H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 Με λέξεις.

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Με λέξεις.   Δευ 13 Ιαν - 19:06:42

Τα διάβασα από κάποιον με το ψευδόνυμο PegasusThePurple. Μου άρεσαν.
 
"Το τι εικόνες, τι μουσικές, τι εμπειρίες, ποιες αγάπες και ποιες πατρίδες έχει μέσα της μια ψυχή που έχεις απέναντι σου, γειωμένη μέσα στον υλικό της φορέα, το σώμα που ίσως αγγίζεις, είναι και ο ίδιος ο λόγος που βρίσκεται απέναντι σου. Είναι η επιλογή της αποστολής της. Είναι το δικό της συμβόλαιο που ταρακούνησε το σύμπαν. Και η κοσμική ενέργεια το τραίνο που την ταξιδέψε. Και για αυτό δεν έχεις το δικαίωμα να το κρίνεις μέσα από λίγες στιγμές αλλά στην αιωνιότητα.
Είσαι, η στοργή....είσαι το δάκρυ απ' το βλέφαρο....
είσαι ο άνθρωπος.... που ενόχλησε το σύμπαν!"


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
stargate

avatar

Ηλικία : 33
Αιγόκερως
Ημερομηνία εγγραφής : 25/04/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 67

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Τρι 14 Ιαν - 17:29:41

Πολύ ωραίες σκέψεις!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Τρι 18 Φεβ - 3:23:13

Εδώ είναι πιο καλά. Σκέφτομαι..........σκέφτομαι..........έχουν μείνει μισα πραματα. Κάπως. Λερωμενα. Κρέμονται. Αιωρούνται. Σέρνονται. Πολύ σκόνη. Πολλά σκοινιά. Πολλά χέρια. Πλαστικά χαμόγελα. Παραμορφωμένες φωνές. Γιαχ! Πολύ βαβούρα. Δεν ουδέν μη όχι ούτε. Βαριά περπατηματα. Οπως οταν αφήνεις κάποιον πίσω. Κι αυτό δε το μπορώ. Περπατουσα το τετράγωνο κι αναρωτιομουν.......Αριστέα όλα καλά; Μου κανε μούτρα δε μιλούσε. Πως το λένε αυτό; Κι ήρθε ο κόμπος στο στομάχι. Πως μ αγριεύει αυτό! Ξέρω τι έρχεται πάντα μετά. Αχ βρε Αιθηρόη! Θυμάμαι.......Δεν έχει σημασία που είσαι τι ρούχο σε κουβαλάει αν στεκεσαι μπροστά η πίσω. ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ! Σωστά; ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ! ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ! Τεσπά. Εχω την αίσθηση οτι ο καναπες......κέρδισε ενα ωραιότατο κάλυμμα!



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Τρι 18 Φεβ - 3:24:29

Καληνύχτα άνθρωποι. Καληνύχτα κόσμε. Αύριο καλύτερα.



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
markos

avatar

Ηλικία : 37
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 13/01/2012
Αριθμός μηνυμάτων : 229

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Τρι 18 Φεβ - 11:02:25

Έγραψες στο άλλο θέμα αυτό το σχόλιο Αριστέα:
Κοίτα......πιο πολύ στεναχωρήθηκα εγώ που είναι αυτός όπως είναι, παρά εκείνος που εγώ του μίλησα όπως του μίλησα. Αν μπορείς να καταλάβεις αυτό τότε θα καταλάβεις ότι είναι περιττά όσα είπες.

Και κάπου αλλού έγραψες συνοπτικά ότι δεν μπορείς έναν εαυτό που δεν είναι αληθινός και συνεπής τουλάχιστον, με αυτά που πιστεύει.

Και εδώ γράφεις:
Εδώ είναι πιο καλά. Σκέφτομαι..........σκέφτομαι..........έχουν μείνει μισα πραματα. Κάπως. Λερωμενα. Κρέμονται. Αιωρούνται. Σέρνονται. Πολύ σκόνη. Πολλά σκοινιά. Πολλά χέρια. Πλαστικά χαμόγελα. Παραμορφωμένες φωνές. Γιαχ! Πολύ βαβούρα. Δεν ουδέν μη όχι ούτε. Βαριά περπατηματα. Οπως οταν αφήνεις κάποιον πίσω. Κι αυτό δε το μπορώ. Περπατουσα το τετράγωνο κι αναρωτιομουν.......Αριστέα όλα καλά; Μου κανε μούτρα δε μιλούσε. Πως το λένε αυτό; Κι ήρθε ο κόμπος στο στομάχι. Πως μ αγριεύει αυτό! Ξέρω τι έρχεται πάντα μετά. Αχ βρε Αιθηρόη! Θυμάμαι.......Δεν έχει σημασία που είσαι τι ρούχο σε κουβαλάει αν στεκεσαι μπροστά η πίσω. ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ! Σωστά; ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ! ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ! Τεσπά. Εχω την αίσθηση οτι ο καναπες......κέρδισε ενα ωραιότατο κάλυμμα!


Δεν χρειάζεται να πω κάτι. Να είσαι καλά πάντα Αριστέα μου!


Να περπατάς, μην σταματάς και να χαμογελάς!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
markos

avatar

Ηλικία : 37
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 13/01/2012
Αριθμός μηνυμάτων : 229

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Τρι 18 Φεβ - 11:03:27

anarhos έγραψε:
Τα διάβασα από κάποιον με το ψευδόνυμο PegasusThePurple. Μου άρεσαν.
 
"Το τι εικόνες, τι μουσικές, τι εμπειρίες, ποιες αγάπες και ποιες πατρίδες έχει μέσα της μια ψυχή που έχεις απέναντι σου, γειωμένη μέσα στον υλικό της φορέα, το σώμα που ίσως αγγίζεις, είναι και ο ίδιος ο λόγος που βρίσκεται απέναντι σου. Είναι η επιλογή της αποστολής της. Είναι το δικό της συμβόλαιο που ταρακούνησε το σύμπαν. Και η κοσμική ενέργεια το τραίνο που την ταξιδέψε. Και για αυτό δεν έχεις το δικαίωμα να το κρίνεις μέσα από λίγες στιγμές αλλά στην αιωνιότητα.
Είσαι, η στοργή....είσαι το δάκρυ απ' το βλέφαρο....
είσαι ο άνθρωπος.... που ενόχλησε το σύμπαν!"



Πάνο φίλε μου!


Να περπατάς, μην σταματάς και να χαμογελάς!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
zizanio

avatar

Ηλικία : 26
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 03/09/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 91

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Τετ 19 Φεβ - 22:17:55

maggisoula έγραψε:
Εδώ είναι πιο καλά. Σκέφτομαι..........σκέφτομαι..........έχουν μείνει μισα πραματα. Κάπως. Λερωμενα. Κρέμονται. Αιωρούνται. Σέρνονται. Πολύ σκόνη. Πολλά σκοινιά. Πολλά χέρια. Πλαστικά χαμόγελα. Παραμορφωμένες φωνές. Γιαχ! Πολύ βαβούρα. Δεν ουδέν μη όχι ούτε. Βαριά περπατηματα. Οπως οταν αφήνεις κάποιον πίσω. Κι αυτό δε το μπορώ. Περπατουσα το τετράγωνο κι αναρωτιομουν.......Αριστέα όλα καλά; Μου κανε μούτρα δε μιλούσε. Πως το λένε αυτό; Κι ήρθε ο κόμπος στο στομάχι. Πως μ αγριεύει αυτό! Ξέρω τι έρχεται πάντα μετά. Αχ βρε Αιθηρόη! Θυμάμαι.......Δεν έχει σημασία που είσαι τι ρούχο σε κουβαλάει αν στεκεσαι μπροστά η πίσω. ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ! Σωστά; ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ! ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ! Τεσπά. Εχω την αίσθηση οτι ο καναπες......κέρδισε ενα ωραιότατο κάλυμμα!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
spathi

avatar

Ηλικία : 46
Σκορπιός
Ημερομηνία εγγραφής : 14/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 59

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Πεμ 20 Φεβ - 10:18:38

Αριστέα αγάπη μου! Πάνο! Πάνο μου μοναδικέ! Πόσο πόσο μ λείψατε!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

avatar

Ηλικία : 31
Τόπος : ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Ζυγός
Ημερομηνία εγγραφής : 15/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 252

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Παρ 21 Φεβ - 0:21:21

ΑΡΙΣΤΩ ΜΟΥ! Μ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΣΟΥ ΟΙ ΠΛΕΥΡΕΣ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ! ΜΟΥ ΛΕΙΨΑΤΕ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΟΛΟΙ!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Παρ 21 Φεβ - 12:44:29

Όλοι οι δρόμοι του κόσμου οδηγούν στην καρδιά του πολεμιστή.
Αυτός βυθίζεται χωρίς δισταγμό στο ποτάμι των παθών που κυλάει διασχίζοντας τη ζωή.
Ο πολεμιστής γνωρίζει πως είναι ελεύθερος να επιλέξει ότι επιθυμεί.


Οι αποφάσεις του λαμβάνονται με θάρρος, νηφαλιότητα και καμιά φορά με δόση τρέλας.
Δέχεται τα πάθη του και τα ζει έντονα. Ξέρει πως δεν είναι απαραίτητο να παραιτηθεί από τον ενθουσιασμό της κατάκτησης κι αυτή αποτελεί μέρος της ζωής και τη χαίρεται μαζί με όλους όσους συμμετέχουν σ' αυτή.
Δε χάνει όμως ποτέ από το βλέμμα του τα πράγματα που έχουν διάρκεια και τους στέρεους δεσμούς που δημιουργήθηκαν μέσα στο χρόνο.
Ένας πολεμιστής ξέρει να ξεχωρίζει το παροδικό από το μόνιμο.


---------------------------------------------------------------------------

Μπορεί να χορέψει καταμεσής του δρόμου, να κοιτάξει κατάματα έναν άγνωστο και να μιλήσει γι' αγάπη στην πρώτη συνάντηση.
Να υπερασπιστεί μια ιδέα που μπορεί να φαίνεται γελοία.
Οι πολεμιστές του φωτός έχουν τη δυνατότητα να επιτρέψουν στον εαυτό τους παρόμοια πράγματα.
Δε φοβάται να κλάψει για παλιούς πόνους ούτε να χαρεί για καινούργιες ανακαλύψεις.
Όταν νιώσει πως έφτασε η στιγμή, αφήνει τα πάντα κατά μέρος για την περιπέτειά που ονειρεύτηκε τόσο.
Όταν καταλαβαίνει ότι βρίσκεται στα όρια της αντοχής του, εγκαταλείπει τη μάχη, χωρίς να ενοχοποιεί τον εαυτό του που έκανε μερικές απρόσμενες τρέλες.
Ένας πολεμιστής του φωτός δεν περνά τις μέρες του προσπαθώντας να παίξει το ρόλο που επέλεξαν οι άλλοι γι' αυτόν.


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Παρ 21 Φεβ - 12:46:27

Γι αυτό αγαπώ πολύ τον αόρατο ναό!
Και γι αυτό αγαπώ κάποιους "Ανθρώπους" περισσότερο από κάποιους άλλους!
Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Παρ 21 Φεβ - 14:09:13

spathi έγραψε:
Αριστέα αγάπη μου! Πάνο! Πάνο μου μοναδικέ! Πόσο πόσο μ λείψατε!


Μαρία μου χαίρομαι που σε βλέπω, και νιώθω να φροντίζεις καλά τον εαυτό σου.
Ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο.


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Παρ 21 Φεβ - 14:48:09

Αχ μωρέ όλες οι αγάπες μαζί έρχονται!! Μαράκι μου είσαι καλά; Ψυχούλα μου εσύ! Κωστή μου γιαβρί μου! Που γυρνάς εσύ; Γιατί χάνεσαι; Πάνο μου φιλιάααααααααααααααααα!!!! Είχα πάει τουρ με το γιο μου! Καλά παιδιά είναι απόλαυση το ταξίδι με μηχανή!!!! Με το ζόρι με κρατάνε μη πάω για δίπλωμα. Άλλο πράμα σας λέω!!!!! χε



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

avatar

Ηλικία : 31
Τόπος : ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Ζυγός
Ημερομηνία εγγραφής : 15/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 252

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Παρ 21 Φεβ - 21:48:14

ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΕΣΕΝΑ? ΧΑ! ΚΑΝΕ ΟΠΩΣ ΝΙΩΘΕΙΣ ΚΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΖΕΙΣ! ΔΕ ΣΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΕΣΕΝΑ. ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

avatar

Ηλικία : 31
Τόπος : ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Ζυγός
Ημερομηνία εγγραφής : 15/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 252

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Παρ 21 Φεβ - 21:49:05

anarhos έγραψε:
Γι αυτό αγαπώ πολύ τον αόρατο ναό!
Και γι αυτό αγαπώ κάποιους "Ανθρώπους" περισσότερο από κάποιους άλλους!
Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

avatar

Ηλικία : 31
Τόπος : ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Ζυγός
Ημερομηνία εγγραφής : 15/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 252

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Παρ 21 Φεβ - 22:00:13

ΠΑΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΑ PM ΣΟΥ. ΠΑΤΡΑ. ΠΩΣ ΛΕΜΕ, ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ? ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΜΕΝΟ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
gerakina

avatar

Ηλικία : 37
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 10/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 126

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Σαβ 22 Φεβ - 13:13:23

αγαπημενοι μου και φιλοι μου! ευχομαι να ειστε ολοι καλα. αυτο μεσα απ την καρδια μου.

επισης να πω ποσο λυπαμαι για ολα αυτα που διαβασα. λυπαμαι για το μελος που εφυγε, και λυπαμαι για το μελος που εμεινε. μπορει να σας ακουγεται αυστηρο αυτο. οτι δεν ειναι σωστο στο ονομα της ελευθεριας, της κατανοησης, κι οποιαδηποτε άλλης ιδεας μπλα μπλα. εγω παντως προτιμω την σκεψη της αληθειας. δεν με νοιαζει να κανω τους αλλους να σκεφτονται καλα για μενα με ψευτικη εικονα. ειπα λυπαμαι γι αυτον που εφυγε και λυπαμαι γι αυτον που εμεινε. και λυπαμαι γιατί η ποιοτητα του ενος απ του αλλου εχουν τρομερες αποστασεις απ ολες τις πλευρες. κι αυτο δεν αλλαζει οσα κι αν αποστηθισει, οσα ρουχα κι αν αλλαξει. οταν εχει χαλασει κι εχει σαπισει κατι, δε γινεται να γινει παλι φαγωσιμο. και δεν γινεται να μην το πω, γιατι δεν γινεται να κανω πως δεν βλεπω. πραγματικα λυπαμαι πολυ.

emmanuil βιαστηκες. κι η αληθινη αιτια ειναι οι ευαισθησιες μας που μας σερνουν απ τη μυτη. κοιτα ομως τωρα. τη φιλοσοφια της ύαινας την ξερεις. υπαρχει παντου αιωνες τωρα. δεν θα την συνηθισω ποτε τελικα.

η σταση της Αριστεας και της Χριστινας, και της nnan βλεπω οτι ειχαν εναν αορατο λογο, μια προεκταση που δεν ηταν ορατη σε ολους. ηταν καθαρα προστατευτικες. για κατι που αγαπανε και νοιαζονται γι αυτο. αυτο το χωρο, το σπιτι τους. τι δεν καταλαβες, κι εσυ και καποιοι αλλοι ισως. η γυναικα ειναι σαν τη φυση. προστατευει με καθε κοστος αυτο που δημιουργει κι αυτο που αγαπαει, και που το νιωθει δικο της, κι οτι κι αν ειναι αυτο. δεν θα μπορεσετε να το καταλαβετε ποτε αυτο στο βαθος του. ειχα διαβασει καπου οτι η φυση ειναι μια πολυ τρυφερη μητερα, αλλα και ταυτοχρονα μια πολυ αγρια πολεμιστρια με τα μανικια παντα σηκωμενα για να ζυμωσει, αλλα και για να τα βαλει με οποιον παει να πειραξει τα παιδια της και το σπιτι της.

ολα γινονται για καποιο λογο. και δεν εχω καμια αμφιβολια για το καλο που κρυβεται, και που καποια στιγμη ανθιζει.

και μενα μου λειψατε πολυ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Σαβ 22 Φεβ - 17:31:21

Αριάδνη μου πόσο μου λειψες! Είσαι καλά κοπελαρα μου; Γι αυτά που γραφεις δε θα διαφωνησω πουθενά. Την αλήθεια είπες. Κι εχεις δίκιο εδώ είναι και δικο μου σπίτι. Και το υπεραγαπω όσο κι αυτή την οικογένεια μου γιατί τους πιο πολλούς εδώ οικογένεια τους θεωρώ. Κι εγω στεναχωρηθηκα που φυγε ο μανωλης. Δε το περιμενα. Γενικα δε περιμενα ν αντιδράσει έτσι και να διαβάσω όσα διαβασα. Λες και περιμενε μια ευκαιρια να ξεσπάσει κάτι. Απ το πουθενά! Το λέω αυτό γιατί τον άλλον δε τον υπολογιζω καθόλου. Οχι δε κάνω τη τουριστρια ξέρω τι του γραψε κι το γιαβρι μου! Αλλα ηταν καυγας πάνω σ αυτό που εξελισοταν στο παρών. Και προς το τέλος αρχισε να φαινεται σα να υπηρχε κάτι άλλο στο μυαλό του μανώλη κάτι άλλο. Την κατηγοριοποιησε σε κάτι που δε ευσταθουσε. Αυτό δε το πιανω. Ε και μετά χοι χοι! Αλλα μου την εδωσε που φυγε. Δε το θελα με τίποτα. Λίγο ακομα αν έμενε θα ξεκαθαριζε το πράμα. Και μας έμεινε ο στο κόσμο του μαλμπουρο τι ωραία που φυσουσε! Χε χεεε δε πειράζει.......αυτός αυτή και τα μυστηρια από τουδε!



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
βαγγελης1234

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 04/07/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 474

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Σαβ 22 Φεβ - 18:14:49

gerakina έγραψε:
αγαπημενοι μου και φιλοι μου! ευχομαι να ειστε ολοι καλα. αυτο μεσα απ την καρδια μου.

επισης να πω ποσο λυπαμαι για ολα αυτα που διαβασα. λυπαμαι για το μελος που εφυγε, και λυπαμαι για το μελος που εμεινε. μπορει να σας ακουγεται αυστηρο αυτο. οτι δεν ειναι σωστο στο ονομα της ελευθεριας, της κατανοησης, κι οποιαδηποτε άλλης ιδεας μπλα μπλα. εγω παντως προτιμω την σκεψη της αληθειας. δεν με νοιαζει να κανω τους αλλους να σκεφτονται καλα για μενα με ψευτικη εικονα. ειπα λυπαμαι γι αυτον που εφυγε και λυπαμαι γι αυτον που εμεινε. και λυπαμαι γιατί η ποιοτητα του ενος απ του αλλου εχουν τρομερες αποστασεις απ ολες τις πλευρες. κι αυτο δεν αλλαζει οσα κι αν αποστηθισει, οσα ρουχα κι αν αλλαξει. οταν εχει χαλασει κι εχει σαπισει κατι, δε γινεται να γινει παλι φαγωσιμο. και δεν γινεται να μην το πω, γιατι δεν γινεται να κανω πως δεν βλεπω. πραγματικα λυπαμαι πολυ.

emmanuil βιαστηκες. κι η αληθινη αιτια ειναι οι ευαισθησιες μας που μας σερνουν απ τη μυτη. κοιτα ομως τωρα. τη φιλοσοφια της ύαινας την ξερεις. υπαρχει παντου αιωνες τωρα. δεν θα την συνηθισω ποτε τελικα.

η σταση της Αριστεας και της Χριστινας, και της nnan βλεπω οτι ειχαν εναν αορατο λογο, μια προεκταση που δεν ηταν ορατη σε ολους. ηταν καθαρα προστατευτικες. για κατι που αγαπανε και νοιαζονται γι αυτο. αυτο το χωρο, το σπιτι τους. τι δεν καταλαβες, κι εσυ και καποιοι αλλοι ισως. η γυναικα ειναι σαν τη φυση. προστατευει με καθε κοστος αυτο που δημιουργει κι αυτο που αγαπαει, και που το νιωθει δικο της, κι οτι κι αν ειναι αυτο. δεν θα μπορεσετε να το καταλαβετε ποτε αυτο στο βαθος του. ειχα διαβασει καπου οτι η φυση ειναι μια πολυ τρυφερη μητερα, αλλα και ταυτοχρονα μια πολυ αγρια πολεμιστρια με τα μανικια παντα σηκωμενα για να ζυμωσει, αλλα και για να τα βαλει με οποιον παει να πειραξει τα παιδια της και το σπιτι της.

ολα γινονται για καποιο λογο. και δεν εχω καμια αμφιβολια για το καλο που κρυβεται, και που καποια στιγμη ανθιζει.

και μενα μου λειψατε πολυ.
το μελος που εφηγε κατι καταλαβε και επειδη ησασταν προσωπα που σημπαθουσε και σεβοταν 
τη γνωμη μου λεω προτημησε να φυγη παρα να χαλασετε της καρδιες σας
δεν προκειται να σας πισω για τα γραφομενα μου το μονο που εχω να πω ειναι οτι ο τιτλος αθρωπος 
αποκαληψε και μια αληθεια οπως αυτη οι παλια ελληνικη σειρα κατι παρομιο 
http://youtu.be/pfntB5dgHaY

αν και ειναι σχεδον ολλη οι σειρα πηγαινεται αν θελεται προς το τελος οταν αρχιζη το δικαστηριο
Υ.Γ.ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΗΣΤΗς Ο ΓΕΡΑΣΗΜΟς 
οπως και στην ενοτητα αθρωπος 
κατα τα αλλα ευχομαι να σας αρεση οι ταινια
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
βαγγελης1234

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 04/07/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 474

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Σαβ 22 Φεβ - 18:23:30

gerakina έγραψε:
αγαπημενοι μου και φιλοι μου! ευχομαι να ειστε ολοι καλα. αυτο μεσα απ την καρδια μου.

επισης να πω ποσο λυπαμαι για ολα αυτα που διαβασα. λυπαμαι για το μελος που εφυγε, και λυπαμαι για το μελος που εμεινε. μπορει να σας ακουγεται αυστηρο αυτο. οτι δεν ειναι σωστο στο ονομα της ελευθεριας, της κατανοησης, κι οποιαδηποτε άλλης ιδεας μπλα μπλα. εγω παντως προτιμω την σκεψη της αληθειας. δεν με νοιαζει να κανω τους αλλους να σκεφτονται καλα για μενα με ψευτικη εικονα. ειπα λυπαμαι γι αυτον που εφυγε και λυπαμαι γι αυτον που εμεινε. και λυπαμαι γιατί η ποιοτητα του ενος απ του αλλου εχουν τρομερες αποστασεις απ ολες τις πλευρες. κι αυτο δεν αλλαζει οσα κι αν αποστηθισει, οσα ρουχα κι αν αλλαξει. οταν εχει χαλασει κι εχει σαπισει κατι, δε γινεται να γινει παλι φαγωσιμο. και δεν γινεται να μην το πω, γιατι δεν γινεται να κανω πως δεν βλεπω. πραγματικα λυπαμαι πολυ.

emmanuil βιαστηκες. κι η αληθινη αιτια ειναι οι ευαισθησιες μας που μας σερνουν απ τη μυτη. κοιτα ομως τωρα. τη φιλοσοφια της ύαινας την ξερεις. υπαρχει παντου αιωνες τωρα. δεν θα την συνηθισω ποτε τελικα.

η σταση της Αριστεας και της Χριστινας, και της nnan βλεπω οτι ειχαν εναν αορατο λογο, μια προεκταση που δεν ηταν ορατη σε ολους. ηταν καθαρα προστατευτικες. για κατι που αγαπανε και νοιαζονται γι αυτο. αυτο το χωρο, το σπιτι τους. τι δεν καταλαβες, κι εσυ και καποιοι αλλοι ισως. η γυναικα ειναι σαν τη φυση. προστατευει με καθε κοστος αυτο που δημιουργει κι αυτο που αγαπαει, και που το νιωθει δικο της, κι οτι κι αν ειναι αυτο. δεν θα μπορεσετε να το καταλαβετε ποτε αυτο στο βαθος του. ειχα διαβασει καπου οτι η φυση ειναι μια πολυ τρυφερη μητερα, αλλα και ταυτοχρονα μια πολυ αγρια πολεμιστρια με τα μανικια παντα σηκωμενα για να ζυμωσει, αλλα και για να τα βαλει με οποιον παει να πειραξει τα παιδια της και το σπιτι της.

ολα γινονται για καποιο λογο. και δεν εχω καμια αμφιβολια για το καλο που κρυβεται, και που καποια στιγμη ανθιζει.

και μενα μου λειψατε πολυ.
για να γινη ποιο κατανοητο για ποιο λογο εφυγε μιας και αναφερεστε σε μενα 
εγραψες
η σταση της Αριστεας και της Χριστινας, και της nnan βλεπω οτι ειχαν εναν αορατο λογο, μια προεκταση που δεν ηταν ορατη σε ολους. ηταν καθαρα προστατευτικες. για κατι που αγαπανε και νοιαζονται γι αυτο. αυτο το χωρο, το σπιτι τους. τι δεν καταλαβες, κι εσυ και καποιοι αλλοι ισως. η γυναικα ειναι σαν τη φυση. προστατευει με καθε κοστος αυτο που δημιουργει κι αυτο που αγαπαει, και που το νιωθει δικο της, κι οτι κι αν ειναι αυτο. δεν θα μπορεσετε να το καταλαβετε ποτε αυτο στο βαθος του. ειχα διαβασει καπου οτι η φυση ειναι μια πολυ τρυφερη μητερα, αλλα και ταυτοχρονα μια πολυ αγρια πολεμιστρια με τα μανικια παντα σηκωμενα για να ζυμωσει, αλλα και για να τα βαλει με οποιον παει να πειραξει τα παιδια της και το σπιτι της. 


αναφερθηκα στο κυνδυνο για να το καταλαβης καλυτερα
εγραψα εγω




εγω ενα θα πω προσεχετε σε αυτο το φορουμ και σε καθε φορουμ ποιους αθρωπους συμπαθητε εχετε προτηπο μην ξεγελαστητε το καθε παθος του της καθε-ενος μην οποιος οποια λεει κατι και την εχετε για μεγαλη πρωσοπηκοτητα την τον ακολουθητε σε οτι λεει μην γινεστε προβατα...  κανενος... να προσεχετε ενα οι και περισοτερα ατομα απο εδω μεσα που συνεργαζονται συμφωνουνε και ειναι μαζι σχεδον σε καθε διαλογο  οι γενικα αν σε ολλα τα θεματα συμφωνουνε ο ιος βαγγελης αποκαληφθηκε αλλα αποκαληψε και καποια αλλη αρωστια που υπαρχουν εδω μεσα  βαλτε το μυαλο σας να δουλεψη και βρητε την και πολεμηστε την {οταν εννοω το μυαλο σας δεν λεω οτι ειστε χαμηλης νοημοσηνης δεν προσβαλο κανεναν}   μην θελεται σηνηδητα οι υποσηνηδητα να γινεστε μαθητες κανενος δασκαλου αντρος οι γυναικος καποιου καποιας που θελη να σαας χηραγωγη με οποιον  τροπο αν μηλαει οτι και να λεει αν ειναι μαγκας μαγκητησα  προσεχετε... ευχομαι ολλο αυτο το κεφαιλαιο αθρωπος που ειμαι σιγουρος σε ολλους θα μηνη αξεχαστο να γινη για επημωρφωση ολλον μας να γιναουμε καλητερη αθρωποι αυτο που γραφω  οι αληθεια ειναι σκεφτομουν και να μην το γραψω γιατι φοβομουν μην φερω αντηθετα αποτελεσματα για καποιον που το διαβαση και πει αφου το λεει ο μαλακας αλλιως ειναι αλλα απο την αλλη λεω ας το γραψω και ο καθενας ας αποφασηση οτι θελη δικια του ευθηνη εχω σκοπο να μην ξαναμηλησω για δικια μου υποθεση σε αυτο το κεφαλαιο με τιτλο αθρωπος  οι σε αλλους αλλες που μου την ειπανε οχι οτι δεν εχω να πω αλλα το θεωρω ανωφελοεπησηςπροσοχη σε μικροτερες ηληκιες και σε αυτες αυτους που θεωρουν προτηπα γιατι ετσι φτιαχνουν μια πρωσοπηκοτητα του ειδωλο τους αυτον που θαυμαζουν παραδειγμα ζιζανιο που επειδη μηλησα οπως μηλησα για το ειδωλο της την μαγισουλα οι και για τα αλλα κοριτσια  {σηγνωμη ομορφα κοριτσια} έγραψε: αμεσως να χημηξη να με φαει φανατησμος 

καταλαβες τωρα γιτι φυγανεγιατι ειναι αυτονομες πρωσοπηκοτητες και οχι προβατα καποιον λυκων λυκαινων
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
gerakina

avatar

Ηλικία : 37
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 10/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 126

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Σαβ 22 Φεβ - 19:32:41

maggisoula έγραψε:
Αριάδνη μου πόσο μου λειψες! Είσαι καλά κοπελαρα μου; Γι αυτά που γραφεις δε θα διαφωνησω πουθενά. Την αλήθεια είπες. Κι εχεις δίκιο εδώ είναι και δικο μου σπίτι. Και το υπεραγαπω όσο κι αυτή την οικογένεια μου γιατί τους πιο πολλούς εδώ οικογένεια τους θεωρώ. Κι εγω στεναχωρηθηκα που φυγε ο μανωλης. Δε το περιμενα. Γενικα δε περιμενα ν αντιδράσει έτσι και να διαβάσω όσα διαβασα. Λες και περιμενε μια ευκαιρια να ξεσπάσει κάτι. Απ το πουθενά! Το λέω αυτό γιατί τον άλλον δε τον υπολογιζω καθόλου. Οχι δε κάνω τη τουριστρια ξέρω τι του γραψε κι το γιαβρι μου! Αλλα ηταν καυγας πάνω σ αυτό που εξελισοταν στο παρών. Και προς το τέλος αρχισε να φαινεται σα να υπηρχε κάτι άλλο στο μυαλό του μανώλη κάτι άλλο. Την κατηγοριοποιησε σε κάτι που δε ευσταθουσε. Αυτό δε το πιανω. Ε και μετά χοι χοι! Αλλα μου την εδωσε που φυγε. Δε το θελα με τίποτα. Λίγο ακομα αν έμενε θα ξεκαθαριζε το πράμα. Και μας έμεινε ο στο κόσμο του μαλμπουρο τι ωραία που φυσουσε! Χε χεεε δε πειράζει.......αυτός αυτή και τα μυστηρια από τουδε!



Αριστεα μου καταλαβαινω τι θελεις να πεις δεν χρειαζεται να μου εξηγεις. αλλωστε βλεπεις πως τρεφεται το καθε τι. θυμασε τι μου ειπες καποτε παλια σε μια παρομοια κατασταση στον αλλο ναο? το κακο ειναι σαν τη φωτια. οτι και να την ταισεις δεν θα σε χαιδεψει ποτε. οτι και να την ταισεις αυτη θα το κανει σταχτη. απο τη στιγμη που ξερεις ποια για τι πραγμα προκειται κι εχει αποκαλυφτει, ο μονος τροπος ποιος ειναι? ξερεις.

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Σαβ 22 Φεβ - 19:48:16



Έχει επεξεργασθεί από τον/την ladosifa στις Τρι 22 Ιουλ - 9:27:33, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
gerakina

avatar

Ηλικία : 37
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 10/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 126

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Σαβ 22 Φεβ - 20:00:22

απο τα αγαπημενα μου! απιστευτο το ακουγα πριν λιγο! Χριστινα μου! οταν το ακουω σκεφτομαι κατι. να σου πω που κρυβονται οι πιο ομορφες απιστευτες ιστοριες? στη λεξη σ αγαπω απο ενα συγκεκριμενο στομα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Σαβ 22 Φεβ - 20:05:43

Το αριστερό μου αυτί που πετάει,πιάνει βραχέα τώρα τελευταία,δεν εξηγείται αλλιώς.
Επιασε τόπο πάντως,χαλάλι του.

Ωραιο αυτό με το σ'αγαπώ..πολύ ωραίο.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Με λέξεις.   Σαβ 22 Φεβ - 20:31:19

maggisoula έγραψε:
Αριάδνη μου πόσο μου λειψες! Είσαι καλά κοπελαρα μου; Γι αυτά που γραφεις δε θα διαφωνησω πουθενά. Την αλήθεια είπες. Κι εχεις δίκιο εδώ είναι και δικο μου σπίτι. Και το υπεραγαπω όσο κι αυτή την οικογένεια μου γιατί τους πιο πολλούς εδώ οικογένεια τους θεωρώ. Κι εγω στεναχωρηθηκα που φυγε ο μανωλης. Δε το περιμενα. Γενικα δε περιμενα ν αντιδράσει έτσι και να διαβάσω όσα διαβασα. Λες και περιμενε μια ευκαιρια να ξεσπάσει κάτι. Απ το πουθενά! Το λέω αυτό γιατί τον άλλον δε τον υπολογιζω καθόλου. Οχι δε κάνω τη τουριστρια ξέρω τι του γραψε κι το γιαβρι μου! Αλλα ηταν καυγας πάνω σ αυτό που εξελισοταν στο παρών. Και προς το τέλος αρχισε να φαινεται σα να υπηρχε κάτι άλλο στο μυαλό του μανώλη κάτι άλλο. Την κατηγοριοποιησε σε κάτι που δε ευσταθουσε. Αυτό δε το πιανω. Ε και μετά χοι χοι! Αλλα μου την εδωσε που φυγε. Δε το θελα με τίποτα. Λίγο ακομα αν έμενε θα ξεκαθαριζε το πράμα. Και μας έμεινε ο στο κόσμο του μαλμπουρο τι ωραία που φυσουσε! Χε χεεε δε πειράζει.......αυτός αυτή και τα μυστηρια από τουδε!


Ας το πω κι εδώ γιατί κάτι δεν..και δεν μπορώ να αφήνω έτσι τα κάτι και τα δεν.

Αντρικός και γυναικείος εγωισμός,από ένα σημείο και μετά αυτό παίχτηκε.

Εχεις εσύ κύριε;Να δεις πόσο έχω κι εγώ.Έχω και δεν κάνω πίσω έτσι.

Κόντρα κι ανταγωνισμός κι αν θες να το πάμε παιδιάστηκα,δεν το ξεκίνησα εγώ αλλά σημασία έχει που ξεκίνησε και πως.Αυτό καλό είναι να εξεταστεί καλά κι από τις δύο μεριές.
Κρύβει πολλά σημεία.
Για να σου πω την αλήθεια Μανώλη,δεν περιμένω ότι θα το εξετάσεις.
Θα σου πρότεινα όμως να επανέλθεις.
Αυτήν την φορά,δεν θα έχουμε μεταξύ μας ευγένειες με κρυμμένα από πίσω κτλ.αν και δεν ήξερα ότι υπήρχε κάτι,δεν είχα προσποίηση στις αρχικά φιλικές διαθέσεις.
Αλλά!
Κομμένα τα γλυκιά μου,πάθαμε διαβήτη και την είδες την πίκρα.
Κομμένες και οι σεξιστικές κατσαρόλες-σε κλώτσαγα προς το ηφαίστειο.

Και θέλω να επανέλθεις γιατί ό,τι και να έγινε,ό,τι να ειπώθηκε,δεν σου αξίζει εν τέλει να σε υποστηρίζει ποιος;Ο βαγγέλης!!ο 1234.

Γύρνα και βριζόμαστε εμείς μια χαρά,δεν παθαίνει τίποτα ο χώρος,μας γνωρίζει καλά,τώρα θα αλλάξουμε;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Με λέξεις.
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 2Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: ANARHOS :: ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.-
Μετάβαση σε: