H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 μαζί με τους συνανθρωπους που φεύγουν τόσο εξευτελιστικά φεύγει ...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
christos5d

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 07/05/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 383

ΔημοσίευσηΘέμα: μαζί με τους συνανθρωπους που φεύγουν τόσο εξευτελιστικά φεύγει ...   Κυρ 5 Ιαν - 0:22:45

...κι ένα κομμάτι απ'τη δική μου ζωή...Είναι θέμα επιλογής...όχι απλής οπτικής...είναι κι ένας σκοπός ζωής...ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ...Η ΑΠΟΤΡΟΠΗ...κι ας καούμε σαν μυθικά αρχαία κεριά...

Με κάθε τελευταία πνοή πεθαίνει και λίγο απ'τον κόσμο





Είμαι το παιδί που νιώθει το κορμάκι του να εξαϋλώνεται απ'την πείνα
όπως και τ'αδελφάκια του σε τόσες ρημαγμένες γωνιές του κόσμου
και βλέπει τους γονείς του να ντρέπονται να το κοιτάξουν πια
και να σκέφτονται το φούντο απ'την ταράτσα ή τη ληστεία.
Αφού πρώτα ο κόσμος σας μάς λήστεψε τη ζωή.

Είμαι ο άρρωστος που σβήνει σαν χριστουγεννιάτικο κερί γιατί αδυνατεί να πληρώσει εισιτήρια εισόδου σε νοσοκομεία, νοσήλεια και φάρμακα ληγμένα και μη.

Είμαι το γερόντι που ψάχνει στα σκουπίδια σας για ένα πεταμένο ξεροκόμματο
και στήνεται παρά την ανημπόρια του απ'τα χαράματα στις ουρές της επιβίωσης
και κλαίει κάθε μέρα για την τύχη που του φυλάξανε στα γεράματα.

Είμαι ο άπορος, ο χρόνια άνεργος, ο απολυμένος, ο άστεγος, που συνωστίζεται στα συσσίτια για ένα πιάτο φαΐ.
Είμαι η σάρκινη τροφή των εισπραχτικών τεράτων σας και των αναπτυξιακών σφαγείων σας.

Είμαι μια περιφερόμενη κατάθλιψη, μια ανοιχτή πληγή που την τρυπούν όλο και περισσότερο
με εξαγγελίες, απειλές, ψαλίδια και ρυθμίσεις. Ρυθμίσεις της ίδιας πια της κηδείας μου...

Πώς μπορείτε να μιλάτε για καλύτερες μέρες και χρονιές όταν εγώ πεθαίνω μπρος στα μάτια σας;
Πώς μπορείτε να νιώθετε ελεύθεροι με τόση σκλαβιά, με τόσα κελιά δυστυχίας ολόγυρά σας;

Δεν έχει πια σημασία αν έφταιξα κι εγώ, ούτε αν φταίξατε κι εσείς ούτε κι αν φταίτε ετούτη δω τη στιγμή. Τίποτα δεν έχει πια σημασία μέσα σε μια σκοτεινιά που τρεμοπαίζει και σβήνει σαν τα χαλασμένα ντιζαϊνάτα κινητά και τις βραχυκυκλωμένες πλάσμα οθόνες σας. Μαζί με την τελευταία πνοή μου πέφτει κι ολόκληρος ο σκουληκιασμένος οργανισμός. Μην μ'έχετε βάρος αφού δεν έχετε ίσως καν συνείδηση. Και μη λυπάστε για εμένα σαν τις φιλάνθρωπες κυριούλες σε κοσμικά γκαλά υπέρ των δεινοπαθούντων. Υπάρχουν χειρότερα πράγματα από το θάνατο. Όπως οι σκιές των ετοιμοθάνατων και των άδειων από κάθε ανθρώπινη σπίθα, που περνιούνται ακόμα για ζωντανοί και μακαρίζουν τις τύχες τους γι'αυτό.
 Δεν θα σας δω καν στην κόλαση. Γιατί ήδη βρίσκεστε σ'αυτήν, τσουρουφλισμένα κι έτοιμα για λαμπάδιασμα έρμαια των σκυλιών και αρχιδαιμόνων της. Κι ας πασχίζετε να πείσετε ο ένας τον άλλο πως όλα θα πάνε από μόνα τους καλά κι ας υπάρχουν "ένα σωρό" απώλειες (αισθητές κυρίως ως ανώνυμα νούμερα σε φυλλάδες κι οθόνες), όπως εγώ και οι όμοιοί μου. Που κάποτε κάποιοι μπορεί να ήταν σαν κι εσάς...

Όσο ακόμη νομίζετε, και ξεγελάσατε κι εμένα, πως οι κολάσεις είναι μονόδρομοι...
Γιατί δεν είναι!


christos5d
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Αιθηρόη
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 28/02/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2417

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: μαζί με τους συνανθρωπους που φεύγουν τόσο εξευτελιστικά φεύγει ...   Δευ 6 Ιαν - 2:09:58

Αυτήν την γωνία του κόσμου, κανείς δεν την διάλεξε τυχαία...

Χρειάστηκε πολύ αγάπη και γενναιότητα...

Είναι πολύ όμορφη γωνιά και ας μην είναι κατανοητό ακόμη...






Να έχετε αγάπη στην καρδιά, φως στο πνεύμα,
θάρρος στην ψυχή και αλήθεια στο στόμα...


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.aoratos-naos.com
ioessa

avatar

Ηλικία : 37
Τόπος : ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Καρκίνος
Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 1287

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: μαζί με τους συνανθρωπους που φεύγουν τόσο εξευτελιστικά φεύγει ...   Δευ 13 Ιαν - 20:13:32


Ο καθένας θα μπορουσε να φτασει εδω , στην κοψη σε κοβει , νομιζω, χωρις τιποτα για επιβίωση , στην μοναξια περιμένοντας ενα χαδι, τις φορες που βρέθηκα εκει, κοίταζα και έλεγα πως μπορει να φτασει καποιος εκει στην κόψη?
Δεν ειμαι καλη θα μπορουσα να δωσω οτι έχω όσα έχω αλλα σκεφτομουν εμενα τις δικες μου αναγκες .Παραμεριζοντας τον άλλων , θα βοηθουσε για λίγο μα δεν ειναι απο αυτους που ζηταν ειναι απο αυτους που έχασαν και δεν ξέρουν πώς να τα ξαναβρουν .
Αυτο ειναι μια δευτερη ευκαιρια! θαρρεις ,δεν ξερω, πως πονάει όμως ας ειναι, φαντασουν αυτοι πως ειναι ?
Τί ειχαν στα θέλω τους και εγινε αυτο , τι τους ωθησε σε αυτο το σημειο ? αυτα ειναι τα ερωτηματικα μου
Δεν ειμαι καλυτερη απο αυτους οχι , απλα θέλω να ζω ομορφα οπως ομορφος ειναι ο κοσμος μας, απο την στιγμη που αναπνεουμε μπορουμε τα παντα !
Λυπαμε αλλα και χαιρομαι γιατι ολα αυτα με δυναμώνουν δεν το Βαζω κάτω, και πεφτω, σηκωνομε πάλι 
Ευχες δινω για όλους σπιτια ζεστα σε αυτους
Ενα βιντεο βαζω το ειχα δει και εχει σχεση με αυτα που γραψαμε κατα κάποιο τροπο δηλαδη  θελω να πιστευω πως  ιστορια ειναι ψευτικη
  Κι αν βρεθει στον δρομο μου , αγαπη θα βρει







Mόνο η αγάπη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
μαζί με τους συνανθρωπους που φεύγουν τόσο εξευτελιστικά φεύγει ...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: CHRISTOS-5D-
Μετάβαση σε: