος για το κακό,άρα δημιουργείται τέτοια Εμπιστοσύνη από μέσα και προς τα μέσα,που όλα ρέουν φυσικά χωρίς δευτεροτρίτες σκέψεις .Ίσως εκεί έρχεται η Θετικότητα αυτόματα, χωρίς να προσπαθούμε να την επιδιώκουμε μέσα από ετικέτες και διαδικασία επιλογής. 
  Δεν γνωρίζω ούτε στο ελάχιστο καμία απάντηση,είμαι παρα πολύ μπερδεμένος.Εξετάζω και εγώ ο ίδιος πιθανά ενδεχόμενα ,γι αυτό τα γράφω όλα αυτά .Ελπίζω να γίνομαι κατανοητός, η ανάλυση σε αυτές τις έννοιες δημιουργεί μακροπερίοδο λόγο και μπουρδούκλωμα, ίσως χάνεται το νόημα κάποιες φορές
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Κυρ 3 Απρ - 20:21:56

Δεν έχω καθαρό μυαλό, και κάνω λάθος ερωτήσεις .Έχω μια εμμονή στην συναισθηματική πλευρά ,διότι κάποιος ,νομίζοντας ότι με βοηθάει με έμαθε να τα καταπιέζω πολύ..και επειδή θέλω να τα αφήσω πιο ελεύθερα ,δεν ξέρω πώς να το κάνω σωστά και καταλήγω στο άλλο άκρο, καταντάω έρμαιό τους.Θα τα πούμε άλλη στιγμή,καλό βράδυ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nnan



Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2946

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Δευ 4 Απρ - 7:30:01

Ειναι και αυτο μερος της διαδικασιας
 
Καλημέρα να
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Δευ 4 Απρ - 16:13:40

Το τελευταίο πράγμα που έχω διαπιστώσει είναι ότι καμιά φορά οι ετικέτες Θετικότητα-Αρνητικότητα όντως (με) αποπροσανατολίζουν.Μας ωθούν αυτόματα να επιδιώκουμε συγκεκριμένη γκάμα συναισθημάτων απλά για να νοιώσουμε θετικά νομίζοντας ότι είναι το σωστό.Είναι όμως αυτό αλήθεια?Θα δώσω ένα παράδειγμα 

   Μια συνείδηση που χρησιμοποιεί έντονα το Συναίσθημα ,και το χρησιμοποιεί πρώτο ως μηχανισμό στην αντίληψή της,αντιλαμβάνεται εύκολα τα συναισθήματα των άλλων και έχει μια πιθανότητα να αναπτύσσει Ενσυναίσθηση . Όμως , καμιά φορά αυτό την κάνει να φορτώνεται παραπάνω απ 'όσο πρέπει,εκτός από τις δικές τις σκοτεινές πλευρές ,και τις σκοτεινές πλευρές των άλλων(με δική της ευθύνη φυσικά,κάτι τέτοιο δεν γίνεται χωρίς την έστω υποσυνείδητη συγκατάθεσή της σε αυτό)  . Και επειδή το φορτίο είναι βαρύ ,βραχυκυκλώνει πολύ γιατί δεν μπορεί να ανταπεξέλθει και να εντοπίσει την σωστή επιλογή με τόσα δεδομένα . Αυτό όμως το δημιουργεί η ανάγκη για συνολική θετικότητα, το οποίο καμιά φορά όμως ίσως είναι Αυταπάτη (βασικά δεν είναι αυταπάτη ,όμως πρέπει κάποιος να έχει εξαιρετικά ανεπτυγμένες πνευματικες ικανότητες να νοιώθει αλλά να μην οικειοποιείται τα συναισθήματα της άλλης πλευράς ,για να επιλέγει να μπει μέσα στο Σκοτάδι του άλλου και να καταφέρνει να το θεραπεύσει ενώ δεν έχει λύσει το δικό του,χωρίς να αρχίσει να χειραγωγείται συναισθηματικά ακόμα και χωρίς να υπάρχει τέτοια πρόθεση από κάποιον)

   Ο Δρόμος μέσα στην "αρνητικότητα" , νομίζω δεν είναι απαραίτητα κακός .Πχ ένας Θυμός ,μπορεί να έχει απελευθερωτική επίδραση όταν αρχίζει και κατευθύνεται προς μια κατάσταση που δεν είναι υγιής,όπως η παραπάνω.Δεν μιλάω για την οργή ,που ξεσπάει στο αντικείμενο του προβλήματος τυφλά , αλλά σαν μια σταθερή ροή αμφισβήτησης προς μία κατάσταση με όλους τους συμμετέχοντες μέσα σε αυτήν,όχι με γνώμονα την Εκδίκηση αλλά με γνώμονα την αποσύνθεση του σκηνικού αυτού. Επειδή είναι άρνηση ,θα δημιουργήσει αρνητικά συναισθήματα στο Περιβάλλον το οποίο αιφνιδιασμένο από την αλλαγή στην αρχή θα τα ανταποδώσει πίσω .Όμως, έτσι μπορεί να αναπτύξει μια οντότητα την δυνατότητα να διατηρεί σταθερότητα και αντοχή απέναντι σε καταστάσεις αρνητικότητας . 

   Θεωρώ το πρώτο μονοπάτι ανώτερης φύσης από αυτό που διατύπωσα στην δεύτερη παράγραφο,όμως νομίζω πως κάποιος που ακολουθεί έντονα συναισθηματικά μονοπάτια,για να πάει στο πρώτο πρέπει προηγουμένως να περάσει το δεύτερο ,ακόμα και αν είναι προϋπόθεση να χρησιμοποιεί ως κινητήριο μοχλό τον Θυμό (σε ελεγχόμενες ποσότητες, στο σημείο που προσφέρει Κίνητρο να καταργεί την ιεραρχία διαστρεβλωμένων ενεργειακών συσχετισμών, αλλά δίχως να γίνεται Μένος και Μίσος) .Διότι έτσι θα μπορεί μετά να επιδιώκει την "θετικότητα" αλλά χωρίς να φοβάται την ιδιότητα της "αρνητικότητας" που ρουφάει την ζωτικότητα όσων έρχονται σε προστριβή με αυτήν
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Τετ 6 Απρ - 0:18:52

Επόμενη διαπίστωση:Tα σκοτεινά Συναισθήματα (κάποιες φορές) φαίνεται να σε ρίχνουν βαθιά στο τούνελ ,αλλά με την δυνατότητα να αναλάβεις το ρίσκο να μην τα φοβηθείς, για να μπορέσεις μετά,αφού βρεις ξανά το φως στην άκρη του τούνελ ,να έχεις καλύτερη θέαση από πριν.Σε παθογενείς καταστάσεις ,σου δείχνουν ότι φοβάσαι να αναλάβεις την ευθύνη για κάτι .Υποσυνείδητα ,επιλέγουμε κάποιες φορές τα θετικά συναισθήματα επειδή φοβόμαστε να απεμπλακούμε από κάτι που τροφοδοτεί μια δεδομένη εικόνα μας ,και ενισχύει το μοτίβο της συνήθειας (Το συναίσθημα της Ασφάλειας)

  Σε αυτήν την περίπτωση, ένα "σκοτεινό" συναίσθημα σου δείχνει την απόσταση από αυτό που θα προτιμούσες να έχεις,και η πραγματική αρνητικότητα δεν είναι αυτό το συναίσθημα(που σου δείχνει την αλήθεια) ,αλλά ο Φόβος να το εμπιστευτείς ,που σου στερεί την δυνατότητα να αναπτύξεις Αντοχή και Κουράγιο .Το πολύ κρίσιμο σημείο της ανάπτυξης αυτής της εμπιστοσύνης με το Συναίσθημα αυτό ,είναι να βρεθεί το σημείο που το ακούς ,αλλά ταυτόχρονα δεν αναλαμβάνει την ηγεσία της συνείδησής σου, το σημείο που επιτρέπει να αναπτυχθεί μεγαλύτερη δύναμη και ελευθερία ,αλλά ταυτόχρονα χωρίς να τυφλώνεται από τον ζωτικό χώρο που του παραχωρείς,το σημείο που στρέφεται και αποδομεί μία διαστρεβλωμένη συναισθηματική συνθήκη ως κατάσταση και μόνο για την ατομική και συνολική ευημερία,αλλά δίχως να αρχίσει να "πεινάει" ,να ξεφεύγει και να στρέφεται ενάντια στα ίδια τα αντικείμενα εκδήλωσης της συνθήκης αυτής(το οποίο υπάρχει θεωρητικά ως ενδεχόμενο διότι η φύση των συναισθημάτων αυτών το επιτρέπει ,αν ενεργοποιηθεί ο πόλος τους αυτός που δρα σαν ρουφήχτρα προς το εξωτερικό περιβάλλον,σαν τάση αυξανόμενης αυτο-συγκεντρωτικότητας)

   Ίσως μόνο αν αξιοποιήσει κάποιος σωστά την φύση των θετικών και των αρνητικών συναισθημάτων,αν μάθει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά  τους ,και τα χρησιμοποιεί ενεργοποιώντας το κέντρο δύναμης του καθενός χωρίς να πέφτει στις ιδιότυπες παγίδες του ..ίσως μόνο τότε αλληλοκαθρεφτιστούν η θετική και η αρνητική φύση τους ,και μπορούν και τα δύο να συνεργαστούν προς εύνοια της συνείδησης και της Συνείδησης ,δίχως το ένα να φοβάται και να αποφεύγει το άλλο.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Τετ 6 Απρ - 15:47:16

Κι άλλη διαπίστωση !!!

  Θα έλεγα ότι υπάρχει ένα συναίσθημα-κλειδί αν και ισως δεν είναι ακριβώς συναίσθημα . Το Ενδιαφέρον /Η Περιέργεια-Αναζήτηση
  Ανεξαρτήτως θετικής ή αρνητικής συναισθηματικής κατάστασης , η συνείδηση είναι απαραίτητο να βρει τρόπο να το διατηρεί .Παραταμένα θετικά η αρνητικά συναισθήματα απότομης εναλλαγής και μεγάλης έντασης(κυκλοθυμία) ,μπορεί να δημιουργήσουν Σύγχυση/Διχασμό. Η σύγχυση έχει μια τάση να κάνει την συνείδηση να πιστεύει σιγά-σιγά ότι τα φίλτρα ερμήνευσης του περιβάλλοντος είναι λάθος ,διότι λαμβάνονται διαρκείς αντιφατικές πληροφορίες .Και η σύγχυση οδηγεί στις χειρότερες(για μένα) νοητικές καταστάσεις ,ουδέτερα συναισθήματα που είναι "στεγνά"" και κυνικά (αποξένωση ,αδυναμία,πλήξη ,αδιαφορία) . Αυτά προκαλούνται όταν αφαιρείται από την συνείδηση η κινητήριος ορμή του Ενδιαφέροντος, που όταν είναι σταθερό , είναι στυλοβάτης του νου (στον εξωτερικό κόσμο όμως κυρίως) ώστε να ανταπεξέρχεται στην καθημερινότητα και να βρίσκει νέες διεξόδους ακόμα και μέσω αρνητικών συναισθημάτων (τον ωθεί δηλαδή να προσπαθεί πάντα έστω και στο μίνιμουμ των δυνατοτήτων του)
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Σαβ 9 Απρ - 3:26:35

Διαπίστωση επόμενη:To κεφάλι μας αναπαράγει ένα σωρό ανοησίες .Δημιουργεί σκέψεις,που τις ανακυκλώνει και μία πάγια αίσθηση ταυτότητας.Όμως όλες οι κινήσεις αυτές ,που εκπληρώνουν το μοτίβο αυτό πηγάζουν από έναν συγκεκριμένο κύκλο συναισθημάτων που ισχυροποιείται από το χαρακτηριστικό της επανάληψης,της Συνήθειας και το δεχόμαστε ως Αλήθεια .Δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητο να είναι αυτή .

   Είμαστε συναισθηματικά όντα .Η εκπλήρωσή μας έρχεται με το Συναίσθημα .Κακά τα ψέματα . Το Συναίσθημα εκπληρώνει την διάθεσή και τον Σκοπό μας και μας δίνει εντύπωση πληρότητας,δύναμης ή ανεπάρκειας και ματαιότητας. Η Επίγνωση μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε και να διορθώσουμε,αλλά αν την χρησιμοποιούμε πολύ γίνεται Αυτοέλεγχος . Δεν χρειάζεται να γίνει αυτό .

   Ότι μας εμποδίζει και μας κάνει να αναλύουμε,σε οποιοδήποτε θέμα ,είναι Αναστολή ..Οι αναστολές έχουν χαρακτήρα περιορισμού .Πίσω από την παρατήρηση του εαυτού υπάρχει μια αίσθηση Φόβου και ένα έλλειμα εμπιστοσύνης προς την συνείδηση που ζει την καθημερινότητα.Πρέπει να γίνει Αποταύτιση σε ότι θεωρούμε ότι μας συρρικνώνει, αλλά όχι από την Ουδετερότητα ,που υποδηλώνει έναν Φόβο συμμετοχής .Πρέπει να διαλύσουμε την Αναστολή και την σκέψη που προ-τρέχει ,την σκέψη που εξετάζει την συντήρηση του Εαυτού κι περιορίζει τις Πιθανότητες ,ακόμα και αν έχουν την μάσκα της αξιοπρέπειας  και του καθωσπρεπισμού

   Κατ' εμέ ,πρέπει να βρούμε συναισθηματικά αντίδοτα, τόσο ισχυρά και επιθετικά προς την Ρουτίνα,που καταπίνουν οποιαδήποτε αναστολή ,εφόσον αντιλαμβάνονται όυτι αυτή πηγάζει από Φόβο ,ο οποίος υπάρχει ,αλλά υπάρχει μόνο και μόνο επειδή εγώ (εμείς) αποδεχόμαστε ότι υπάρχει . Πρέπει να βρούμε κάτι που μοιάζει ,σαν ένα τσουνάμι που καταστρέφει όλα όσα θεωρούμε ως δεδομένα και συνθέτει την αίσθηση ότι κάθε μέρα μαθαίνουμε ,αλλά χωρίς τον φόβο της κατάρρευσης ή της επιτυχίας .Μια πλήρης ελευθερία .


   Απ 'όλες τις συναισθηματικές καταστάσεις, έχω προσέξει ότι μόνο δύο είναι που καταργούν την Αναστολή και τον Φόβο στην πλήρη έκφρασή τους. Μία αρνητική και μία θετική.Ο Θυμός και ο Ενθουσιασμός 


   Ας ξεκινήσω με την αρνητική.Όταν είμαστε απηυδισμένοι κι οργισμένοι από ένα σκάρτο μοτίβο που επαναλαμβάνεται ,δεν δημιουργείται μία ανάγκη αντίδρασης και Θυμού ότι θέλουμε να το σπάσουμε αυτό ? Ότι δεν το αντέχουμε ,και δεν μας νοιάζει πλέον η αντίδραση του Κοινωνικού Περιβάλλοντος,είτε εκδηλώνεται άμεσα,είτε έμμεσα?(αυτό θέλει Σθένος)Αν αντί να την στρέψουμε προς τους άλλους ,στρέψουμε όλη αυτή την συσσωρευμένη και τρομερή ενέργεια προς την Δυναμική σύνθεσης μιας νέας συνθήκης ,πραγματικά υπάρχουν πάρα πολλές δυνατότητες.  Ο άνθρωπος ξεχνάει τι είναι δεδομένο μέσω της Απόγνωσης και χτίζει μια τεράστια Θέληση που δεν θεωρεί τίποτα δεδομένο και θέλει να χτίσει εξαρχής χωρίς να υπολογίζει τίποτα.

  Συνεχίζω με την θετική .Ο Ενθουσιασμός .Που τον νοιώθουμε μετά από μια μεγάλη δικαίωση ή μια κατάρρευση Αυταπάτης ,ή όταν έχουμε πιει και καταρρέει κάθε νοητική αντίσταση..και είμαστε τόσο ενεργητικοί που οποιαδήποτε Αμφιβολία συνθλίβεται .Αυθόρμητοι.Μπορούμε να μιλήσουμε παντού ,μια μεγάλη Δοτικότητα ,που κατευθύνεται ακόμα και στους πιο Θυμωμένους ή Εχθρικούς και  θέλει να κάνει τον κόσμο καλύτερο . Το μειονέκτημα είναι ότι θεωρητικά είναι ένα συναίσθημα-ασανσέρ, όμως  αν βρούμε τρόπο να υποβάλλουμε τον εαυτό μας ότι νοιώθει συνέχει έτσι?Αν μάθουμε να στρέφουμε την Εστίαση-/Προσοχή προς ένα συγκεκριμένο σημείο που είναι Πηγή ενθουσιασμού και ακτινοβολίας και ισχύει συνέχεια ,σύντομα θα είναι τόσο ισχυρός που θα υπερκερνάει την Καχυποψία,τον Φόβο ,την Ασφάλεια του ατόμου αλλά και του περιγύρου ,που τα θεωρεί όλα δεδομένα και ακροβατεί ανάμεσα στην Πλήξη ,την Αδιαφορία και την ανάγκη επιβολης και συντήρησης κάποιας εικόνας.

  Φυσικά αυτά δεν ισχύουν απαραίτητα για όλους.Όμως όσοι είναι ιδιαίτερα συναισθηματικοί,και αδυνατούν να υπερβούν την Ταύτιση,και να φτάσουν σε κάποια εκπλήρωση μέσω οποιουδήποτε άλλου τρόπου,διανοητικού,η πρακτικού θα τους έλεγα να εξετάσουν ιδιαίτερα προσεκτικά αυτά τα 2 Συναισθήματα-Κλειδιά και την πιθανότητα σωστής χρήσης τους .Που σε συνδυασμό με την Ενυσυναίσθηση ,δρομολογούν ένα μονοπάτι πλήρους ανεξαρτησίας και δημιουργίας, δίχως να βλάπτουν τους άλλους.Να τα δουν ως εναλλακτικό τρόπο.Και μένα μαζί φυσικά βάζω εδώ ...

  Καλό ξημέρωμα ηλιος

:)

hh
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nnan



Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2946

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Σαβ 9 Απρ - 12:44:48

Επικρατει μια συνεχομενη ταλαντωση, μια αρνητικη σταση ως προς το σωστο της πορειας. (Μιλαω για το Συνολο των Σκεψεων που ενυπαρχουν εντος και που σιγουρα δεν ειναι μονο δικες μας σκεψεις, αλλα οι επικρατεστερες του Συνολου)...
Και μια δικαιολογια περι προοπτικης εναλλακτικων δρομων που παρεχουν λιγοτερο κοπο,γρηγορη "προοδο", παραδεισο...(Η Ευδαιμονια ειναι η ισχυροτερη)
Οταν γινεις μερος ολου αυτου ψαχνοντας για ενναλακτικες προοπτικες, τοτε η πορεια ειναι η προκαθορισμενη απλα ειναι μεταμφιεσμενη και το αποτελεσμα ειναι η σχαση.
Αυτη η διαιρεση ειναι η φυσικη πορεια του Συστηματος, καθε παρεκκλιση που προκυπτει ειναι μια αλλη πορεια, κενη Καρδια

Η Αληθεια του Δρομου γεμιζει το Κενο και τοτε ο Κοπος χανεται γιατι αυτη απλα  Υπαρχει.
Οταν την βρεις ξερεις να την περπατας με καρδια Γεματη.

Καλημερα να
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Σαβ 9 Απρ - 20:27:02

Γεια σου nnan!!Ίσως είναι πράγματι ορθότερο αυτό που μου έχεις πει επανηλειμμένα για την Παρατήρηση!Όμως ,ακόμα και αν η φύση του προορισμού υφίσταται ως Αλήθεια και είναι Μία,μην ξεχνάς ότι το ταξίδι δεν είναι για όλους το ίδιο,ούτε η αφετηρία.Οι διαδρομές είναι πολλές και ναι,υπάρχουν εναλλακτικές,δεν είναι απόλυτος ο Δρόμος προς την εκπλήρωση.Και δεν είναι απαραίτητα πιο εύκολες.Μπορεί να φαίνεται ότι κάνουν πισωγυρίσματα ή στρίβουν σε "παράξενα" και επικίνδυνα μονοπάτια ,όμως κάποιες φορές χρειάζεται να συμβεί αυτό ,ειδικά όταν νοιώθεις ότι ξέχασες ή παραμέλησες κάτι ,χρειάζεται να γυρίσεις πίσω να το ανακτήσεις.

  Χάθηκες αυτές τις μέρες,καλωσηρθες πίσω!!

τουτ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nnan



Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2946

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Κυρ 10 Απρ - 15:25:57

Κηπουρεύω... ανθηκαι ψαχνω για λουλουδια και πεταλουδες, πασχαλιτσες και νυχτοπεταλουδες.
Ανοιξη...  ευκαιρια να μην σκεφτεσαι τιποτα. Να την πεφτεις στην λιακαδα και να ψαχνεις για αρωματα.
Να αγγιζεις αυτο που ηταν καποτε και να ξεχνας πως ειναι τωρα.

Γιατι σαν πεφτει ο ήλιος θυμάσαι τον Ορφέα .


Μετά την Αργοναυτική εκστρατεία, ο Ορφέας επέστρεψε στην Θράκη και ζούσε όπως και πριν, τριγυρίζοντας μέσα στο δάσος, παίζοντας τη λύρα του και τραγουδώντας.
Εκεί συναντήθηκε με την νύμφη Ευρυδίκη την οποία αργότερα παντρεύτηκε.

Η ευτυχία τους όμως δεν κράτησε για πολύ.
(για νεο μας το λες;)

Μια μέρα που έτυχε να ξεφύγει από την ερωτική καταδίωξη ενός σάτυρου  τσιμπήθηκε από ένα φίδι που ήταν κρυμμένο στα χόρτα. Το τσίμπημα ήταν θανατηφόρο.
Ο Ορφέας μένει με τη θλίψη.
Το τραγούδι του λένε ότι ήταν τόσο λυπητερό που ακόμα και οι πέτρες ράγιζαν. Δεν τον παρηγορούσε τίποτε.
(τα γνωστά..)

Οι θεοί του Ολύμπου του επέτρεψαν να κατέβει στον Άδη, στο βασίλειο του Πλούτωνα για να ξαναβρεί την Ευρυδίκη και με την απόφαση είτε να την φέρει πίσω στον κόσμο είτε να μείνει για πάντα εκεί μαζί της.

Με τη μελωδία της μουσικής του, σαγήνευσε και αποκοίμισε τον φοβερό Κέρβερο, τον φύλακα των ψυχών και κατάφερε να περάσει τις πύλες του Άδη. Ο Πλούτωνας τον φιλοξένησε στο παλάτι του και λύγισε στα παρακάλια του, στην θλίψη και στον πόνο της μαγευτικής μουσικής του και δέχτηκε να αφήσει την Ευρυδίκη να φύγει, με έναν όρο: Στον δρόμο της επιστροφής για τον επάνω κόσμο, μπροστά θα πηγαίνει αυτός και πίσω του θα ακολουθεί η Ευρυδίκη. Μέχρι να φθάσουν στον προορισμό τους ο Ορφέας δεν έπρεπε ούτε μια φορά να γυρίσει να δει την Ευρυδίκη, αλλιώς θα την έχανε για πάντα!

Ο Ορφέας δέχθηκε τον όρο του Πλούτωνα και με την συνοδεία του Ερμή ξεκίνησαν να επιστρέψουν στην γη. Φθάνοντας όμως κοντά στην έξοδο, ο Ορφέας έχασε την υπομονή του, παρασύρθηκε από την αγάπη του και την λαχτάρα να ξαναδεί την Ευρυδίκη και γύρισε να την κοιτάξει.
(κλισε καταντουμε..)

Η Ευρυδίκη ξαφνικά χάθηκε,
επιστρέφοντας στο σκοτεινό παλάτι του Άδη και ο Ορφέας έμεινε ξανά μόνος του για πάντα!
Άδικα έκλαψε και θρήνησε για την ανοησία του ο Ορφέας.
Προσπαθώντας να ξεπεράσει τον πόνο του άρχισε να τριγυρίζει πάλι στα δάση με την λύρα του και να τραγουδά γα τον χαμό της Ευρυδίκης.


και ως Μυθος που σέβεται τον ευατο του... εχει και συνεχεια (!!)

Σύμφωνα με μία περίληψη της Ύστερης Αρχαιότητας ενός χαμένου έργου του Αισχύλου, ο Ορφέας στο τέλος της ζωής του περιφρόνησε την λατρεία όλων των θεών εκτός από του ήλιου, τον οποίο αποκαλούσε Απόλλωνα. Ένα πρωινό ανέβηκε το όρος Παγγαίον (όπου ο Διόνυσος είχε ένα μαντείο) για να χαιρετήσει τον θεό κατά την ανατολή, αλλά σκοτώθηκε από Θρακικές Μαινάδες, επειδή δεν τιμούσε τον πρώην προστάτη του, το Διόνυσο. Είναι σημαντικό πως ο θάνατός του είναι ανάλογος με το θάνατο του Διονύσου.

Ο Οβίδιος (Μεταμορφώσεις XI) επίσης αφηγείται πως οι Θρακικές Μαινάδες, ακόλουθοι του Διονύσου, περιφρονημένες από τον Ορφέα, αρχικά του έριξαν ραβδιά και πέτρες ενώ έπαιζε, αλλά η μουσική του ήταν τόσο όμορφη που ακόμα και οι πέτρες και τα κλαδιά αρνιόντουσαν να τον χτυπήσουν. Εξαγριωμένες οι Μαινάδες τον έσκισαν σε κομμάτια κατά τη φρενίτιδα των Βακχικών τους οργίων.

Και εδω λοιπον ειναι ολοφανερη η Ματαιότητα Αυτου Του Κόσμου. Η νίκη της Αρνητικότητας.
Προϊον της απειρισκεψιας και της ανυπομονησιας.

Ο μυθος του Ορφεα ειναι περα για περα καταθληπτικος.

Καλυτερα τα λουλουδια   Λιμόδωρο
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Κυρ 10 Απρ - 15:58:04

nnan έγραψε:


Οι θεοί του Ολύμπου του επέτρεψαν να κατέβει στον Άδη, στο βασίλειο του Πλούτωνα για να ξαναβρεί την Ευρυδίκη και με την απόφαση είτε να την φέρει πίσω στον κόσμο είτε να μείνει για πάντα εκεί μαζί της.

Με τη μελωδία της μουσικής του, σαγήνευσε και αποκοίμισε τον φοβερό Κέρβερο, τον φύλακα των ψυχών και κατάφερε να περάσει τις πύλες του Άδη. Ο Πλούτωνας τον φιλοξένησε στο παλάτι του 
  
Ωραίος μυθος!Μου άρεσε πολύ αυτό το σημείο

Καταθλιπτικός είναι αλλά όχι μάταιος.Είχε την ευκαιρία του.Μια στιγμή βιασύνης δεν τον άφησε να κάνει το αδύνατο

Την καλύτερη δουλειά κάνεις..Όμορφη η φύση και τα λουλούδια, αρκεί βέβαια να βγάλει και λίγο ήλιο εδώ πέρα ηλιος

ΚΑΛΗΜΕΡΑ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nnan



Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2946

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Κυρ 10 Απρ - 16:07:17

Αυτός ο Μύθος , είναι Ο ΜΥΘΟΣ.

..και παει γαντι και με το ρητό "Στο ίδιο ποτάμι δεν μπαίνεις δυο φορές.."

Επίσης Καλή σου Μέρα και καλό γιόμα. hh
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ilia

avatar

Ηλικία : 33
Τοξότης
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 1946

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Τρι 12 Απρ - 12:49:16

κλαπ! κλαπ! κλαπ! κλαπ!Την καλημέρα μου!!! ανθη ηλιος


"Don't turn away (don't give in to pain) don't try to hide (though they're screaming your name) don't close your eyes (God knows what lies behind them)don't turn out the light (never sleep never die)"

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Τρι 12 Απρ - 20:32:12

ilia έγραψε:
κλαπ! κλαπ! κλαπ! κλαπ!Την καλημέρα μου!!! ανθη ηλιος
   





    
ηλιος

τουτ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Τετ 13 Απρ - 19:28:17

Χρειάζεται να έχουμε μια οπτικη Ολότητας ,που κατανοεί τις απεριόριστες δυνατότητες,και κάνει την συνείδησή μας να επικεντρώνει όπου αυτή επιθυμεί και να αντλεί Δύναμη .Αυτή η οπτική ολότητας όμως έχει μία παγίδα.Επειδή προϋποθέτει κάποιου είδους ευαισθησία ,η ευαισθησία αυτή ενεργοποιείται εύκολα με την παραμικρή παρατήρηση θετικότητας ή αρνητικότητας και γίνεται Αδυναμία ,νοιώθει να παρασέρνεται από αυτο που παρατηρεί,στην ανάγκη να το ερμηνεύσει θετικά .Πρέπει να βρούμε ένα τρόπο που διατηρούμε την ευαισθησία αλλά χωρίς να διασπάται η Προσοχή/Εστίαση/Συγκέντρωση από εκεί που θέλουμε
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Τετ 20 Απρ - 2:42:34

Το μυαλό μας μάλλον αλλάζει πολύ δύσκολα .Τα προγράμματα συμπεριφοράς που επαναλαμβάνουμε κατ'επανάληψη ,ακόμα και αν συνειδητοποιήσουμε ότι εμείς τροφοδοτούμε τον κύκλο τους,είναι ενισχυμένα γιατί έχουν αποκτήσει εξουσία και αυτοματισμό ..

   Ακόμα και αν προσπαθούμε να τα αλλάξουμε,και εν μέρει το καταφέρνουμε,συναντάμε ένα μεγάλο εμπόδιο.Τα προγράμματα αυτά είναι ζωντανά στην συνείδηση του κοινωνικού περίγυρου (γι αυτό θεωρώ απεχθή την ρουτίνα) γιατί κι αυτός σχηματίζει εικόνα για μας,και έτσι όταν προσπαθούμε να μεταστρέψουμε κάτι εσωτερικό ,συναντάμε εξωτερικά τους άλλους αυτό που ήμασταν ή μας χαρακτήριζε ως τώρα.Θέλει πολύ μεγάλη αντοχή.

  Όμως αυτό που με προβληματίζει είναι το εξής: Παρατηρώ ότι σε καταστάσεις που θέλουμε να ανατρέψουμε κάτι που μας χαρακτηρίζει, ο κοινωνικός περίγυρος αντιλαμβάνεται την αλλαγή με μεγαλύτερη προσοχή όταν εκπέμπουμε Θυμό .Ένα συγκεκριμένο είδος θυμού.Τότε ψάχνει αυτά που θεωρούσε δεδομένα και δείχνει μεγαλύτερο σεβασμό,η συνείδηση δεν είναι ευάλωτη στα κοινωνικά παιχνίδια των συσχετισμών προσοχής .Νοιώθω σαν να πρέπει να είμαι αυθόρμητος αλλά συνέχεια θυμωμένος ,τότε αναπτύσσεται κάποιο είδος ανεξαρτησίας και αμφισβήτησης,ακόμα και αν ο θυμός είναι ένα εκρηκτικό συναίσθημα με έντονη την αίσθηση του διαχωρισμού .

  Μπορεί να κάνω λάθος,αλλά αυτό βλέπω στην καθημερινότητα .Ο -αυθόρμητος- αλλά διαρκής,σε δόσεις και ελεγχόμενα απελευθερωμένος θυμός αμφισβητεί τους προσωπικούς μας εφιάλτες,αλλά αν πραγματικά έχετε κάποια καλύτερη λύση να μου την πείτε ελεύθερα γιατί αυτή είναι η καλύτερη απάντηση για μένα ως τώρα
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nnan



Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2946

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Τετ 20 Απρ - 8:13:43

"Όμως αυτό που με προβληματίζει είναι το εξής: Παρατηρώ ότι σε καταστάσεις που θέλουμε να ανατρέψουμε κάτι που μας χαρακτηρίζει, ο κοινωνικός περίγυρος αντιλαμβάνεται την αλλαγή με μεγαλύτερη προσοχή όταν εκπέμπουμε Θυμό"

Καλημέρα,τι κάνεις; ηλιος Μαζεψες λιακάδα; Ωραία.

Στον προβληματισμο σου τωρα,
 αυτο το λενε αμυνα σε ενδεχομενη επιθεση, ειναι απολυτως φυσιολογικο.
Υπάρχουν πολλοι δρομοι-τροποι , αν ομως θες να πας απο τα συναισθηματα, πρεπει να μαθεις να τα συνθετεις.
Αν θελουμε τα συναισθηματα, θα τα εχουμε ολα οπως ερχονται, πακετο. Δεν μπορουμε να εξαλειψουμε και ο  δρομος της αδιαφοριας ειναι ο αλλος δρομος. Εκει αδιαφορουμε και στο φαινομενικα θετικο και στο φαινομενικα αρνητικο. Αλλα αυτοι ειναι οι τροποι-δρομοι και η επιτυχια εγκειται στο σημειο που συγκλινουν.
Και ο θυμος φυσιολογικος ειναι. Ειναι ενα υγιες συναισθημα.Ειναι μερος της παλης.Για να κανεις κατι πραξη, ειτε πρεπει να ενθουσιαστεις, ειτε να θυμωσεις και ο  Εθνουσιασμος, δεν ειναι και πολυ ευκαιρος στις μερες μας.

Και πάλι καλημερα γιες
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Πεμ 21 Απρ - 22:03:07

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Δευ 16 Μαϊος - 11:20:42

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Πεμ 26 Μαϊος - 3:36:13

Παράξενα και πολύπλοκα τα παιχνίδια που παίζει η Συνείδηση στον δρόμο της Ολοκλήρωσης . Παρατηρώ ένα διπολικό φαινόμενο,έναν παραλληλισμό που ίσως είναι εντελώς υποκειμενικός .

   Όταν η Συνείδηση δει ότι έχεις την Θέληση για εξέλιξη,σου βάζει εμπόδια για να αποδείξεις την Θέληση αυτή ,να εφαρμόσεις την εσωτερική ιδέα στο Έξω . Υπάρχον άπειροι τρόποι για να γίνει αυτό, αλλά οι πραγματικά βασικοί άξονες είναι μόνο δύο .Η Δύναμη/Επιβολή/Πύγμη( που πηγάζει από Ανασφάλεια,και έχει ως στυλοβάτη την ανάγκη για Απόδειξη,έλεγχο και πράξη) και η Αντοχή/Μεταστοιχείωση/Ευαισθησία(πηγάζει από την Κατανόηση)που ίσως αντιστοιχούν στο Αρσενικό και το Θηλυκό όσο περισσότερο το σκέφτομαι ΄.Η κοινωνία έχει πολλά προβλήματα αποδοχής και αυτοαποδοχής γιατί αυτού του ειδους οι 2 διαφορετικές ενέργειες είναι ανεξάρτητες νομίζω του βιολογικού φύλου .Μπορεί να υπάρχουν σε οποιοδήποτε βαθμό και στον άντρα και στην γυναίκα.Προσωπικά ,πιστεύω οτι πρέπει να υπάρχουν σε όλους ισορροπημένα ,ίσως αυτό είναι το καλύτερο γιατί μια οντότητα γίνεται απρόβλεπτη έτσι ,έχει ποικιλία και πολύπλευρη ανάπτυξη και μπορεί να αντιδράει και να προσαρμόζεται σε οποιαδήποτε εχθρική συνείδηση .

   Αν μια οντότητα έχει μάθει να τα αντιμετωπίζει όλα με την Αρσενική ενέργεια ,είναι κλεισμένη στο μυαλό της. Σκληραίνει όσο περνάει ο καιρός ,φράζει την εξωτερική επιρροή γιατι την αντιμετωπίζει με ενδόμυχο φόβο ότι θα χάσει τον ανδρισμό της ή οτι δεν θα τον επιβεβαιώσει(διαρκής ανασφαλεια) και μαθαίνει να λειτουργεί πρακτικά και νοητικά ,με κυριο όπλο την κριτική και την ανταγωνιστικότητα,ικανοποιώντας τα τεστ που της θέτει άτυπα ο κοινωνικός περίγυρος .Θεωρητικά είναι πιο σταθερή αλλά ο κόσμος της φαινεται πολύ συμπαγής και σκληρός.Προσπαθεί να επιβάλει την ιδέα στο έξω( Αντεπίθεση και προσπάθεια Κυριαρχίας στο αντικείμενο του Πόνου)

  Μια οντότητα που μαθαίνει να διαχειριζεται την  Θηλυκή ενέργεια ,έχει ευρύτερη οπτική και μεγαλύτερη ευαισθησία.Έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην φυσική ροή των πραγμάτων επειδή λειτουργεί με Κατανόηση και μαθαίνει να είναι σε αρμονία με το έξω.Μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερο καλό στην φύση του εξωτερικού κόσμου από την Αρσενική ενέργεια,διότι έχει μεγαλύτερη ψυχική επιρροή και εχει ανεπτυμένη την ενσυναίσθηση ,ειναι πιο αυθόρμητη αλλά και πιο ευάλωτη .Προσπαθεί να είναι σε αρμονία με το έξω (Αποδοχή του Πόνου,προσπάθεια μεταστοιχείωσης).

   Αν συνδυαστεί σε έναν άνθρωπο η Δύναμη με την Δεκτικότητα ,η Δράση με την Παθητικότητα, (θεωρητικά)μπορεί να αντιμετωπίσει τα πάντα ή στο μυαλό του η έξω .
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ba a ktsou

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 23/09/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 322

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Πεμ 26 Μαϊος - 12:35:02

Που θες να καταληξεις δηλ αγαπητε Sunlight ;


Στην μεγα Αντιληψη ολονων των πραξεων ;



Ευχη μου Κρυφη,
Ευχη μου Φανερη Να Γινω Αυτο που Χρειαζεται η Καθε Στιγμη . .. ! ! !
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Πεμ 26 Μαϊος - 14:47:15

ba a ktsou έγραψε:
Που θες να καταληξεις δηλ αγαπητε Sunlight ;


Στην μεγα Αντιληψη ολονων των πραξεων ;


   Δεν καταφέρνω να καταλήξω κάπου τώρα.Προσπαθώ να καταγράψω τους συλλογισμούς μου ,για να ταξινομήσω τις πράξεις (μου) .Να δω σε συνδυασμό με τον ψυχισμό του καθενός πότε είναι δράσεις ,πότε αντιδράσεις ,και σε ποιον βαθμό χρειάζεται η προσπάθεια ελέγχου ή η προσπάθεια ανοσίας ,σε κάθε γεγονός που επηρεάζει την συναισθηματική κατάσταση .Να βρω εναν τρόπο να έχω καλύτερες αμυνες χωρίς να επιβαρύνω το συλλογικό ασυνείδητο με πολύ αρνητικότητα
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
emmanouil

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 30/03/2014
Αριθμός μηνυμάτων : 570

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Sunlight   Σαβ 28 Μαϊος - 17:50:31

Ο  Νους   τεινει  προς  το   απειρο  αναγκαστικα  μαζι  του  και  οι  αισθησεις

Απειρος Νους  με   απειρες  αισθησεις,  απειρη  κολαση  και  παραδεισος  μαζι

τεραστιες  και  ταχυτατες  ποσοτητες  δεδομενων    εισρεουν  σε  εναν   τετοιο  Νου

ακομη  και  αν  αυτος  Ο νους  μιας  ατομικης  διανοιας  ειναι   πανισχυρος  και  δεν  καει

θα  καει  η  καρδια  του ,  το  συναισθηματικο  του  σωμα ,  και  να  την  η  φοβερη  παγιδα

ανθρωπος  θελεις  να   εισαι  η  θεος ; 

σκυλος  η   ανθρωπος ; 

ανθρωπος  φυσικα ...!

ναι,   αλλα  ποτε  ξανα   δεν  θα  μπορεσεις  να  αγαπησεις  και  να  αφοσιωθεις  οπως   ο   σκυλος...  

Θα  μου  πειτε  αυτη  ειναι  η  μοιραια   εξελιξη  ενος  Νου  ακομη  και του  παγκοσμιου

οποτε  αναβαθμιζεται  η  Νουμοσυνη  αναβαθμιζεται  και  η  ιδιοτητα  η   ο  συνδετικος  της  κρικος

που  ονομαζεται   αγαπη  ,  οποτε  αυτο  που  ως   τωρα  γνωριζαμε  ως  ανθρωποι  θα  παψει

να   υπαρχει 

καλως  την  εκτη  ριζα  φυλη  λοιπον 
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Sunlight
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 2 από 3Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ-
Μετάβαση σε: