H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 Hρωίνη

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
christos5d

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 07/05/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 383

ΔημοσίευσηΘέμα: Hρωίνη   Τετ 13 Ιουν - 0:51:54

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η πιο πρόσφατη ανάρτησή μου στο μπλογκ πο στήσαμε μ'ένα φίλο(σύντομα θα μπει και μια πολύ αξιόλογη φίλη, ελπίζω) και νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας...

(Στην κυρίως σελίδα εδρεύει η πιο σατυρική, κυνική συχνά και πολιτική πτυχή μου, επηρεασμένη σε μεγάλο βαθμό από αναρχικές καταβολές, αν και δε θέλω να 'κλείνομαι" μόνο μέσα σ'αυτές, αλλά να προχωρώ και πολύ πιο πέρα...Στη σελίδα "Στοχασμοί & Ιστορίες" κυριαρχεί ο "μυστικός μου" εαυτός σε σημαντικό βαθμό κι έχω ενσωματώσει αρκετές από τις εδώ αναρτήσεις μου. Αιθηρόη, πήρα το θάρρος και αφιέρωσα σε σένα, μια ενότητα εκεί, με τις υπέροχες συμβουλές που μου είχες χαρίσει, γιατί είναι σημαντικό να τις αφουγκραστούν και άλλοι. Ελπίζω να μη σε πειράζει...)

Ηρωίνη (δυο λόγια κι ένα ποίημα)

Κάποιος μου είπε ότι στο πρόσφατο άρθρο μου "Ιστορίες των Εξαρχείων-μια αισθητική περιήγηση" ίσως φάνηκα προκατελειμμένος απέναντι στους ναρκομανείς. Γράφοντας στις υποσημειώσεις ότι πολύ συχνά οι αρχές τους χρησιμοποιούν ως "μετακινούμενους πληθυσμούς" για να διαβρώνουν ολόκληρες περιοχές με τη δημιουργία εύλογων προβλημάτων και έτσι να βρίσκουν την αφορμή να τις θέτουν υπό έλεγχο ή να διαλύουν προσπάθειες συσπείρωσης, συλλογικής συμπεριφοράς, καινοτομίας...
Η αλήθεια είναι όμως μαλώστρα! Η παραπάνω τακτική είναι από τις πιο προσφιλείς των εξουσιαστικών γραναζιών κι εφαρμόστηκε, π.χ., όχι σε αμελητέο βαθμό και στο Σύνταγμα, τις τελευταίες ειδικά μέρες του Ιούνη του'11, πριν από τις "αποφράδες" 28 & 29 του ίδιου μήνα.
Βέβαια, οι άνθρωποι αυτοί είναι πλήρως εξαρτημένοι από την ανάγκη τους και σαφέστατα οφείλουμε να τους αντιμετωπίζουμε ως ασθενείς.
Τα προγράμματα υποστήριξης, απεξάρτησης κι αποκατάστασης από κρατικούς φορείς, παρά τις ηρωικές προσπάθειες κάποιων ανθρώπων, αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα στις υποδομές, (αλλά και στις αντιδράσεις των κατοίκων μιας περιοχής π.χ. που πρόκειται να λειτουργήσει εκεί ΟΚΑΝΑ), επίσης είναι δυσανάλογα σε αριθμό σε σχέση με το μέγεθος αυτής της τρομαχτικής μάστιγας ή βαδίζουν με ρυθμούς χελώνας, όσον αφορά π.χ. τις λίστες για τη χορήγηση μεθαδόνης στους τόσο πολλούς αιτούντες. Κι ας μη σχολιάσουμε την κοινωνική δυσπιστία & δυσκολία επανένταξης για κάποιον πρώην τοξικομανή που κέρδισε το προσωπικό του στοίχημα ζωής...
Η αλήθεια επίσης είναι ότι άρρωστοι άνθρωποι όπως οι τοξικομανείς, που λόγω φυσικής ροής των πραγμάτων θα καταφύγουν και στις κλοπές και πιθανώς και στο φόνο για να αποκτήσουν τη δόση, θα'πρεπε ν'αποτελούν μια σημαντικότατη προτεραιότητα στο πρόγραμμα κάθε κυβέρνησης! Έτσι τουλάχιστον διακηρύττουν, κυρίως προεκλογικά!
Όμως όχι!
Η ύπαρξη των εξαρτημένων τοξικομανών, ή καλύτερα η ανυπαρξία τους, μεταφράζεται σε ανθρώπινο -και δυστυχώς όλο και πιο νεανικό- δυναμικό που ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ μια ποιο δίκαιη κοινωνική πραγματικότητα, ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ καθιερωμένες δομές και διάτρητους θεσμούς, ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΟΝΕΙΡΑ για ένα διαφορετικό μέλλον. Αντίθετα δημιουργεί επιπρόσθετα προβλήματα στις ήδη δοκιμαζόμενες από την κυβερνητική αναλγησία κοινωνίες. ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ δηλαδή για το κάθε καταπιεστικό Σύστημα και τους στόχους του!
Γιατί αν ήθελαν πραγματικά οι κυβερνώντες, το πρόβλημα των σκληρών εξαρτησιογόνων ουσιών θα είχε λυθεί σε ελάχιστο χρόνο! Ουσίες! Που καταπίνουν ανθρώπους σαν χοάνη, διαλύουν οικογένειες, στερούν από την κοινωνία τα μέλη της που βρίσκονται στην πιο δημιουργική περίοδο της ζωής τους και δημιουργούν περιφερόμενα φαντάσματα και κοινωνικά φόβητρα.
Αλλά τα καθάρματα κάνουν ολόκληρους πολέμους για τον παγκόσμιο έλεγχο διακίνησης εξαρτησιογόνων ουσιών και διαπλέκονται στενότατα με το οργανωμένο έγκλημα. Σε σημείο που η μαφία να μοιάζει με νηπιαγωγείο μπροστά στα δαιδαλώδη πλοκάμια των Μυστικών Υπηρεσιών και των κρατικών εντολοδόχων μεγάλων αφεντικών. Και των υπερεθνικών "παγκόμιων νονών!"
( Η αγγλική αποικιοκρατική αυτοκρατορία π.χ. έκανε το 19ο αιώνα τον περίφημο "πόλεμο του οπίου", για να εξασφαλίσει το μονοπώλιο διακίνησης. Και οι Η.Π.Α. πάμπολλες στρατιωτικές επεμβάσεις, μικρές ή μεγάλες, για παρεμφερείς λόγους. Μετά π.χ. την εισβολή στο Αφγανιστάν, αυξήθηκε κατακόρυφα η τοπική ναρκοπαραγωγή, που καλύπτει την παγκόσμια ζήτηση ηρωίνης σε ποσοστά που μπορεί ν'αγγίζουν και το 90%)
Δε θα προβώ σε άλλες αναλύσεις, καθώς έχουν ειπωθεί αυτά άλλωστε από άλλους, πιο ειδικούς, καλύτερα...

Θα ολοκληρώσω, λοιπόν, με ένα ποίημά μου που είχα γράψει στα μέσα περίπου του'90, όντας κάτω από έντονες ποιητικές ανησυχίες ή απλώς εξέφραζα μ' αυτόν τον τρόπο όσα με έμπνεαν, με προβλημάτιζαν ή με συγκλόνιζαν...
Ένα ποίημα αφιερωμένο σε κάποιον που ήξερα ελάχιστα. Αποσπασματικά θα έλεγα. Φίλος φίλου, μεγαλύτερος από μένα.
Που είχε ξεκινήσει την προσωπική του ιστορία με την "παραμύθα" στο στρατό, όπου πήγε αμέσως μετά το λύκειο. (Η ηρωίνη αποτελεί το σκληρό παραμύθι που ζει ο υποτακτικός της και που έχει καλό τέλος πάρα πολύ λίγες φορές). Που η οικογένειά του, αν και όχι εύπορη, πάλεψε με κάθε μέσο να τον βοηθήσει. Που η αποτυχία σ'αυτή την προσπάθεια οδήγησε στην οικογενειακή διάλυση. Που αυτός κατέληξε να κοιμάται με άλλους εξαρτημένους όπου έβρισκαν (εγκαταλελειμμένα σπίτια, πάρκα κτλ.) Έλεγε ότι μόνο αυτοί τον καταλάβαιναν. Που όταν πέθανε, στα 31 περίπου, έχοντας αλλοιωθεί πάρα πολύ τα χαρακτηριστικά του, στην κηδεία του παραβρέθηκαν μόνο η υπερήλικας γιαγιά του υποβασταζόμενη από δυο φίλους του, οι οποίοι είχαν προσπαθήσει, μάταια κι αυτοί, να τον βοηθήσουν να κόψει...
Που τις λίγες φορές που τον είχα δει, δεν θα ξεχάσω μία συγκεκριμένη: αν και ήταν στα χάλια του (είχαν αρχίσει να του πέφτουν και δόντια), μια από τις τελευταίες φορές που τον είδα τυχαία σε κάποιο δρόμο της Αθήνας, βιαστικός και στενοχωρημένος για κάποιο δικό μου θέμα, εκείνος επέμενε σοβαρός να του πω τι με "έτρωγε". Κι όταν το έκανα, μου χάρισε το πιο συμπαθητικό χαμόγελο του κόσμου (κι ας έλειπαν δόντια) και χτυπώντας με φιλικά στην πλάτη, είπε: " Όλα καλά θα πάνε ρε! Μη σκας. Η ζωή είναι ωραία!"

Εύχομαι να ήσουν καλοτάξιδος φίλε μου και λυπάμαι πολύ που δεν ήρθα, αν και μπορούσα, στην κηδεία σου...



Μόνος με συντροφιά...


Δύσμοιρα πλάσματα χθες βράδυ
χώθηκαν στην κάμαρά του.
Δραπέτες από ιστορίες χιλιοειπωμένες.
Και είχαν όψη θλιβερή
τον οίκτο τού ξυπνούσαν!
Έτσι βουβά κι έρημα όπως στέκονταν
μαζεμένα γύρω του σα να τον πολιορκούσαν.


Τι διάβολο γύρευαν;
Συμπόνοια; Παρηγοριά;
Κάποια λυτρωτική απάντηση;
Τι;

Η κοκκινοσκουφίτσα απ'το λύκο βιασμένη.
Ο δον Κιχώτης ράκος από του ονείρου το ναυάγιο.
Ο Ορφέας τρέμοντας δίχως την Ευριδίκη.
Κι ο Κύκλωπας με το μοναδικό του μάτι βάναυσα βγαλμένο.
Μα πιο τραγική η φιγούρα του Χριστού
με το σταυρό αβάσταγο στις πλάτες
αλλά υποχρεωτικό υπό την πίεση ανώτερων επιταγών βάρος.


Ναι!
ήτανε όλοι μαζεμένοι εκεί!
Γεμίζανε ασφυχτικά τη μικρή ανήλιαγη κάμαρά του.
Ώσπου ένιωσε πως πνίγεται
κάτω απ'την καταλυτική δύναμη της παρουσίας τους.
Μα ήξερε πως δεν μπορούσε να ξεφύγει


καθώς τη φλέβα η βελόνα τρυπούσε αδηφάγα...




christos5d
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ioessa

avatar

Ηλικία : 37
Τόπος : ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Καρκίνος
Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 1287

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Hρωίνη   Κυρ 17 Ιουν - 12:11:03



Συγκινηση και πίκρα το ποίημα
Αν θέλανε όλους όσους έχουνε παρε - δώσε με τιν διακίνηση τις ηρωίνης στην αγορά όλους θα τους είχανε κάνει να λογοδοτήσουν απέναντι στην φρίκη των ναρκωτικών ουσίων . Πασάρουν σαν το τέλειο φάρμακο τις λήθης απέναντι σε αυτούς που αναζητούν ταξίδια του μυαλού .
Βδέλυγμα , πληγή στα παιδιά που τυλίχτηκαν στις ουσίες , προσπαθούν να ξεφύγουν αλλα και η κοινωνία που την απαρτήζουμε εμείς δεν τους αφήνουμε να ξεχάσουν .Ακόμη υπάρχει η προκατάληψη .Ελπίζω σε αυτές τις εκλογές να αλλάξει το σύστημα και τα ''μεγάλα κεφάλια '' να πάρουν το δώρο τις Νεμεσις . Ελεος φτάνει πια να θυσαυρίζουν πάνω στις Ζωές αλλονών αυτοι που τους προστατεύει το σύστημα που έφτιαξαν οι ίδιοι.
Αμην.

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Hρωίνη
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: CHRISTOS-5D-
Μετάβαση σε: