H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 αν ο κόσμος έφτανε στο τέλος του...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
christos5d

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 07/05/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 383

ΔημοσίευσηΘέμα: αν ο κόσμος έφτανε στο τέλος του...   Πεμ 20 Μαρ - 13:51:12


...Αν η ζωή μας καταλήγει πάρα πολλές φορές να είναι μια απομίμηση πραγματικής ζωής και πραγματικών δυνατοτήτων, αν οι αλήθειες μας είναι φτιασιδωμένα ψέματα με φανταχτερά και ματαιόδοξα και αντιαισθητικά περιτυλίγματα, αν οι προτεραιότητές μας μοιάζουνε με τραπουλόχαρτα που πασχίζουμε να ισορροπήσουν βλακωδώς το ένα πάνω στο άλλο, αν οι ίδιες οι μωρο-φιλοδοξίες μας αποτελούν βαρίδια για την ελευθερία μας...
Αν κι εγώ ο ίδιος που τα γράφω τώρα αυτά είμαι μια ξενύχτισσα ιδεατή ολογραφική προβολή του διαταραγμένου εαυτού μου ή το καλύτερο αυθεντικό κομμάτι του. Που δραπέτευσε για λιγάκι, ίσα ίσα να επικοινωνήσει μαζί σας, την ώρα που ο άσπλαχνος και δογματοπαρμένος και ξερόλας τύραννός μου κοιμάται...
Αν όλος ο κόσμος και όλοι οι εαυτοί και το ίδιο το σύμπαν (υπάρχουν άπειρα και αυτό έχει αποδειχτεί κι επιστημονικά!) αποτελούν ολογραφικές προβολές από κάποια άγνωστη "οθόνη προβολής"... Αν τελικά βλέπουμε τον κόσμο μέσα από ένα μόνο μικρό σπασμένο κομματάκι του μεγάλου καθρέφτη...κάτι σαν τα κακόμοιρα (και συχνά πολύ ταλαντούχα σε κάποιους τομείς και δεξιότητες) αυτιστικά παιδιά...

...Αν κοιτώντας σαν χάνοι ή σαν αυτοκαταστροφικά ρομποτάκια την άβυσσο και μάς κοιτάει και αυτή και μεταφέρεται μέσα μας, μετατρέποντάς μας σε άβουλα αποκτηνωμένα υποχείριά της...

 Κι αν κάποιος μου έλεγε πως έχω/ουμε μόνο λίγους μήνες ή ένα ή δύο χρόνια ζωής...λόγω επερχόμενης καταστροφής του "πολιτισμού"...Και δυστυχώς εγώ/εμείς δεν έχω/ουμε εισιτήριο για το διαστημόπλοιο ή την Κιβωτό των εκλεκτών. Δεν συμπεριλαμβανόμαστε στη λίστα...
Θα το σκεφτόμουν για λίγο και ίσως μετά αποκρινόμουν: "αν υπάρχει επιστροφή εύχομαι να μην επιστρέψω στην ίδιας κοπής ταινία"!
Και θα τέλειωνα το βιβλίο που είχα αρχίσει μέχρι να ανοίξω το επόμενο (ακόμα και πριν αφήσεις την τελευταία σου πνοή προλαβαίνεις να μάθεις κάτι χρήσιμο!), θα άκουγα μουσικές, πολλές και παλιές και καινούργιες, θα πήγαινα όπως με γαληνεύει πάντα βόλτα στο πάρκο, θα έπινα μπυρίτσα παρέα με τους φίλους μου που δεν θα έψαχναν απεγνωσμένα σανίδες σωτηρίας (πχ ολονύχτιες μετάνοιες και εκκλήσεις για θεϊκή παρέμβαση) ή μέσα φυγής και συνέχισης του "πολιτισμού" κάπου αλλού, θα έβλεπα μια όμορφη ταινία που έχω κατεβάσει από το ιντερνέτ στην οθόνη της TV(μόνο γι'αυτό μου χρειάζεται αυτή, δεν με βολεύει η οθόνη του PC για παρακολούθηση ταινιών), θα έκανα όμορφο έρωτα. Και θα καθόμουν στην αγαπημένη μου γωνιά για κάμποση πολύτιμη για εμένα ώρα(όπως και μου αρέσει να κάνω), ρεμβάζοντας κι εξερευνώντας τις εικόνες και τα σχήματα του εσώτερού μου διαστήματος, ανακαλύπτοντας ίσως κάποια πράγματα και αλιεύοντας γνώσεις και ιδέες, που αξίζει να τα μοιραστώ με τους άλλους και ειδικά αυτούς που με καταλαβαίνουν, εφόσον δεν προτιμώ (όπως ο καθένας μας δικαιούται) "να τα κρατήσω κλειδωμένα στο συρτάρι μου" .
Και θα συνέχιζα αυτά που ξεκίνησα και θα άρχιζα αυτά που θέλω να ξεκινήσω και ποτέ δεν είναι αργά γι'αυτό.
Κι όταν η καταστροφή ερχόταν καταπάνω μας να μας θερίσει, θα αγκάλιαζα (όπως και μου αρέσει πάντα να κάνω) για μια ξεχωριστή τελευταία φορά τη σύντροφό μου και θα της έλεγα με ένα απαλό χαμόγελο: " η μόνη υπόσχεση που μπορώ να σου δώσω είναι ότι θα σου χαμογελώ κρατώντας σε μέχρι το τέλος! Είτε όμορφο είτε άσχημο το ταξίδι, σημασία έχει που βρεθήκαμε κι από κάποιο σημείο και μετά ταξιδέψαμε και μαζί. Μη λυπάσαι για τίποτα."



christos5d
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nnan



Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2945

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: αν ο κόσμος έφτανε στο τέλος του...   Πεμ 20 Μαρ - 14:52:37

christos5d έγραψε:

...Αν η ζωή μας καταλήγει πάρα πολλές φορές να είναι μια απομίμηση πραγματικής ζωής και πραγματικών δυνατοτήτων, αν οι αλήθειες μας είναι φτιασιδωμένα ψέματα με φανταχτερά και ματαιόδοξα και αντιαισθητικά περιτυλίγματα, αν οι προτεραιότητές μας μοιάζουνε με τραπουλόχαρτα που πασχίζουμε να ισορροπήσουν βλακωδώς το ένα πάνω στο άλλο, αν οι ίδιες οι μωρο-φιλοδοξίες μας αποτελούν βαρίδια για την ελευθερία μας...
Αν κι εγώ ο ίδιος που τα γράφω τώρα αυτά είμαι μια ξενύχτισσα ιδεατή ολογραφική προβολή του διαταραγμένου εαυτού μου ή το καλύτερο αυθεντικό κομμάτι του. Που δραπέτευσε για λιγάκι, ίσα ίσα να επικοινωνήσει μαζί σας, την ώρα που ο άσπλαχνος και δογματοπαρμένος και ξερόλας τύραννός μου κοιμάται...
Αν όλος ο κόσμος και όλοι οι εαυτοί και το ίδιο το σύμπαν (υπάρχουν άπειρα και αυτό έχει αποδειχτεί κι επιστημονικά!) αποτελούν ολογραφικές προβολές από κάποια άγνωστη "οθόνη προβολής"... Αν τελικά βλέπουμε τον κόσμο μέσα από ένα μόνο μικρό σπασμένο κομματάκι του μεγάλου καθρέφτη...κάτι σαν τα κακόμοιρα (και συχνά πολύ ταλαντούχα σε κάποιους τομείς και δεξιότητες) αυτιστικά παιδιά...

...Αν κοιτώντας σαν χάνοι ή σαν αυτοκαταστροφικά ρομποτάκια την άβυσσο και μάς κοιτάει και αυτή και μεταφέρεται μέσα μας, μετατρέποντάς μας σε άβουλα αποκτηνωμένα υποχείριά της...

 Κι αν κάποιος μου έλεγε πως έχω/ουμε μόνο λίγους μήνες ή ένα ή δύο χρόνια ζωής...λόγω επερχόμενης καταστροφής του "πολιτισμού"...Και δυστυχώς εγώ/εμείς δεν έχω/ουμε εισιτήριο για το διαστημόπλοιο ή την Κιβωτό των εκλεκτών. Δεν συμπεριλαμβανόμαστε στη λίστα...
Θα το σκεφτόμουν για λίγο και ίσως μετά αποκρινόμουν: "αν υπάρχει επιστροφή εύχομαι να μην επιστρέψω στην ίδιας κοπής ταινία"!
Και θα τέλειωνα το βιβλίο που είχα αρχίσει μέχρι να ανοίξω το επόμενο (ακόμα και πριν αφήσεις την τελευταία σου πνοή προλαβαίνεις να μάθεις κάτι χρήσιμο!), θα άκουγα μουσικές, πολλές και παλιές και καινούργιες, θα πήγαινα όπως με γαληνεύει πάντα βόλτα στο πάρκο, θα έπινα μπυρίτσα παρέα με τους φίλους μου που δεν θα έψαχναν απεγνωσμένα σανίδες σωτηρίας (πχ ολονύχτιες μετάνοιες και εκκλήσεις για θεϊκή παρέμβαση) ή μέσα φυγής και συνέχισης του "πολιτισμού" κάπου αλλού, θα έβλεπα μια όμορφη ταινία που έχω κατεβάσει από το ιντερνέτ στην οθόνη της TV(μόνο γι'αυτό μου χρειάζεται αυτή, δεν με βολεύει η οθόνη του PC για παρακολούθηση ταινιών), θα έκανα όμορφο έρωτα. Και θα καθόμουν στην αγαπημένη μου γωνιά για κάμποση πολύτιμη για εμένα ώρα(όπως και μου αρέσει να κάνω), ρεμβάζοντας κι εξερευνώντας τις εικόνες και τα σχήματα του εσώτερού μου διαστήματος, ανακαλύπτοντας ίσως κάποια πράγματα και αλιεύοντας γνώσεις και ιδέες, που αξίζει να τα μοιραστώ με τους άλλους και ειδικά αυτούς που με καταλαβαίνουν, εφόσον δεν προτιμώ (όπως ο καθένας μας δικαιούται) "να τα κρατήσω κλειδωμένα στο συρτάρι μου" .
Και θα συνέχιζα αυτά που ξεκίνησα και θα άρχιζα αυτά που θέλω να ξεκινήσω και ποτέ δεν είναι αργά γι'αυτό.
Κι όταν η καταστροφή ερχόταν καταπάνω μας να μας θερίσει, θα αγκάλιαζα (όπως και μου αρέσει πάντα να κάνω) για μια ξεχωριστή τελευταία φορά τη σύντροφό μου και θα της έλεγα με ένα απαλό χαμόγελο: " η μόνη υπόσχεση που μπορώ να σου δώσω είναι ότι θα σου χαμογελώ κρατώντας σε μέχρι το τέλος! Είτε όμορφο είτε άσχημο το ταξίδι, σημασία έχει που βρεθήκαμε κι από κάποιο σημείο και μετά ταξιδέψαμε και μαζί. Μη λυπάσαι για τίποτα."


 να να 
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
βαγγελης1234

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 04/07/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 474

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: αν ο κόσμος έφτανε στο τέλος του...   Πεμ 20 Μαρ - 15:47:44

christos5d έγραψε:

εγω θα λεγα το αλλο αν ο κοσμος καταστρεφονταν και καποιοι ειχαν εισητηριο μητε για διαστημοπλοιο οι πλοιο 
οπως την ταινια 2012 με το αναλογο αντητημο τη θα γινοταν μετα την καταστοφη
οσση σωνωταν τη θα κανανε θα αλαζαν το σηστημα [οταν ξαναχτηζανε τον πολιτησμο]
δεν θα ηταν το ιδιο σηστημα 
ο πολιτησμος θα ξαναερχοτανε 
την ημερα της καταστροφης θα ηταν ημερα πενθους για οσους χαθηκαν 
και ξαφνηκα οι αθρωποι θα αποφασηζαν αν ξανασυμβη κατι παρομιο με τελος του κοσμου ποτε να μην ξανασυμβη κατι τετοιο να σωθουν οσση εχουν μεγαλο πορτοφολι αλλα ολλος ο κοσμος ο απλος και οσση μπορουνε
θα αλαζε το σηστημα το οικονομηκο [ισως και πολιτηκο] και δεν θα υπηρχαν πλουσιοι και φτωχοι
και γενικα ενα σηστημα με απεριοριστο χρημα χωρης να ειναι ιδιωτων οι
καλυτερο σηστημα καλυτερες συνθηκες ζωης 

και το σιγουρο αν ξαναγινοταν καταστροφη δεν θα σωζωταν μονο οι πλουσιοι αλλα και ο απλος κοσμος 
ισως με κληρωση
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
αν ο κόσμος έφτανε στο τέλος του...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: CHRISTOS-5D-
Μετάβαση σε: