H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 Ο δικός μου Θεός...1

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Αιθηρόη
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 28/02/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2417

ΔημοσίευσηΘέμα: Ο δικός μου Θεός...1   Τρι 8 Μαρ - 15:21:57

Ο δικός μου Θεός….
Μικρός Θεός…
Μέγας Θεός…
Μεγέθη δεν τον ορίζουν…
Σύντροφος δίκαιος ελεύθερος…
Και ποιητής του ονείρου…

Πραματευτής των πάντων μου…
Διαιτητής εντός μου…
Τροφός της αναζήτησης…
Ο εμπνευστής του απείρου…

Φίλος πιστός στις μάχες μου…
Παρατηρεί δεν φράζει…
Και όπως γνωρίζει να σιωπά…
Γνωρίζει και να μιλάει…

Δεν απαιτεί έχει υπομονή…
Είναι εκεί και περιμένει…
Δεν απειλεί δεν κρύβεται…
Δεν τάζει εφιάλτες…

Δεν νοιάζεται για τάματα…
Δεν παζαρεύει ουσίες…
Δεν περιορίζει με εκφοβισμούς…
Σκιάχτρα αυτός δεν στήνει…

Η αγάπη είναι ο τρόπος του…
Και η ψυχή ο τόπος…
Έρχεται και με συναντά…
Και συζητά και παίζει…
Να μοιραστεί τις σκέψεις μου…
Να ακούσω τις δικές του…
Να διαφωνήσουμε έντονα…
Δούλους αυτός δεν έχει…

Ο δικός μου Θεός…
Δεν κρύβεται…
Μου δίνεται τόσο όσο αντέχω…
Την διάνοια μου την μετρά…
Και ανάλογα μου δίνει…

Λιγότερος δεν γίνεται…
Χαμένο το περίσσιο..
Με της ψυχής μου αναλογεί…
Μην σπάσει το δοχείο…

Ο δικός μου Θεός…
Μικρός Θεός…
Μέγα Θεός…

Του το έχω να μου λέει…
« Όταν το ον προσεύχεται…
Γεννιέται ένας θεός…
Αλίμονο στο νου αυτό…
Που αλόγιστα ζητάει…

Σε αυτό που εσείς πιστέψατε…
Δώσατε την ισχύ σας…
Εσείς θεογονήσατε…
Ανύπαρκτους αφέντες…
Και από δημιουργοί που ήσασταν…
Σαν δούλοι μπουσουλάτε…

Τους φόβους κάνατε δαίμονες…
Τους κόπους σας θεούς…
Και διαχειριστές του όλου σας…
Ορίσατε όμοιους σας…

Μικρούς εάν σας ήθελα…
Δεν θα σας είχα σκέψη…
Δεν θα σας χώραγα στο νου…
την γνώση του απείρου…

Δεν θα άντεχε στην νόηση…
η εικόνα όλου του Κόσμου…
Δεν θα κοιτάζατε ψηλά…
Και στης ψυχής τα βάθη…
Δεν θα είχε η αγάπη δύναμη…
κι ο έρωτας δημιουργία…

Να αμφισβητείς σαν ποιητής…
Τόλμησε σαν ζωγράφος…
Σαν ηθοποιός δοκίμασε…
Κατανόησε τους ρόλους…
Σαν τον πολεμιστή υπεράσπισε…
Το θράσος της ψυχής σου…
Σαν σιδεράς επίμονος…
Δάμασε τις δυνάμεις…
Σαν τον σοφό ονειρευτή…
Ξεκίνα από εκεί που παύεις…
Και σαν τον μέγα οραματιστή…
Άνοιξε τα Φτερά σου…

Τους χάρτες που θα πορευτείς…
Εσύ μόνο ορίζεις…
Δική σου η επιλογή…
Κι εσύ συνδημιουργός μου…

Μέσα στην πίστη κρύβεται…
Το μυστικό το Μέγα…
Τις όποιες αντιρρήσεις σου…
Εδώ είμαι… φώναξε με…»

Ο δικός μου θεός….
Της ψυχής μου ο τρελός…
Της ανάγκης φωνή…
Ο δικός μου θεός…

Αιθηρόη


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.aoratos-naos.com
lordos

avatar

Ηλικία : 46
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 202

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο δικός μου Θεός...1   Τρι 21 Φεβ - 13:01:53

Ο δικός μου Θεός είναι ελεύθερος…
δεν χρωστάει και δεν του χρωστάνε.
Με τα χρώματα ανακατεύεται…
και στο μαύρο ίριδες σκορπάει.

Τρυφερά και με πάθος ερωτεύεται…
κάθε τι που τα χέρια του αγγίζουν.
Παιχνιδίζει στις λέξεις του αόρατου…
γαλαξίες στα δάχτυλα πλάθει.

Μες στης φύσης τους ήχους αφήνεται…
Στις καρδιές ποιητών γλυκογέρνει.
Πάνω σε άστρων το φως παραδίνεται…
Με ανέμους μηνύματα στέλνει.

Μαστορεύει στου σύμπαντος τα κρυφά…
Μελωδίες απόκρυφες τραγουδάει.
Με σκουντάει φιλικά μέσα στο όνειρο…
«κοίτα εδώ… σου αρέσει;» ρωτάει.

Ο δικός μου Θεός ξέρει να γελά…
Κάθε λάθος μου το συζητάει.
Στο θυμό μου φλούδες ηλιόσπορου μου πετά…
κι όταν κλαίω μαντήλι κερνάει.

Το μαξιλάρι του φαντασία το ονόμασε…
Που και που στην αγκαλιά του με παίρνει.
Τα μαλλιά μου χαϊδεύει η ανάσα του…
και σε Ιδέες με ταξιδεύει.

Στις εκρήξεις του πνεύματος χειροκροτά…
Στις εμπνεύσεις μου κλείνει το μάτι.
Κι όταν μόνη βουλιάζω σε κάποια γωνιά…
«Σ αγαπάω κουτό!» μουρμουράει.

Υποσχέσεις δεν μου χρωστά όλα τα έσπειρε…
Τον πληγώνει η εθελοτυφλία.
Καυγαδίζει μαζί μου δεν ντρέπεται…
Αγαπάει να κερδίζει την φιλία.

Ο δικός μου Θεός φόβο δεν μοίρασε…
Σε απειλές, τιμωρίες δεν ταιριάζει.
Χαμηλώνει στο νου μου με προκαλεί…
και όλο πιο ψηλά με ανεβάζει.

Στην ψυχή μου την πόρτα του άνοιξα…
όταν νιώθει μονάχος να μπαίνει.
Στα απλά ψάχνει να ξεκουράζεται…
και η Ισχύς του απ έξω προσμένει.


Μες στην άχνη του ονείρου μου αρέσκεται…
να κοιτάζει και να κρυφογελάει.
Στην αρένα του νου μου σοβαρεύεται…
«Σε αντέχω…συνέχισε..» με μετράει.

Την σιωπή της οδύνης μου σέβεται…
Με κοιτάει με του ματιού του το πλάι.
Κι όταν χάνομαι στα αδιέξοδα…
«Ψστ!... είμαι εδώ…» με σκουντάει.

Ο δικός μου Θεός σε βιβλία δεν χώρεσε…
Ο δικός του ο Λόγος το σύμπαν.
Εκπροσώπους και εργάτες δεν όρισε…
Στην ψυχή έχει αφήσει το νήμα.


Αιθηρόη
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
lordos

avatar

Ηλικία : 46
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 18/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 202

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο δικός μου Θεός...1   Τρι 21 Φεβ - 13:26:43

Ο παππούς μου ήταν σπουδαίος άνθρωπος. Τον έλεγαν Σωκράτη. Διάβαζε πολύ. Του άρεσε η μουσική. Αγαπούσε την γη. Και ήταν γιατρό. Θυμάμαι που έλεγε ότι ο άνθρωπος είναι ότι κι ο θεός του. Όχι αυτόν που λέει ότι πιστεύει. Αυτόν που υπερασπίζεται. Είχε κι εκείνος τον δικό του θεό. Όταν του μίλαγες για θρησκεία και για τους θεούς των ανθρώπων που είχαν χιλιάδες και εκατομμύρια οπαδούς, έκανε γκριμάτσα λες και έφαγε κάτι ξυνό. Κουνούσε το δάχτυλο σα να έλεγε όχι! Και μετά έδειχνε την καρδιά του και έλεγε, εδώ ποιος ζει, γι αυτόν να μιλήσουμε.

Τον λάτρευα τον παππού μου Αιθηρόη. Σήμερα κλείνει 20 χρόνια από τότε που μας έφυγε σε άλλους ορίζοντες. Τον θυμάμαι που έλεγε πως μας αγαπάει όλους. Αλλά όχι το ίδιο. Άλλους λίγο και άλλους αρκετά, και κάποιους πολύ. Εμένα έλεγε πολύ. Και έλεγε πως ήταν σπάνιο. Γιατί το πιο πολύ τύχαινε να το δίνει στους μη συγγενείς του. Όταν μαζευόμασταν για κάποια οικογενειακή γιορτή, τους κοίταζε όλους και τον άκουγα καμιά φορά να λέει, παντού άνθρωποι και κανένας δικός μου. Κι αν τύχαινε να κάθομαι δίπλα του, με σκούνταγε σα να μου έλεγε κοίτα!

Τολμώ να πω ότι εσένα θα σε αγαπούσε πιο πολύ απ όλους.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
iam

avatar

Ηλικία : 29
Υδροχόος
Ημερομηνία εγγραφής : 01/04/2014
Αριθμός μηνυμάτων : 128

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο δικός μου Θεός...1   Τρι 1 Απρ - 10:27:29

Γιατί να μην ήταν όλοι οι παππούδες του κόσμου έτσι; "εδώ ποιος ζει, γι' αυτόν να μιλήσουμε". Τι ωραία και σοφή κουβέντα!
Παιδιά αν καταλαβαίνατε πόσο ωραία και σημαντικά πράγματα λέτε, θα φροντίζατε αλλιώς το forum σας.

Ναι σας διαβάζω πολύ καιρό, και σας επισκεπτόμουν συχνά. Αλλά μέχρι και σήμερα δεν ένιωθα την ανάγκη να γραφτώ. Μέχρι που άνοιξα τον φάκελο Αιθηρόη και διάβασα το "ο δικός μου Θεός".

Τώρα θα γίνω αντιπαθητικός, αλλά από ενδιαφέρον θα μιλήσω, κι από λόγους εκτίμησης για την προσπάθεια της δημιουργού του forum. Κοφεύετε ρε παιδιά. Το έχω δει να συμβαίνει σε πολλά forum. Να μην συμβαδίζει το λέγειν με την πράξη. Έχετε γαμώ τα forum, με φανταστικά θέματα, έναν δημιουργό με σούπερ μυαλό, με πρωτοποριακές και δυνατές σκέψεις, που τα σπάει, κι αντί να το κάνετε αυξάνεσθε και πληθύνεσθε, σιγά σιγά το μουτζουρώνετε. Όχι όλοι. Αλλά κι αυτοί που δεν κάνετε τίποτα, είναι σα να συμμετέχετε σ' αυτό.
Αν δεν πάρετε σοβαρά εσείς τον χώρο που διαλέξατε για να μιλάτε, και να αφήνετε το στίγμα σας, τότε ποιος θα το κάνει; Εμείς οι outsiders;

Τέλος πάντων, εγώ μιλάω από ενδιαφέρον. Δεν θέλω να κάνω τον έξυπνο, αλλά είναι λυπηρό. Γράφεται όλοι ένα βιβλίο αυτή τη στιγμή. Ας είναι το καλύτερο. Αυτό έχω να πω.

Με ειλικρινή φιλία κι εκτίμηση, ένας outsider αλλά  και φίλος.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο δικός μου Θεός...1   Τρι 1 Απρ - 11:11:18

Εγινες αντιπαθητικός με τη μια! Γιατί και μένα με πιάνουν τα λόγια σου κι όλα αυτά που λες. Εχεις δίκιο όμως. Οπότε μ αρέσεις. Ψέματα δε μπορώ να πω. ¨εχεις δίκιο σ όλα τα σημεία. Αλλά δεν είσαι αουτσάιντερ τώρα. Οπότε βάλε κι εσύ ένα χεράκι κι όχι μόνο τροπάρια τύπου τάδε. Αν είσαι αουτσάιντερ γίνε φίλος κι αν είσαι φίλος μείνε. Απλά πράματα.  www



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο δικός μου Θεός...1   Τρι 1 Απρ - 11:12:56

lordos έγραψε:
Ο παππούς μου ήταν σπουδαίος άνθρωπος. Τον έλεγαν Σωκράτη. Διάβαζε πολύ. Του άρεσε η μουσική. Αγαπούσε την γη. Και ήταν γιατρό. Θυμάμαι που έλεγε ότι ο άνθρωπος είναι ότι κι ο θεός του. Όχι αυτόν που λέει ότι πιστεύει. Αυτόν που υπερασπίζεται. Είχε κι εκείνος τον δικό του θεό. Όταν του μίλαγες για θρησκεία και για τους θεούς των ανθρώπων που είχαν χιλιάδες και εκατομμύρια οπαδούς, έκανε γκριμάτσα λες και έφαγε κάτι ξυνό. Κουνούσε το δάχτυλο σα να έλεγε όχι! Και μετά έδειχνε την καρδιά του και έλεγε, εδώ ποιος ζει, γι αυτόν να μιλήσουμε.

Τον λάτρευα τον παππού μου Αιθηρόη. Σήμερα κλείνει 20 χρόνια από τότε που μας έφυγε σε άλλους ορίζοντες. Τον θυμάμαι που έλεγε πως μας αγαπάει όλους. Αλλά όχι το ίδιο. Άλλους λίγο και άλλους αρκετά, και κάποιους πολύ. Εμένα έλεγε πολύ. Και έλεγε πως ήταν σπάνιο. Γιατί το πιο πολύ τύχαινε να το δίνει στους μη συγγενείς του. Όταν μαζευόμασταν για κάποια οικογενειακή γιορτή, τους κοίταζε όλους και τον άκουγα καμιά φορά να λέει, παντού άνθρωποι και κανένας δικός μου. Κι αν τύχαινε να κάθομαι δίπλα του, με σκούνταγε σα να μου έλεγε κοίτα!

Τολμώ να πω ότι εσένα θα σε αγαπούσε πιο πολύ απ όλους.



Φοβερός παππούς! και λυπάμαι που δε στο πα ποτέ λόρδε!



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο δικός μου Θεός...1   Τρι 1 Απρ - 11:29:05

Δεν συμφωνώ με την άποψη σου iam,αυτό που ζητάς,στην πράξη θα σήμαινε ότι όλοι θα φορούσαμε,μπαίνοντας εδώ,μόνο τα καλά μας ρούχα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο δικός μου Θεός...1   Τρι 1 Απρ - 11:48:22

Δε νομίζω ότι εννοούσε κάτι τετοιο. Να μιλούσε δηλαδή για ευπρεπισμό και δηθεν ταχα πλαστή ευγένεια. Αν μιλούσε γι αυτό τότε θα αλλάξω τη σκέψη μου. είναι γεγονός όμως ότι διαβαζουμε το πρωτο θεμα όταν μπαίνει κι ένα δυο μηνυματα που ασχολούνται με το θέμα σοβαρά και πρέπει να περάσεις μετά άλλα 5 και 10 για να βρεις κι άλλη σοβαρή απάντηση πάνω στο θέμα. εγω έχω παρατηρήσει ότι το κάνω ,δηλαδή να κάνω άλλα σχόλια εκτός θέματος. ούτε κι εγώ ξέρω πόσα μηνύματα έχω αφήσει εδώ μέσα γιατί δε κοιταξα κιολας τον αριθμο πριν γραψω τωρα εδώ. Πόσα απ αυτά είναι σοβαρά; μετρημένα είναι. Καλό το γέλιο κι η πλάκα κι αυτό εννοείται ότι δε θα τ αλλάξουμε γιατί είν αυθόρμητες καταστάσεις. Αλλά δε συζητάμε πάνω στα θεματα που μπαίνουν. Δε αλλάζω τον ναό έτσι όπως είναι τον λατρεύω. Αλλά..............και δε θα κρίνω τον καθενα πως χειρίζεται τα πράματα εδώ στο ναό αυτή τη στιγμή. Δεν είν αυτής της στιγμής. Εμένα μόνο κρίνω τώρα κι η αποψη μου είναι ότι σε πολλά σημεία δεν έδειχνα αυτό που ζητούσα απ τους άλλους. Κι επίσης δε μ αρέσει κι ο βανδαλισμός κι οι βάνδαλοι. άλλο η ελευθερία κι άλλο ο βαρβαρισμός. Και δεν έχω διάθεση να τα λέω όπως με βολεύουν. αυτή είναι η αλήθεια που νιώθω τώρα. Ούτε έχει κάτι κακό η πράξη να βγάζεις τα λασπωμένα παπούτσια σου που και που έξω απ τη πόρτα.



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο δικός μου Θεός...1   Τρι 1 Απρ - 12:31:58

Ξέρετε τι θα ήταν ωραίο για αλλαγή;
Αντί να κάνουμε όλοι μας κριτική για κάτι,που είναι σεβαστή,και αντί μόνο να δηλώναμε τι δεν μας αρέσει,που κι αυτό είναι ένα σημάδι εσωτερικής αντίδρασης,χρήσιμο σαν πρώτο βήμα διάκρισης του τι μου αρέσει και τι δεν,να προτείναμε αυτό που θα θέλαμε.
Αυτό που πιστεύουμε ότι θα βελτίωνε και να συμμετείχαμε ενεργά σε αυτό.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο δικός μου Θεός...1   Τρι 1 Απρ - 12:41:09




Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Ο δικός μου Θεός...1
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ.-
Μετάβαση σε: