H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 " Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση "

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
christos5d

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 07/05/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 383

ΔημοσίευσηΘέμα: " Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση "   Τετ 30 Ιαν - 22:02:49




Θεωρώ ότι, πολλές φορές, οι περίπλοκες αναλύσεις και οι λεπτομερείς περιγραφές για να πεις κάτι που κρίνεις ως πολύ σημαντικό υστερούν μπρος σ'ένα πολύ πιο άμεσο ποιητικό (ή σχεδόν ποιητικό) τρόπο. Που αν και μερικές φορές φαίνεται να διακρίνεται από μια (επιτηδευμένη συχνά) απροσδιοριστία (ίσως, για να παρασύρει τον αναγνώστη σ'ένα εγκεφαλικό "παιχνίδι"), εντούτοις αυτός ο τρόπος έκφρασης είναι πέρα για πέρα προσδιοριστικός και "στοχευμένος".



Το (ας πούμε) ποιητικό σχεδίασμά μου (δεν νιώθω ποιητής, δεν μ'εμποδίζει όμως αυτό να λατρεύω την ποίηση), που θ'ακολουθήσει λίγο μετά, αντανακλά την ιδιαίτερη αγωνία (όπως και ίσως θα'χουν καταλάβει όσοι παρακολουθούν τα γραφόμενά μου σε τούτο το μπλογκ*) που με διαπερνά και μου δημιουργεί τις παρακάτω (μόνιμες και δίχως εύκολη απάντηση) απορίες:


Ως πότε οι άνθρωποι θ'άρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους (πάνω απ'όλα του ίδιου του εαυτού τους, αν έχουν μια στοιχειώση έστω ιδέα ποιος είναι τελικά αυτός) και θα παλινδρομούν, κατηγορώντας όλους τους άλλους εκτός από τους ίδιους, σε μίζερα, βλακώδη, τηλεόπληκτα (από τότε που φτιάχτηκε η παγίδα της οθόνης), δουλοπρεπή, εγωτικά με προδιαγραφές λερναίας ύδρας, μισαλλόδοξα, απαίδευτα αδιέξοδα, που θα'θελαν να πιστεύουν πως έχουν την οποιαδήποτε ουσιαστική σχέση με αυτό που θα έπρεπε πραγματικά ν'αποκαλείται ζωή; Ως πότε θα χρειάζονται εξωτερικευμένα, εμφυτευμένα από τους χειριστές της πραγματικότητας που τους σερβίρεται ως κανονικότητα, "αντικειμενικά" σύμβολα και πρότυπα για να ζούνε; Ως πότε λογής απίθανοι και απόλυτα ιδιοτελείς "ειδικοί" θα διαχειρίζονται τις τύχες τους, θα λειτουργούν ως ποιμένες αποχαυνωμένων ή ακόμα και ακίνδυνα (για τους "ποιμένες") υποψιασμένων (υποψιασμένων, δηλαδή,για το φοβερό γεγονός της "βοσκής" και τις επιπτώσεις της στα πρόβατα) κοπαδιών; Ως πότε θα θησαυρίζουν οι διάφοροι αυτόκλητοι σωτήρες, καθοδηγητές, γκουρού, ψυχαναλητές με τις δημιουργούμενες ανασφάλειες των ανθρώπων από την πληθώρα κουσουριών και δυσλειτουργιών του υποτιθέμενου πολιτισμού; Και πότε οι άνθρωποι θα κατανοήσουν ότι αυτό που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, για να μην καταντούν μηχανικά έρμαια των διάφορων εξωτερικών περιστάσεων, βρίσκεται στον ίδιο τον πυρήνα τους, είναι εσωτερικευμένο, δεν σκαμπάζει από δόγματα και μεγαλόστομες ιδεολογίες και είναι υποκειμενικό; (" Η ιδεολογία είναι κάτι που σε κατέχει. Αντίθετα, οι ιδέες είναι κάτι που Έχεις...")


Και, τέλος, ότι αυτό που μετράει είναι να προστατεύσει ο καθένας, ως κόρη οφθαλμού, την Ατομικότητά του (καμία σχέση αυτή η έννοια με τον ατομικισμό και πάντα θα αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο των ολοκληρωτικών καθεστώτων, θρησκευτικών μαντριών και κάθε είδους σεχτών και λογής οργανώσεων), την Ακεραιότητά του και τη Φαντασία του και να τραβήξει το δρόμο του, όποιος κι αν είναι αυτός...





" Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση "



Πόσες υπερπάντων μάχες έχεις να δώσεις

ενάντια στις πολυμήχανες αντανακλάσεις σου;

Πόσοι συναγερμοί θα πρέπει να χτυπήσουν

για να σου γίνει αισθητή η ανάγκη;

Πόσες φορές σου ξεγλίστρησε απ'το κεφάλι

η υποψία ότι μπορεί και όλα να'ναι λάθος;

Πόσοι γενναίοι είναι να έρθουν ακόμη

με όπλο πότε τη φωτιά πότε τη γνώση τους

για να υποφέρουν προσφέροντάς σου λύτρωση;

Πόσα ενδύματα θα προβάρεις με ζήλο

για να μάθεις ότι ο βασιλιάς παραμένει πάντα γυμνός;

Πόσες καλοκουρδισμένες στρώσεις θα αποβάλλεις

για να χαρείς το κάλλος της γύμνιας σου;

Πόσα ξεβολέματα χρειάζεται να περάσεις

για να διδαχτείς τις αρετές της Κίνησης;

Πόσους μικρούς προσωπικούς θανάτους θα περάσεις

για να φυτρώσει μέσα σου το άνθος της Κατανόησης;

Πόσο βαθιά δύνασαι μέσα να βουτήξεις

στη δαιδαλώδη άβυσσο των εγώ σου;


Πώς θα διαχειριστείς τη Γνώση που θ'ανακαλύψεις

για να λάμψει όλη η μοναδική φύση σου;


Πόση Ελευθερία αντέχεις να εισπνεύσεις

για να τη φυσήξεις σε ολάκερο το σύμπαν;


Και άραγε:


άραγε

πόσο υπέροχος

πόσο ευθυτενής

πόσο ευγνώμων

πόσο ακέραιος


θα'σαι τη στιγμή εκείνη

που θ'αποβάλλεις το σαρκίο σου;



*εννοώ αυτό που διατηρώ με μια πολύ καλή μου φίλη και συνοδοιπόρο...Αλλά θα μπορούσε άνετα να ισχύει το ίδιο και για τον αόρατο ναό!


christos5d
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: " Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση "   Πεμ 31 Ιαν - 9:19:00

Μπορεί να μην είσαι ποιητής αλλά γρ΄αφεις ωραία και δυνατά. Μ αρέσουν τα ποιματα σου και πάντα τα διαβάζω. Συμφωνώ μ αυτά που λες. Και συχνά με πιάνω να κοιτάζω τους άλλους και να λέω τι κάνετε; Και πάντα τότε θυμ΄αμαι το κοίτα τα μούτρα σου! Είμαι δικτάτορας με τον εαυτό μου κι ίσως γι αυτ΄΄ο γίνομαι κι αυτσηρή με τους άλλους κι επειδή δε μπορώ πάντα να χτυπάω στρειτ το ρίχνω στο χιούμορ. Αλλά έχεις δίκιο τέλος! Δε κατάλαβα το τελέυταίο σου σχόλιο με τον αστερίσκο.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
christos5d

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 07/05/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 383

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: " Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση "   Πεμ 31 Ιαν - 20:48:03

maggisoula έγραψε:
Μπορεί να μην είσαι ποιητής αλλά γρ΄αφεις ωραία και δυνατά. Μ αρέσουν τα ποιματα σου και πάντα τα διαβάζω. Συμφωνώ μ αυτά που λες. Και συχνά με πιάνω να κοιτάζω τους άλλους και να λέω τι κάνετε; Και πάντα τότε θυμ΄αμαι το κοίτα τα μούτρα σου! Είμαι δικτάτορας με τον εαυτό μου κι ίσως γι αυτ΄΄ο γίνομαι κι αυτσηρή με τους άλλους κι επειδή δε μπορώ πάντα να χτυπάω στρειτ το ρίχνω στο χιούμορ. Αλλά έχεις δίκιο τέλος! Δε κατάλαβα το τελέυταίο σου σχόλιο με τον αστερίσκο.

εννοώ ότι η έκφραση: όπως και ίσως θα'χουν καταλάβει όσοι παρακολουθούν τα γραφόμενά μου σε τούτο το μπλογκ*

απευθυνόταν (όταν γράφτηκε το εισαγωγικό κομμάτι πριν το ποίημα) στους αναγνώστες του μπλογκ με το οποίο ασχολούμαι, όποτε κλέβω χρόνο, εγώ και 2 καλοί φίλοι ακόμα. Αλλά κάλλιστα θα μπορούσε να απευθύνεται και στους "ενοίκους" του αόρατου ναού, όπως κι εσύ, μια και έχω αναρτήσει τόσα θέματα εδώ που σίγουρα θα σας έχουν δημιουργήσει κάποιες εντυπώσεις και συμπεράσματα για την αφεντιά μου...





christos5d
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

avatar

Ηλικία : 31
Τόπος : ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Ζυγός
Ημερομηνία εγγραφής : 15/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 252

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: " Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση "   Παρ 1 Φεβ - 3:10:05

Η ΑΦΕΝΤΙΑ ΣΟΥ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΕΣΤΗ. ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ. ΣΚΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ Μ ΑΡΕΣΕΙ ΑΥΤΟ. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
" Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση "
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: CHRISTOS-5D-
Μετάβαση σε: