H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3, 4 ... 9, 10, 11  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Κυρ 23 Μαρ - 21:31:07

Αθάνωρ έγραψε:
Μόλις πέσει η νύχτα, εκείνη αναπνέει βαθιά.
Στέκεται όρθια με το κεφάλι σκυφτό και με τα μάτια κλειστά.
Προσεύχεται; Εύχεται; Ανησυχεί;
Μήπως κλαίει σιωπηλά; Μήπως η κούραση την πονά;

Δεν μιλάει. Σηκώνει το βλέμμα της. Είναι βλέμμα που καίει.
Καίνε και τα ρουθούνια μας στην εκπνοή.
Κοιτάζει. Χαμογελάει στα μάτια μας που την ρωτάνε.
Δεν την ρωτάνε μόνο Τρελένονται!

Κι εκείνη χαμογελάει.
"Όλα καλά." ψιθυρίζει με μια φωνή που μοιάζει με νύχτα.

Φοράει τις μπότες.
Χτυπάει τα πόδια δυνατά σα να καρφώνει στα πέλματα το βήμα της.
Σφίγγει την ζώνη της σφιχτά στο δαχτυλίδι του κορμιού της, σα να θέλει να δεθεί στον σκελετό της.

Φοράει την πανοπλία της ψυχής.
Σφίγγει τις γροθιές σα να θέλει να κατεβάσει αίμα. Ξυπνάει τα νεύρα της.

Φτάνει στην πόρτα.
Την ανοίγει κι αφουγκράζεται τους δρόμους.
Ποιον θα πάρει απόψε;
Πάντα ξέρει.

Μόλις πέσει η νύχτα εκείνη βγαίνει.
Κανείς δεν την προσέχει.
Άνεμος γίνεται. Θρόϊσμα. Ψίθυρος. Κραυγή. Χάδι. Λαβή. Ανάσα δροσερή. Λάβας πνοή.

Γονατίζει ο δρόμος. Σκύβουν τα δέντρα. Χαμηλώνουν τ' άστρα.

Κρύο; Βροχή; Γύρω της. Όχι πάνω της.

Βαδίζει. Τρέχει. Ακούει. Παρατηρεί. Οσφρίζεται. Τίποτα δεν της ξεφεύγει.

Κρύβονται τ' αγριόσκυλα.
Περάσματα ανοίγει. Την νιώθουν οι θνητές καρδιές. Την νιώθουν τ' άσαρκα μάτια.
Γίνεται ανακούφιση. Γίνεται φόβος.

Απλώνει το μήνυμα.
Στους δρόμους βγήκε πάλι!

Κι η νύχτα σωπαίνει ήσυχα.

Έρχεται.
Η πόρτα ανοίγει.
Κάθονται κι οι καρδιές.
Χαμογελάει. Δεν μιλάει. Σκύβει το κεφάλι. Προσεύχεται; Εύχεται; Ανησυχεί;
Μήπως κλαίει σιωπηλά; Μήπως η κούραση την πονά;

Δεν μιλάει. Σηκώνει το βλέμμα. Βλέμμα που καίει.
Καίνε τα ρουθούνια μας στην εκπνοή.
Κοιτάζει. Χαμογελάει στα μάτια μας που ρωτάνε.

"Σσσσσσ" ψιθυρίζει με την φωνή της νύχτας.

Βγάζει την ζώνη.
Δροσίζουν τα μάτια της.
Βγάζει τις μπότες.
Καίνε τα πόδια της. Τα νεύρα καίνε. Γέμισαν.
Ψάχνουν γη. Χώμα.
Ακούραστη. Μετράει το κοντάρι στα χέρια της. Παίρνει ζωή.
Κι αναμετριέται με την ψυχή της την ατίθαση. Κι η γη οργιάζει απ' το πάθος της.

Βασίλισσα κρυμμένη στις σκιές. Άγνωστη. Φύλακας. Άγνωστος. Κρυμμένη σε ονόματα και μύθους. Ξακουστή σε ουράνιους θρύλους.

Ας πούμε ότι ήταν όνειρο. Ή μήπως αλήθεια;
Χα χα!
Δεν τραγουδάω μόνο. Γράφω και κάτι τρελά για να ξεκοιλιάζω όσα δεν λέγονται αλλιώς.
Κι αν σκοτεινιάζει το βλέμμα μου, είναι από τις μνήμες. Κι απ' αυτά που ακούω και βλέπω. Κι από αυτά που θέλω να πω και δεν μπορώ.
Κάποτε κάποιος θα το κάνει. Κάποιος θα το κάνει. Κάποιος που δεν θα είναι ορκισμένος. Κάποιος ελεύθερος.

Καλό σας ύπνο λοιπόν.

I See Fire ♪ ♪


Σειρά μου.


Από τις 3:11 am ως τις 3:11 pm


Νύχτα ή μεσημέρι;


Νύχτα!Και;Συνεχίζουμε...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Δευ 24 Μαρ - 16:41:26




Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Δευ 24 Μαρ - 19:51:20




Φυσάει κόντρα σε ολάκερη γη,
τ' αγρια πετούμενα δε βρίσκουν πηγή,
δεν αντέχω της βολής τη σιγή.
Και δω απ' τον τόπο που έζησα τη φυγή,
ρίχνω αλάτι στη βαθιά τους πληγή,
τάζομαι πρόσφυγας και σε καλό να μου βγει.

Γυρνάω στον κόσμο, πουθενά δε βλέπω ξένο όπου μένω.
Γυρνάω πίσω και από όποιον συναντήσω, μαθαίνω.
Δίνω, παίρνω, ανασαίνω από τα χρώματα, πληθαίνω,
από τ' αρώματα μαγεύομαι και ταξιδεύω.
Γυρεύω για όλους μας το ίδιο όμορφο στέγαστρο,
φτιάχνω φωτιά για όποιον θέλει κόσμο αταίριαστο.

Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς,
λυτρώνω μάνες και γιους.
Κάνω τη γλώσσα μου την πορφυρένια, ατόφιο μολύβι·
και τη ψυχή μου ένα απέραντο από στίχους καλύβι.
Ρίχνω το κάστρο σας, φτύνω του άστρου σας την κόχη.
Γίνομαι αύρα αλμυρή και στερνοβρόχι.

Πάρε τα όχι και ξεκούρνιασε από αυτή τη γωνία
που στο κουφάρι σου πετάξαν τα κλεμμένα μ'αφθονία,
άρνησή μου στομωμένη (πυρωμένη), λύσου καημένη,
γίνε κλωστή στην ανέμη τυλιγμένη
να σου δώσω μια, να γυρίζεις για πάντα και πάντα
να σου φυσάω πρίμα, κράτα μου αγάντα
μέχρι να βρούνε απάγκιο όσοι ζουν σε φυγή.
Καινούρια αρχή και σε καλό να τους βγει.

Σε καλό θα μου βγει κι ας τρίξουν οι σκαρμοί μου.
Έχω μαζί μου, σ' αυτό το σάλεμα που κάνεις ψυχή μου,
την αυταπάρνησή μου, το μαγικό ραβδί μου,
κάνω τ' αδύνατα να ξεπερνάνε τη φωνή μου.
Τιμή μου, λίγα μου βήματα σκίζουν τη λάσπη.
Πάρε τα χνάρια μου αντί για χάρτη
και στα μπαγκάζια σου μη στριμώξεις ντροπή,
ούτε σιωπή.

Υστερόγραφο: δε πιστεύω στη τύχη.
Όταν τα ψέμματα πεθαίνουν, γεννιούνται ωραίοι στίχοι
και γλυκαίνουν το μίσος στους ιχνανθρώπους
ή τους πετάνε για πάντα μες στους πανέρημους τόπους.
Λόγια κρυμμένα μου, θρυμματισμένα μου
κάνατε απόσβεση σε όσα είχα μέσα μου.
Σύξυλη η μπέσα μου μπροστά στη βρώμικη ιστορία,
μύθος απέθαντος και ωμή αλληγορία.
Περιγελάστε με, δειλοί, ξεχάστε με,
πλέξτε με φιτίλι και ανάψτε με·
μέσα στην πλάνη σας ένα όνειρο ατόφιο θα εκραγεί
ζωής κραυγή και σε καλό να μου βγει . . .


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Δευ 24 Μαρ - 19:52:36

Active Member!
Φιλαράκια μου ευχαριστώ γι αυτό το τραγούδι για όλους τους λόγους!


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Δευ 24 Μαρ - 19:56:16



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Δευ 24 Μαρ - 20:01:32




Φίλε μου θρονιάστηκες πλάι στο δέντρο
το αρρίζωτο
με λόγια καλοπλασμένα
Κέρδισες,
κατάφερες το απίστευτο
έσβησες χρόνια πυροθρεμένα

Καλό ταξίδι στα όνειρα σου
τα αφύτευτα
Και στης ψυχής σου τα χιλιοζήλευτα
Χίλιες κρυψώνες να `χεις...
να ξεχνάς...

Μην λιγώνεσαι
Θα γίνεις ότι θες
Μην αγχώνεσαι

Είδες τα ασύγκριτα

Σε καιρούς φοβισμένους...
μόνο την αλήθεια να καρπώνεσαι
γεννήθηκες
να είσαι στους κερδισμένους

Εκείνους με τα ανάλαφρα χνάρια
Που λοιδορούν τα σφαχτάρια

Χίλιες αγάπες να `χεις...
να ξεχνάς....

Φίλε μου πάνω στο χαμό μου
Δε σου είπα χαιρετίσματα
Από το δέντρο
το λατρεμένο
Από τον μάγο
και από της βροχής τα ξεχειλίσματα

Στο φράγμα
Το ξωτικό το λαβωμένο

Τους είδα μεσ’ τα όνειροπαλέματα
Τους είπα ψέματα
Για σένα τα ίδια ψέματα
Αλλά εσύ χίλιες αλήθειες να λες...
...για να ξεχνάς

Φίλε μου εγώ,
ακόμα τραγούδια φτιάχνω
Τραγούδια λεω...
Κι επειδή γουστάρεις την βροχή...

Βαλ’ το όταν βρέχει να τ’ ακούς

Φτιάχνει τα χρώματα
Βαλ’ το όταν βρέχει να τ’ ακούς
Φέρνει κι αρώματα

Βαλ’ το όταν βρέχει να τ’ ακούς
Γυρίζει θύμισες

Βαλ’ το όταν βρέχει να τ’ ακούς
Βαλ’ το όταν βρέχει να τ’ ακούς
Και κοίτα γύρω σου

Βαλ’ το όταν βρέχει να τ’ ακούς
Γείρε στον μύθο σου

Βαλ’ το όταν βρέχει να τ’ ακούς
Και χαμογέλα μου

Βαλ’ το όταν βρέχει να τ’ ακούς


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Δευ 24 Μαρ - 20:05:17

Τι άλλο φοβάσαι 
Κάποτε σ' είδα στο πέρασμα του αιώνιου κόμβου,
στο καιρό του τρόμου και του αλλόκοτου φόβου,
να διπλώνεσαι, ν' ανησυχείς και να τρομάζεις
και πριν καλάρουν οι μέρες το σκασμό να βγάζεις.
Να μια απ' τα ίδια -- ίδιοι δρόμοι -- ίδιοι κύκλοι•
γαβγίζουν οι άνθρωποι -- σκιάζονται οι σκύλοι,
θρηνούν μανάδες, και πού να ξαποστάσεις
όταν στη μνήμη σου μακραίνουν οι αποστάσεις.
Έτσι σκηνοθετούν το σήμερα άκριτοι κοσμοκράτορες,
βαρέθηκα τα έγκυρα - είναι όλοι προβοκάτορες
που πιάνονται απ' τον φόβο σου και φτιάχνουν ιστορίες
κι ενάντια στους άπιστους στήνουν σταυροφορίες
από χορτασμένους με το ίδιο ήθος και παράστημα
που θα εξοντώνουν όσα τους μοιάζουν άσχημα.
Έτσι κι εγώ αφού σκιάζεσαι ξανά σε φτύνω.
Ψάχνω, λοιπόν, ό,τι φοβάσαι για να γίνω...
Γίνομαι τάφος αντάρτη στο Ιράκ και μοιρολόι στη Παλαιστίνη,
τυφλός στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη•
πεινασμένος ιθαγενής στο Μεξικό,
χίλιες επεξηγήσεις για το φόβο σου στο λεξικό,
μοναχός στο Θιβέτ -- κι aboriginal στην Αυστραλία,
τζαμί καμένο από φασίστες στην Ιταλία•
εθελοντής γιατρός απ' την Αβάνα
και παιδί στην Τεχεράνη απ' ανύπαντρη μάνα•
νεκρός κι άταφος δάσκαλος στη Σομαλία,
κυνηγημένος τούρκος συγγραφέας στη Γαλλία,
εργάτης στα πετρέλαια στη Βενεζουέλα
και στο Μπέλφαστ μια ματωμένη φανέλα•
βραζιλιάνος με 8 σφαίρες στο κεφάλι στο Λονδίνο
- τι άλλο φοβάσαι, πες μου, και θα γίνω.
Εγώ που κάνω όνειρα κι έχω πολλά ωραία να χάσω
κάνω και την αρχή -- δε γουστάρω να ησυχάσω.
Τι άλλο φοβάσαι, πες μου, και θα γίνω
κι ας έχω τόσα πολλά κι ωραία να χάσω.
Κι ούτε στιγμή μη ρωτάς τι θα απογίνω,
μου φτάνει που δε γουστάρω να ησυχάσω
(που είμαι εδώ και θέλω τη βολή σου να χαλάσω -- πες μου, τι άλλο φοβάσαι)
Θα γίνω χρήστης που παλεύει για τη σωτηρία,
διψασμένος πρόσφυγας από τη Νιγηρία,
σαρίκι τυλιγμένο σε περήφανο κεφάλι
και μασάτι από αφρικάνικο ατσάλι. 
Σφαγμένο θηλυκό απ' τους γονείς του στην Κίνα
κι ορφανό σε φαβέλα που πεθαίνει απ' την πείνα. 
Τι άλλο φοβάσαι πες μου και θα γίνω...
Αλγερινός που ξημερώνεται σε γαλλικά λιμάνια
και μάτια που κοιτούν από πασαμοντάνια•
τούρκος αναλφάβητος που ζει στο Γκάζι
και μορφωμένος Αλβανός που σε τρομάζει•
στο τοίχος της ντροπής stencil απ' τον Banksy
κι ο εφιάλτης σου πριν να χαράξει.
Πες μου, τι άλλο φοβάσαι και θα γίνω...


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Δευ 24 Μαρ - 20:07:00





Για σένα ανέβαινε η ζωή δύο δύο τα σκαλιά
σα να γεννήθηκες σ' απόμακρη αετόφωλιά
από σπασμένο αυγό σε σύννεφα άχρωμα,
ξόρκια ουρανού για ενός φυγά το απομεγάλωμα,
για κρύα βράδια μίσος ακούρνιαχτο,
και για του ήλιου το φως ψέμα ασπούδαχτο,
μέρα τη μέρα πιο απόκοσμο και παρακατιανό
από αμούστακο παιδί, πολεμιστής με το στανιό.
Κρυμμένο ατσάλι σε ματωμένο αποφόρι
και στο σκοτάδι μια ορθάνοιχτη από φόβο κόρη,
φτηνό ενέχυρο για μια ανάσα ελεύθερη,
αφού κοντά σου η αγάπη έφτασε δεύτερη,
γυμνή κι απένταρη με βλέμμα σα γεράκι,
και κοντοστάθηκες λες κι ήσουν από τζάκι,
μα είσαι κηφήνας που δεν άγγιξε ποτέ του γύρη
και ξεχασμένος κεραυνός κρυμμένος μες στο λιοπύρι
που έχει σηκώσει ψηλά τη δικιά του παντιέρα,
χωρίς να ξέρει να διαβάζει τον αέρα
κι όσα πιο πέρα από το φως λαχταράει ένα παιδί
κι ας του λέγαν πως δε πρέπει να τα δει.

Καθώς κι εσύ - που σκλήρυνες πολύ νωρίς κι είσαι έτοιμος τα πάντα ν' αρνηθείς,
είσαι παιδί - γητεμένο απ' το νερό της βροχής και την κατάρα μιας αιώνιας φυγής
που καρτερεί - με το κεφάλι συνέχεια ψηλά, μήπως μπορέσει και μέσα απ' τη βροχή
κάτι να δει - να 'χει μαζί του, όταν βρεθεί, αγκαλιασμένο από τις φλόγες γητεμένο παιδί.

Άσε το πόνο από τα σπλάχνα σου παράμερα
κι αυτά που νιώθεις όλα ν' ακουστούν ωμά κι ολάκερα.
Πήγαινε βρες ζεστή βροχή και φτιάξε αντίδοτο
για να γιατρέψεις το μυαλό το όπλο το ανίκητο.
Πιάσε το χώμα και τη γη τρίξε συθέμελα,
τα δίποδα τ' ανέμελα και τα θεριά τα ακέφαλα
θα φοβηθούν, γι' αυτό μην αργοσαλεύεις,
με το δικό σου ρυθμό να σφυράς και να χορεύεις.
Μη ζηλεύεις, κύλα πάνω στης ψυχής σου τις ράγες,
μη γυρεύεις τραγούδια από σειρήνες χρονοφάγες,
στιγμές βρώμικες κι άγιες να ζώσεις,
μα το μίσος αν κοιτάξεις, θα πετρώσεις.
Δε θα γλιτώσεις απ' τ' άσκοπο, το αλόγιστο,
ό,τι σου τρωει την καρδιά πιάστο και όρκιστο,
να παει στο διάολο, σε τόπο άλλο, πιο γνωστό,
με το παράδεισο και με τη κόλαση φτυστό,
σα τις τύψεις τ' ονειρο τους και τη προσευχή τους
- κατάλαβε το - τι δουλειά έχεις μαζί τους
Είσαι παιδί με ρίζες στα σπλάχνα της γης,
γητεμένο απ' το νερό της βροχής.


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΠΕΛΑΣΓΟΣ

avatar

Ηλικία : 42
Σκορπιός
Ημερομηνία εγγραφής : 09/08/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 155

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Δευ 24 Μαρ - 20:18:21

Δεν είχα προσέξει ποτέ τους στίχους τους! Φίλε μου έπαθα πλάκα! Φοβεροί!
Να είσαι καλά! Ειλικρινά ευχαριστώ!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΠΕΛΑΣΓΟΣ

avatar

Ηλικία : 42
Σκορπιός
Ημερομηνία εγγραφής : 09/08/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 155

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Δευ 24 Μαρ - 20:22:24

κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ! 
 

Υστερόγραφο: δε πιστεύω στη τύχη.
Όταν τα ψέμματα πεθαίνουν, γεννιούνται ωραίοι στίχοι
και γλυκαίνουν το μίσος στους ιχνανθρώπους
ή τους πετάνε για πάντα μες στους πανέρημους τόπους.
Λόγια κρυμμένα μου, θρυμματισμένα μου
κάνατε απόσβεση σε όσα είχα μέσα μου.
Σύξυλη η μπέσα μου μπροστά στη βρώμικη ιστορία,
μύθος απέθαντος και ωμή αλληγορία.
Περιγελάστε με, δειλοί, ξεχάστε με,
πλέξτε με φιτίλι και ανάψτε με·
μέσα στην πλάνη σας ένα όνειρο ατόφιο θα εκραγεί
ζωής κραυγή και σε καλό να μου βγει . . .


 κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Δευ 24 Μαρ - 20:48:44

Πάνο μου!!!!!!!!!!!!   

Καλά τα παιδιά έχουν φοβερά λόγια στα τραγούδια τους Δημήτρη!



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ερατώ



Ημερομηνία εγγραφής : 01/09/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 50

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τρι 25 Μαρ - 12:49:01

11:30 π.μ. Οι σκέψεις.. της νύχτας..

Ορκος.. ένα ακόμα στρατόπεδο μια φυλακή..
σκοτώνει την αγάπη..
Μου στερεί την ανάσα..καθάρια αναπνοή..

Δε θα γλιτώσεις απ' τ' άσκοπο, το αλόγιστο,
ό,τι σου τρωει την καρδιά πιάστο και όρκιστο,
να παει στο διάολο, σε τόπο άλλο, πιο γνωστό,
με το παράδεισο και με τη κόλαση φτυστό,
σα τις τύψεις τ' ονειρο τους και τη προσευχή τους
- κατάλαβε το - τι δουλειά έχεις μαζί τους
Είσαι παιδί με ρίζες στα σπλάχνα της γης,
γητεμένο απ' το νερό της βροχής.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 13:37:24

anarhos έγραψε:



Φυσάει κόντρα σε ολάκερη γη,
τ' αγρια πετούμενα δε βρίσκουν πηγή,
δεν αντέχω της βολής τη σιγή.
Και δω απ' τον τόπο που έζησα τη φυγή,
ρίχνω αλάτι στη βαθιά τους πληγή,
τάζομαι πρόσφυγας και σε καλό να μου βγει.

Γυρνάω στον κόσμο, πουθενά δε βλέπω ξένο όπου μένω.
Γυρνάω πίσω και από όποιον συναντήσω, μαθαίνω.
Δίνω, παίρνω, ανασαίνω από τα χρώματα, πληθαίνω,
από τ' αρώματα μαγεύομαι και ταξιδεύω.
Γυρεύω για όλους μας το ίδιο όμορφο στέγαστρο,
φτιάχνω φωτιά για όποιον θέλει κόσμο αταίριαστο.

Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς,
λυτρώνω μάνες και γιους.
Κάνω τη γλώσσα μου την πορφυρένια, ατόφιο μολύβι·
και τη ψυχή μου ένα απέραντο από στίχους καλύβι.
Ρίχνω το κάστρο σας, φτύνω του άστρου σας την κόχη.
Γίνομαι αύρα αλμυρή και στερνοβρόχι.

Πάρε τα όχι και ξεκούρνιασε από αυτή τη γωνία
που στο κουφάρι σου πετάξαν τα κλεμμένα μ'αφθονία,
άρνησή μου στομωμένη (πυρωμένη), λύσου καημένη,
γίνε κλωστή στην ανέμη τυλιγμένη
να σου δώσω μια, να γυρίζεις για πάντα και πάντα
να σου φυσάω πρίμα, κράτα μου αγάντα
μέχρι να βρούνε απάγκιο όσοι ζουν σε φυγή.
Καινούρια αρχή και σε καλό να τους βγει.

Σε καλό θα μου βγει κι ας τρίξουν οι σκαρμοί μου.
Έχω μαζί μου, σ' αυτό το σάλεμα που κάνεις ψυχή μου,
την αυταπάρνησή μου, το μαγικό ραβδί μου,
κάνω τ' αδύνατα να ξεπερνάνε τη φωνή μου.
Τιμή μου, λίγα μου βήματα σκίζουν τη λάσπη.
Πάρε τα χνάρια μου αντί για χάρτη
και στα μπαγκάζια σου μη στριμώξεις ντροπή,
ούτε σιωπή.

Υστερόγραφο: δε πιστεύω στη τύχη.
Όταν τα ψέμματα πεθαίνουν, γεννιούνται ωραίοι στίχοι
και γλυκαίνουν το μίσος στους ιχνανθρώπους
ή τους πετάνε για πάντα μες στους πανέρημους τόπους.
Λόγια κρυμμένα μου, θρυμματισμένα μου
κάνατε απόσβεση σε όσα είχα μέσα μου.
Σύξυλη η μπέσα μου μπροστά στη βρώμικη ιστορία,
μύθος απέθαντος και ωμή αλληγορία.
Περιγελάστε με, δειλοί, ξεχάστε με,
πλέξτε με φιτίλι και ανάψτε με·
μέσα στην πλάνη σας ένα όνειρο ατόφιο θα εκραγεί
ζωής κραυγή και σε καλό να μου βγει . . .



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 13:39:38

Ερατώ έγραψε:
11:30 π.μ. Οι σκέψεις.. της νύχτας..



To 11:30 το αντίστροφο του 3:11.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 13:40:30

Η ζωή θέλει κότσια γέλιο και μαγκιά κι όχι αόριστες φιλοσοφίες τελικά!



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
markos

avatar

Ηλικία : 37
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 13/01/2012
Αριθμός μηνυμάτων : 229

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 14:35:43

ΠΕΛΑΣΓΟΣ έγραψε:
κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ! 
 

Υστερόγραφο: δε πιστεύω στη τύχη.
Όταν τα ψέμματα πεθαίνουν, γεννιούνται ωραίοι στίχοι
και γλυκαίνουν το μίσος στους ιχνανθρώπους
ή τους πετάνε για πάντα μες στους πανέρημους τόπους.
Λόγια κρυμμένα μου, θρυμματισμένα μου
κάνατε απόσβεση σε όσα είχα μέσα μου.
Σύξυλη η μπέσα μου μπροστά στη βρώμικη ιστορία,
μύθος απέθαντος και ωμή αλληγορία.
Περιγελάστε με, δειλοί, ξεχάστε με,
πλέξτε με φιτίλι και ανάψτε με·
μέσα στην πλάνη σας ένα όνειρο ατόφιο θα εκραγεί
ζωής κραυγή και σε καλό να μου βγει . . .


 κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!  κλαπ!


Να περπατάς, μην σταματάς και να χαμογελάς!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΠΕΛΑΣΓΟΣ

avatar

Ηλικία : 42
Σκορπιός
Ημερομηνία εγγραφής : 09/08/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 155

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 16:46:35

maggisoula έγραψε:
Η ζωή θέλει κότσια γέλιο και μαγκιά κι όχι αόριστες φιλοσοφίες τελικά!






Μας ξεσήκωσες με το τραγούδι σου maggisoula! Κι εμένα ήταν ένα από τα αγαπημένα μου!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
elgr

avatar

Ηλικία : 35
Καρκίνος
Ημερομηνία εγγραφής : 22/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 125

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 17:13:47

Αθάνωρ έγραψε:
Μόλις πέσει η νύχτα, εκείνη αναπνέει βαθιά.
Στέκεται όρθια με το κεφάλι σκυφτό και με τα μάτια κλειστά.
Προσεύχεται; Εύχεται; Ανησυχεί;
Μήπως κλαίει σιωπηλά; Μήπως η κούραση την πονά;

Δεν μιλάει. Σηκώνει το βλέμμα της. Είναι βλέμμα που καίει.
Καίνε και τα ρουθούνια μας στην εκπνοή.
Κοιτάζει. Χαμογελάει στα μάτια μας που την ρωτάνε.
Δεν την ρωτάνε μόνο Τρελένονται!

Κι εκείνη χαμογελάει.
"Όλα καλά." ψιθυρίζει με μια φωνή που μοιάζει με νύχτα.

Φοράει τις μπότες.
Χτυπάει τα πόδια δυνατά σα να καρφώνει στα πέλματα το βήμα της.
Σφίγγει την ζώνη της σφιχτά στο δαχτυλίδι του κορμιού της, σα να θέλει να δεθεί στον σκελετό της.

Φοράει την πανοπλία της ψυχής.
Σφίγγει τις γροθιές σα να θέλει να κατεβάσει αίμα. Ξυπνάει τα νεύρα της.

Φτάνει στην πόρτα.
Την ανοίγει κι αφουγκράζεται τους δρόμους.
Ποιον θα πάρει απόψε;
Πάντα ξέρει.

Μόλις πέσει η νύχτα εκείνη βγαίνει.
Κανείς δεν την προσέχει.
Άνεμος γίνεται. Θρόϊσμα. Ψίθυρος. Κραυγή. Χάδι. Λαβή. Ανάσα δροσερή. Λάβας πνοή.

Γονατίζει ο δρόμος. Σκύβουν τα δέντρα. Χαμηλώνουν τ' άστρα.

Κρύο; Βροχή; Γύρω της. Όχι πάνω της.

Βαδίζει. Τρέχει. Ακούει. Παρατηρεί. Οσφρίζεται. Τίποτα δεν της ξεφεύγει.

Κρύβονται τ' αγριόσκυλα.
Περάσματα ανοίγει. Την νιώθουν οι θνητές καρδιές. Την νιώθουν τ' άσαρκα μάτια.
Γίνεται ανακούφιση. Γίνεται φόβος.

Απλώνει το μήνυμα.
Στους δρόμους βγήκε πάλι!

Κι η νύχτα σωπαίνει ήσυχα.

Έρχεται.
Η πόρτα ανοίγει.
Κάθονται κι οι καρδιές.
Χαμογελάει. Δεν μιλάει. Σκύβει το κεφάλι. Προσεύχεται; Εύχεται; Ανησυχεί;
Μήπως κλαίει σιωπηλά; Μήπως η κούραση την πονά;

Δεν μιλάει. Σηκώνει το βλέμμα. Βλέμμα που καίει.
Καίνε τα ρουθούνια μας στην εκπνοή.
Κοιτάζει. Χαμογελάει στα μάτια μας που ρωτάνε.

"Σσσσσσ" ψιθυρίζει με την φωνή της νύχτας.

Βγάζει την ζώνη.
Δροσίζουν τα μάτια της.
Βγάζει τις μπότες.
Καίνε τα πόδια της. Τα νεύρα καίνε. Γέμισαν.
Ψάχνουν γη. Χώμα.
Ακούραστη. Μετράει το κοντάρι στα χέρια της. Παίρνει ζωή.
Κι αναμετριέται με την ψυχή της την ατίθαση. Κι η γη οργιάζει απ' το πάθος της.

Βασίλισσα κρυμμένη στις σκιές. Άγνωστη. Φύλακας. Άγνωστος. Κρυμμένη σε ονόματα και μύθους. Ξακουστή σε ουράνιους θρύλους.

Ας πούμε ότι ήταν όνειρο. Ή μήπως αλήθεια;
Χα χα!
Δεν τραγουδάω μόνο. Γράφω και κάτι τρελά για να ξεκοιλιάζω όσα δεν λέγονται αλλιώς.
Κι αν σκοτεινιάζει το βλέμμα μου, είναι από τις μνήμες. Κι απ' αυτά που ακούω και βλέπω. Κι από αυτά που θέλω να πω και δεν μπορώ.
Κάποτε κάποιος θα το κάνει. Κάποιος θα το κάνει. Κάποιος που δεν θα είναι ορκισμένος. Κάποιος ελεύθερος.

Καλό σας ύπνο λοιπόν.

I See Fire ♪ ♪


Σειρά μου.



Τι να πω; Τι να πω! κλαπ!  κλαπ!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
marilena

avatar

Ηλικία : 23
Τόπος : Αθήνα
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 15/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 189

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 17:29:07

Η ποίηση των αντρών, έχει άλλη δυναμική!
Πολύ μου άρεσε Αθάνωρ!
Φύλαξε καλά τον όρκο σου, και ότι αγαπάς!
Ευχαριστώ!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
zizanio

avatar

Ηλικία : 26
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 03/09/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 91

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 17:45:50

Ωραία κουβέντα είπες marilena!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 17:46:39

ΠΕΛΑΣΓΟΣ έγραψε:
maggisoula έγραψε:
Η ζωή θέλει κότσια γέλιο και μαγκιά κι όχι αόριστες φιλοσοφίες τελικά!






Μας ξεσήκωσες με το τραγούδι σου maggisoula! Κι εμένα ήταν ένα από τα αγαπημένα μου!


Εντόπισε Ύμνο.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
zizanio

avatar

Ηλικία : 26
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 03/09/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 91

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 17:47:13




Αφιερωμένο εξαιρετικά!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
zizanio

avatar

Ηλικία : 26
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 03/09/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 91

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 17:48:28

ladosifa έγραψε:
ΠΕΛΑΣΓΟΣ έγραψε:
maggisoula έγραψε:
Η ζωή θέλει κότσια γέλιο και μαγκιά κι όχι αόριστες φιλοσοφίες τελικά!






Μας ξεσήκωσες με το τραγούδι σου maggisoula! Κι εμένα ήταν ένα από τα αγαπημένα μου!


Εντόπισε Ύμνο.


Έχει ταλέντο να εντοπίζει τα ανεντόπιστα.
Κάθεται η λέξη;
Δεν πειράζει! Την έκατσα εγώ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 17:58:52

Αμα θέλει κι έχει όρεξη ναι!
Αμα δεν έχει όρεξη όμως....της γράφεις κατεβατά...και σου απαντάει με ένα ''χάϊντε'' ή ''χόι-χόι"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
zizanio

avatar

Ηλικία : 26
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 03/09/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 91

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.   Τετ 26 Μαρ - 18:03:16

Χα χα! Δεν μπορώ να σου απαντήσω σε αυτό.
Φαντάζομαι ότι δεν χρειάζεται να πει και πολλά.
Προφανώς την ξέρεις καλά και την μεταφράζεις πια.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Από τα παιδιά της νύχτας! Και μόνο για τα παιδιά της νύχτας.
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 3 από 11Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3, 4 ... 9, 10, 11  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: ANARHOS :: ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.-
Μετάβαση σε: