H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 Θέλω να σου πω...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
christos5d

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 07/05/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 383

ΔημοσίευσηΘέμα: Θέλω να σου πω...   Κυρ 10 Μαρ - 1:22:39

Eίναι απελπιστικά πολλά όλα αυτά που θέλω να σου πω και δεν ξέρω πώς να τα βάλω σε μια σειρά!

( Εδώ τον εαυτό μας δεν μπορούμε συχνά να βάλουμε σε μια τάξη, όχι την "τάξη" που εννοούν οι "δημοκρατικοί" και μη εξουσιαστές, αλλά το να κουμαντάρουμε εμείς οι ίδιοι το μυαλό μας, τις αποφάσεις μας, τις κινήσεις, τις δράσεις μας, τις παρορμήσεις και τις έξεις μας, την ίδια μας τη ζωή! Ώστε να μην καταντάει ένα συνονθύλευμα μιας πληθώρας εντυπώσεων κι αναμνήσεων, φόβων κι εμμονών, αόριστων ιδεών κι αυτοματισμών και να άγεται και φέρεται από οποιονδήποτε άλλο εκτός από πραγματικά εμάς τους ίδιους! )

Θέλω να σου πω για τη ματωμένη καρδιά του κόσμου!

Για το πώς γίνονται οι άνθρωποι αόρατοι όταν περπατάμε με κλειστά τα μάτια!

Για το πόσο λίγο ξέρουμε ο ένας τον άλλο, ακόμα και τον ίδιο το σύντροφο της ζωής μας, όταν ζούμε μια ζωή χωρίς να τη ζούμε, σαν μηχανικά αυτόματα, σαν "φυσιολογικοί άνθρωποι με φυσιολογικά όνειρα", σαν υπάκουα στρατιωτάκια μιας ατέλειωτης γκάμας αρχηγών και αρχηγίσκων (ακόμα και μέσα στο σπίτι μας), σαν άψυχες μαριονέτες που τα σκοινιά τους ελέγχονται από αόρατα χέρια. Σαν ζωντανοί-νεκροί.

Για το πώς φοβόμαστε να ξεφύγουμε από αυτή την προκαθορισμένη πορεία της απώλειας κι ας λέμε μεγάλα λόγια, κι ας εξαπολύουμε μύδρους κατά όλων αυτών των "καραβοκύρηδων" που μας πέταξαν στις "ξέρες" της ζωής. Και για το πόσο, συχνά, ζηλεύουμε (κι ας τους εκθειάζουμε) όσους ορθώνουν, ακόμα και ολομόναχοι, σαν γίγαντες το ανάστημά τους ενάντια σε όλα τα κακά και δεινά του κόσμου. Kι ας συντρίβονται, στο τέλος, από το ωστικό κύμα του μίσους προς τη γενναία κι αδούλωτη υπόστασή τους. Γιατί νομίζουμε ότι απέχουμε πολύ από το παράστημά τους. Τιμή όμως σ'αυτούς που βάζουν τα δυνατά τους, όχι για να τους μοιάσουν απαραίτητα, αλλά για να τραβήξουν το δικό τους δρόμο ανάμεσα από αλλεπάλληλες συμπληγάδες, αψηφώντας το τραγούδι των Σειρήνων και τα σκυλιά που εξαπολύουν εναντίον τους οι "θεοί" αυτού του ματωμένου κόσμου...




Θέλω να σου πω για τον πόνο μου, που συχνά γίνεται όλο και πιο οξύς, όταν κοιτάω γύρω μου την τεράστια σε βάρος των ανθρώπων πλάνη, τις άνισες και εξόφθαλμα άσχημες εικόνες που πρέπει ν'αποδεχτώ ως "κανονικότητα" αναπόφευκτη και αναλλοίωτη εδώ και χιλιάδες χρόνια (όπως μου λένε οι περισσότεροι, κι ας ανήκουν σε αυτούς που υποφέρουν από την "κανονικότητα" του κόσμου αυτού) και μετά σκέφτομαι κάτι λόγια σαν αυτά που είπανε κάποιοι αρχαίοι σοφοί: "το να λες την αλήθεια είναι πολύ επικίνδυνο πράγμα για σένα! Αυτό που τελικά μετράει είναι να είσαι, όσο μπορείς, καλός άνθρωπος και να αποφεύγεις την ασχήμια στη ζωή σου..."
Ναι! Αλλά τι γίνεται όταν δεν σε αποφεύγει η ασχήμια; η συναινετική παραίσθηση που βαφτίζεται πραγματικότητα; όταν τη βρίσκεις συνέχεια μπροστά σου; Και κατά πόσο καλός μπορεί να είσαι αν γυρνάς συνέχεια την πλάτη, αν κάνεις όλο και πιο συχνά το κορόιδο, αν αλλάζεις λόγια, αν λες μισόλογα ή μιλάς και γράφεις με κώδικες προκειμένου να προστατεύσεις τις σάρκες σου αλλά και "ν'ανοίξεις τα μάτια" (αν όχι στη δικιά σου τότε σε μια μελλοντική εποχή) εκείνων που είναι πρόθυμοι "να δουν" και ικανοί να κατανοήσουν; Και πότε θα'ρθει αυτή η εποχή; Αφού η ασχήμια και η αδικία γίνονται όλο και πιο ισχυρές και άκαμπτες...Και μάλιστα, πλέον, με τη συνδρομή και υψηλής τεχνολογίας!

Θέλω, λοιπόν, να σου πω ότι αδιαφορώ πια για έννοιες όπως το "καλό και το κακό" που παραλάσσουν από λαό σε λαό κι από τόπο σε τόπο, μέσα στην Ιστορία. Έννοιες που είναι ανθρώπινες επινοήσεις κι άρα σχετικές αντιλήψεις και ανάλογα με την ερμηνεία που ενδύονται μπορεί ν'αποτελέσουν καταστροφικά εργαλεία όσον αφορά τη διάβρωση του μυαλού και την ευτέλεια της ψυχής που γίνεται...μικρόψυχη!

Θέλω να σου πω ότι το καλό για μένα σημαίνει να μάθω να είμαι ο Εαυτός μου! Κι αν είναι να με χλευάσουν, να με συκοφαντήσουν εξαιτίας αυτού, να μου βάζουν εμπόδια και δυσκολίες (όλες τους ευπρόσδεκτες γιατί όσο πιο... ποιοτικές είναι τόσο περισσότερο σε "φωτίζουν!"), να με στοχοποιήσουν, να με τσακίσουν, να χάσω το κεφάλι μου, τότε...αν είναι να πέσει απ'τους ώμους μου τουλάχιστον ας είμαι ευθυτενής κι εκείνο ορθωμένο ψηλά...

Να με συμπαθείς αν σε κούρασα, αλλά νιώθω πως δεν σου είπα σχεδόν τίποτα από όλα αυτά που ήθελα...Ίσως είναι καλύτερα έτσι.
Για να ακούσω εσένα, αδελφέ/ή μου!






christos5d
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ilia

avatar

Ηλικία : 33
Τοξότης
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 1946

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Θέλω να σου πω...   Σαβ 16 Μαρ - 0:24:25

rrros


"Don't turn away (don't give in to pain) don't try to hide (though they're screaming your name) don't close your eyes (God knows what lies behind them)don't turn out the light (never sleep never die)"

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Θέλω να σου πω...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: CHRISTOS-5D-
Μετάβαση σε: