H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 Κατεύθυνση στο Σύμπαν...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Αιθηρόη
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 28/02/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2417

ΔημοσίευσηΘέμα: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Τρι 8 Μαρ - 5:56:31

Την κατεύθυνση μου στο σύμπαν γυρεύω... Δρόμοι που μοιάζουν να μην τελειώνουν πουθενά.

Μορφές αλλάζω... διαπερνάω εποχές. Την μέρα οι παλάμες μου στη γη να αφουγκράζονται ψηλαφώντας τον ενεργειακό παλμό. Την νύχτα τα χέρια απλωμένα προς τα άστρα και τα απόκρυφα του αγνώστου... να ικετέψουν... ή να φτάσουν... κάπου!

Ψυχή επαναστάτρια. Καρδιά Αμαζόνα κι ένα μυαλό δουλεμένο στα χέρια κάποιων άλλων.

Μυαλό! Εγκέφαλος! Πόσο πολύπλοκο εργαλείο αλήθεια! "Σφάλμα" μου βγάζει κάθε φορά που η θέληση της ανόθευτης αλήθειας μου παίρνει τα ηνία. Και τι παράξενο που μοιάζει!! Στα σφάλματα εκείνα βρίσκω τα γνώριμα οικία μονοπάτια. Και δεν το αντέχω να πατήσω "παράβλεψη". Βιώνω μέχρι και την τελευταία τους σταγόνα. Μα την πίστη της ψυχής μου.....δεν μετανιώνω στάλα, όσο κι αν τα πληρώνω. Το νόμισμα τους ακριβό. Μα η τράπεζα αίματος της καρδιάς μοιάζει αστείρευτη. Προνοητικοί και γενναιόδωροι ο Θεοί μου!

Οι θεοί μου... Οι λιποτάκτες της ζωής μου.

Έχουν δικαίωμα. Δεν τους το αμφισβητώ. Το ανέντιμο τους κατηγορώ. Το παραμύθιασμα "είμαστε πανταχού παρών".
"Που και που" μου ταίριαζε καλύτερα.

Μα κατανοώ. Καλύτερα έτσι. Δεν θέλω κριτές για τις αδυναμίες μου. Έχω κι εγώ δικαίωμα. Δεν θέλω τιμωρούς και βραβευτές. Μπορώ και μόνη μου.

Κόπιασε πολύ η ψυχή να καταλάβει... μα κάτι θυμήθηκε. Τους αφήνω ελεύθερους....για να μην είμαι δούλη κανενός. Λιγότερο θα είναι το νερό της λήθης που θα στάξει στα χείλη μου, την επόμενη φορά. Η άγνοια δεν θα με γονατίσει μπροστά στο αόρατο τους. Τον φόβο τον αντέχω, έμαθα να τον νικώ ..... η άγνοια είναι που με λιγοστεύει και μου τρεμουλιάζει την διαύγεια του νου.
Μα δεν με γονατίζει τίποτα…. Με ωθεί το όνειρο… και ονειρεύομαι…

Ονειρεύομαι…
Ονειρεύομαι την ζωή… για την ζωή…
Ονειρεύομαι τους κόσμους… για τους κόσμους…
Ονειρεύομαι τις πιθανότητες… τα ορατά και τα αόρατα… τα ξεχασμένα… τα χαμένα… όσα υπήρξαν και τα τρομάξαμε… τα άβατα… τα απάτητα… όσα δεν έχουν ειπωθεί… όσα δεν έχουν ανακαλυφθεί… όσα μέλλονται να έρθουν.

Έχω το θάρρος να ονειρεύομαι για όσα κάποιοι άλλοι δεν χώρεσαν στον κόσμο τους. Να μιλάω για όσα ξεθώριασαν στον χρόνο… όχι από αχρησία, αλλά ο φόβος τα εξόρισε και κάποιοι σοφοί τα ονόμασαν γελοία παραμύθια. Μα όταν μιλούν γι αυτά τα διώκουν με αγριότητα και τίποτα δεν τους μοιάζει αστείο.

Κάτι θα ξέρουν!!

Κι εγώ συνεχίζω να ονειρεύομαι και να μιλάω για αυτά που οι άλλοι τα γελούν και δυσπιστούν και τα βαφτίζουν φαντασία κι επικίνδυνα ξελογιάσματα. Ψέματα τα ονοματίζουν και δηλώνουν υποστηρικτές της μίας αλήθειας που όμως… άνθρωποι την όρισαν κι αυτή. Άνθρωποι… προνήπια ενός τεράστιου άγνωστου κόσμου.

Αλήθεια… αλήθεια… αλήθεια… αλήθεια…
Η αλήθεια είναι μία… ναι το έχω ακούσει… το γνωρίζω…
Η αλήθεια είναι μία… μα είναι κι άπειρη. Έχει πολλούς δρόμους.. τρόπους.. μορφές..
Η αλήθεια δεν τελειώνει ποτέ. Δεν έχει όρια… δεν έχει μέγεθος… δεν έχει καταστατικό και μετοχές… δεν έχει ιδιοκτήτες.

Η αλήθεια δεν χωράει σε καμία γλώσσα ανθρώπινη γιατί κανένα μυαλό δεν μπόρεσε ποτέ να την συλλάβει.

Οι ψυχές την αφουγκράζονται… την διαισθάνονται… την αγγίζουν… σαν κάτι να θυμούνται…
Μα η γλώσσα της ψυχής δεν έχει γραμματική κι αλφάβητο για να σχηματίσει λέξεις και να φανερώσει όσα αδυνατεί ο νους με λογική να εξηγήσει.

Και πώς να μιλήσεις; Με ποια γλώσσα να εκφράσεις όσα ακούν οι αισθήσεις και η καρδιά σου; Με λόγια ασυνάρτητα, μοιάζει η αλήθεια και ψέλλισμα ενός τρελού που παραληρεί μέσα στο χάος του μυαλού του.

Ποιος είδε όλα τα χρώματα;
Τα άστρα ποιος τα μέτρησε;
Στο σύμπαν ποιος μπόρεσε να αντικρύσει όρια;
Ποιος γεωμέτρησε το χάος;
Ποιος γνώρισε τον Δημιουργό;
Ποιος ανακάλυψε την εξίσωση που σχηματίζει την ζωή;
Ποιος ανακάλυψε όλους τους νόμους που συγκρατούν τον κόσμο;
Ποιος μπόρεσε να μαντέψει τις πράξεις της φύσης;
Ποιος φανέρωσε όλα τα «διότι», σε όσα εργάζονται και υπάρχουν στον αχανή κόσμο;
Ποιος χώρεσε τις μνήμες όλων των καιρών μέσα στο νου του… ποιος κατέγραψε;
Ποιος μπορεί να σκιτσάρει εκείνο τον Μέγα Νου που φαντάστηκε και υλοποίησε την σκέψη του δημιουργώντας το Παν που μας περικλείει… αυτό το Παν στο οποίο κολυμπούμε μέσα του και αποτελούμε κι εμείς ένα απειροελάχιστο μέρος του;
Ποιος ξέρει την πρώτη στιγμή και ποιος μπορεί να υποθέσει την τελευταία;
Ποιος ήταν πάντα παρών σε όσα διαδραματίστηκαν στην ιστορία της δημιουργίας;
Ποιος μπορεί να δει τις δυνάμεις και τις ενέργειες αυτές που συγκροτούν κι αναπαράγουν μορφές… που συνθέτουν στοιχεία και δημιουργούν ύλη για να φανερώσουν την ιδέα που κρύβεται μέσα τους… που ρέουν μέσα σε κάθε τι ορατό κι αόρατο;
Ποιος έχει ανακαλύψει εκείνο το παν-στοιχείο που έχει μέσα του τους σπόρους του κόσμου όλου;
Ποιος γνωρίζει το σχέδιο εκείνο που προΰπήρχε της δημιουργίας; Εκείνη την πρώτη ιδέα που μοίρασε τους ρόλους και τις ιδιότητες για να σχηματιστεί ορατή ζωή;
Ποιος μπορεί να δει πίσω από την εικόνα όλων των φαινομένων και όσων υπάρχουν στο άπειρο σύμπαν;
Ποιος μπορεί να εξηγήσει την προγραμματισμένη ευφυΐα ενός σπόρου… ενός τόσο δα μικρού σπόρου, που κρύβει μέσα του ένα δέντρο… έναν ανθό;
Ποιος μπορεί να μιλήσει για την μήτρα εκείνη που φτιάχνονται οι ψυχές… να χαρτογραφήσει την πορεία τους… να προσδιορίσει την ουσία τους;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί με ακρίβεια να πει σε ποιο σημείο του κόσμου στέκεται, όταν δεν γνωρίζει το «Όλον» του;
Ποιος μπορεί να φωτογραφήσει το αόρατο… την πίστη… την αγάπη… κάθε συναίσθημα που παράγει ο ανθρώπινος οργανισμός… τις αισθήσεις;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί να δει και να χωρέσει μέσα στον μικρό εγκέφαλο του όλη την κρυμμένη σοφία του Όλου;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί να ανακαλύψει… να καταλάβει… να ανασυντάξει το Δίκαιο και τον Νόμο του Σύμπαντος;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί να παραδεχτεί πως γνωρίζει όλη την αλήθεια σε κάθε τι που υπάρχει και να ορίσει το σωστό και το λάθος;
Ποιος είναι αυτός που με βεβαιότητα μπορεί να πει τι υπάρχει και τι όχι;
Ποιος μπορεί λοιπόν να πει τι είναι αλήθεια και τι ψέμα… τι είναι παιδικό παραμύθι και τι πραγματικότητα… τι είναι φαντασία και τι ανάμνηση και ψιθύρισμα ψυχής;

Κανένας…. Κανένας!

Μία ατελείωτη εξίσωση η αλήθεια…
Άπειροι οι αριθμοί… σαν ένα ατελείωτο άφθαρτο ασημί κορδόνι που τυλίγει ασταμάτητα ένα άπειρο Σύμπαν… ένα Σύμπαν που ακούραστα συνεχίζει να αυτοδημιουργείται, να μεταλλάσσεται και να εξελίσσεται…

Ο καθένας μας, ένα κομμάτι ξεχωριστό από το απέραντο παζλ της Αλήθειας. Σαν να χώνιασε ένας πονηρός παιχνιδιάρης Θεός ένα ξεχωριστό κομματάκι της μέσα μας, να το κουβαλάμε… να το φροντίζουμε… να το μεταφέρουμε στο Κέντρο… στην πηγή… να το ενώσουμε με όλα τα άλλα άπειρα κομματάκια…

Ένα τόσο δα απίστευτα μικρό κομματάκι… ένας αριθμός… ένα γράμμα από τον μεγαλειώδη άγνωστο κώδικα που ορίζει σε εκείνη την ευφυή μυστήρια «πρόνοια», να σκιαγραφεί την κατεύθυνση μας και να μας οδηγεί με την μυστήρια φροντίδα της στον Μέγα Προορισμό, έτσι ώστε να μην χαθούμε… κι όσο κι αν αργήσουμε και περιπλανηθούμε… το επίπονο «πολύ» θα γίνει απόλυτα «ακριβές», φτάνοντας έγκαιρα στο κατάλληλο μέρος… την κατάλληλη στιγμή…

Ας τραγουδήσει ο καθένας την αλήθεια που υπάρχει μέσα του και την μαρτυρούν η πίστη του, οι κρυφές σκέψεις του και τα μυστικά όνειρα του που ντροπαλά κρατάει μέσα του λιβανίζοντας για να εξορκίσει την πανικό του τρελού. Κανένας δεν γνωρίζει τον τρόπο που εργάζονται οι «Θεοί» και οι άγνωστες Δυνάμεις, το σχέδιο του Μέγα Νου. Μπορεί όμως να αναγνωρίσει την θέση του και το ρόλο του μέσα σε αυτό το υπέροχο σχέδιο, ακούγοντας κι ακολουθώντας τα σκουντήματα της ψυχής του…
Κι αν μοιάζει αταίριαστη κι αλλόκοτη ή παράλογη η πίστη, η «μορφή», η «φωνή» κάποιου άλλου… είναι γιατί… απλά… από το σημείο που βρισκόμαστε εμείς, για να φτάσουμε στο σημείο του άλλου και να ταιριάξουμε τα δικά μας με τα δικά του και να κατανοήσουμε, λείπουν κάποια κομμάτια που βρίσκονται κάπου σκόρπια και που αν βρεθούν και μπουν στη σωστή σειρά, όλα θα γίνουν καθαρά και τίποτα δεν θα δείχνει παράλογο κι ακατανόητο.

Γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο… τίποτα δεν είναι απρόσκλητο… τίποτα δεν αφέθηκε στον κόσμο χωρίς λόγο και αιτία… τίποτα δεν δημιουργήθηκε από λάθος… τίποτα δεν είναι νόθο χωρίς προορισμό.

Όλα… μα όλα… είναι με σοφία τοποθετημένα.
Όλα εργάζονται για έναν κοινό σκοπό.
Όλα υπάρχουν… γιατί έχουν λόγο να υπάρχουν. Ακόμα κι αυτό που μοιάζει άχρηστο… μέσα του έχει κάτι που μπορεί να γίνει η αιτία για το ομορφότερο. Το χώμα μπορεί να σου λερώσει τα ρούχα. Μα αν κάποιος στάξει μέσα του στάλες νερού, θα σου γεμίσει τα χέρια λουλούδια.

Κι εγώ… ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι τα ομορφότερα του κόσμου… συγχωρώντας τα οδυνηρά… μήπως και συγχωρήσουν κι εκείνα τον εαυτό τους και γεννήσουν τα καλύτερα από τα κοιμισμένα ωραία τους.
Κι εγώ… ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι αλήθειες που μοιάζουν ψέματα… σκαλίζοντας για να ξεχωρίσει ο σπόρος ο ζωντανός.

Κι εγώ ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι ανοίγοντας τα όρια μου…
Κι εγώ ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι ανακαλύπτοντας πώς το όνειρο… παίρνει σπέρμα μόνο από ό,τι είναι αληθινό.

Αφιερωμένο σε όλους εσάς, που έχει να φανερώσει κάτι στις ψυχές σας.


Αιθηρόη 18-4-2009




Έχει επεξεργασθεί από τον/την Αιθηρόη στις Σαβ 18 Φεβ - 23:03:24, 2 φορές συνολικά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.aoratos-naos.com
Αιθηρόη
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 28/02/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2417

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Τρι 8 Μαρ - 5:58:09

Όλοι είμαστε τόσο θνητοί, όσο και θεϊκοί. Αυτόφωτοι, όσο και ετερόφωτοι. Από κάπου φεγγιζόμαστε όλοι. Από το ίδιο υλικό του σύμπαντος είμαστε όλοι φτιαγμένοι. Κάθε προσφορά, είναι το ίδιο ακριβή και πολύτιμη.

Δεν διαφέρουν οι γνώσεις μας, ούτε οι αλήθειες μας. Δεν έρχονται από διαφορετικά σύμπαντα. Μία είναι η Γνώση και μία η Αλήθεια. Απλά ο καθένας μας κουβαλάει κι ένα μέρος τους.

Άρα κανείς δεν είναι καλύτερος ή περισσότερος από τον άλλον. Ο ένας όμως, μπορεί να συμπληρώσει τον άλλον και να του προσθέσει εκεί που είναι λιγότερο και ελλειπή.

Ευχαριστώ με όλη μου την ύπαρξη για την αγάπη που τόσο απλόχερα μοιράζετε όλοι σας!

Η μάνα μου συνήθιζε να μουρμουράει σε όλους... "Εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα έρθεις".




Έχει επεξεργασθεί από τον/την Αιθηρόη στις Σαβ 18 Φεβ - 23:03:57, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.aoratos-naos.com
Αιθηρόη
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 28/02/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2417

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Τρι 8 Μαρ - 6:01:16

Όλα όσα δεν γνωρίζει ακόμα ο άνθρωπος, (αλλά βρίσκονται όλα μπροστά στην πορεία της ανέλιξης και εξέλιξης του), αφορά την συγκεκριμένη φράση, αλλά και όλες εκείνες τις ερωτήσεις που κατέληγαν στην απάντηση του «Κανένας».

Διότι όλοι εμείς εδώ πάνω σε αυτόν τον πλανήτη με το κομμάτι συνειδητότητας που μας έχει δοθεί, γνωρίζουμε μόνο ένα τόσο δα κομματάκι της απίστευτης άπειρης δημιουργίας.

Έχουμε πάρα, πάρα, πάρα, πάρα... πολλά να μάθουμε και να ανακαλύψουμε ακόμα!

Κανένας (πάνω σε αυτό το πλανήτη), δεν μπορεί να πει τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Τι υπάρχει και τι δεν υπάρχει. Μπορεί να εξηγήσει με την λογική του, όσα υπάρχουν στον ορατό κόσμο και δύναται να τα ελέγξει με τις αισθήσεις του και τα εργαλεία που του δίνονται (αλλά και αυτό σε κάποιο ποσοστό, που κι αυτό όμως αλλάζει, και πάντα ανάλογα με την πρόοδο που κάνει σαν ον), αλλά ο αόρατος κόσμος (που είναι πολλά... πάρα πολλά «πράγματα»!), προς το παρών δεν μπορεί να εξηγηθεί με τις υπάρχουσες επιστήμες και γνώσεις, που δεν επαρκούν για όσα υπάρχουν.

Κανείς λοιπόν, δεν μπορεί να απαντήσει σε όλα αυτά, ώστε να καθοδηγήσει και να ορίσει στους άλλους την πίστη του και τις αναζητήσεις του. Και πάντα θα υπάρχει και κάτι ακόμα. Δεν γνωρίζω αν κάποτε, κάπου, τελειώνουν οι απαντήσεις και όσα είναι να βρεθούν, θα έχουν βρεθεί, κοιτάζοντας όμως αυτό το κομμάτι κόσμου γύρω μου, βλέπω και αντιλαμβάνομαι, ότι είμαστε στην αρχή.

Και για όλα αυτά τα παραπάνω ακριβώς, μιλούσε το όλο κείμενο.

Η πρόκληση λοιπόν είναι στο ο «Κανένας», να γίνει «Κάποιος»!

Είναι σαν αυτό που λένε τα παιδιά και είπαμε κάποτε κι εμείς... «Εγώ όταν θα μεγαλώσω...»...

Η πρόκληση είναι, «όταν λοιπόν θα μεγαλώσω και καθώς θα μεγαλώνω, θέλω να κερδίσω αυτές τις απαντήσεις.»

Αν το κείμενο μου δείχνει πως ο κόσμος είναι μάταιος, παρόλο που έχω ξαναπεί, πως ο καθένας μας βλέπει διαφορετικά και ανάλογα με αυτά που είναι και γνωρίζει (ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ! ΜΗΝ ΠΑΡΑΝΟΗΘΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΩ, ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΕΩΡΩ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΑ ΥΠΕΡΟΧΟ!), τότε οφείλω να εξηγήσω, διότι ο κόσμος δεν είναι μάταιος και η ψυχή δεν είναι καταραμένη να σέρνεται αλλά ευλογημένη, να ανακαλύψει, να θαυμάσει και να χαρεί με την δημιουργία, συν-δημιουργώντας και απολαμβάνοντας.



Έχει επεξεργασθεί από τον/την Αιθηρόη στις Σαβ 18 Φεβ - 23:04:19, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.aoratos-naos.com
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Παρ 8 Απρ - 19:13:40

Το θυμήθηκα τώρα που κοντεύει πάλι Πάσχα.

Αιθηρόη θησαυρούς μας έχεις δώσει!

rrros rrros rrros rrros rrros rrros rrros rrros


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Αιθηρόη
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 28/02/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2417

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Τρι 28 Ιουν - 11:07:12

Ο καθένας αγαπημένε μου, "κοστολογεί" κατά την ανάγκη και την κατανόηση της ψυχής και της αντίληψης του...






Να έχετε αγάπη στην καρδιά, φως στο πνεύμα,
θάρρος στην ψυχή και αλήθεια στο στόμα...




Έχει επεξεργασθεί από τον/την Αιθηρόη στις Σαβ 18 Φεβ - 23:04:41, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.aoratos-naos.com
Ωρίων

avatar

Ηλικία : 34
Τοξότης
Ημερομηνία εγγραφής : 04/09/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 25

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Κυρ 4 Σεπ - 20:25:14

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Τετ 11 Ιαν - 10:22:47

Σε αγάπησε πολύ η ψυχή μου για την λάμψη που σκορπάς, για τα παράθυρα και τις πόρτες που ανοίγεις και για όλα όσα θυσιάζεις και αρνείσαι από τον εαυτό σου και τη ζωή σου γι αυτό τον κόσμο.

"ΣΑΝ ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΣ!"

Δεν θα το ξεχάσω ποτέ.

Σου εύχομαι πολύ δύναμη και την ισχυρότερη ασπίδα για το 2012!



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
romantiki

avatar

Ηλικία : 40
Τόπος : Αθήνα
Ιχθύς
Ημερομηνία εγγραφής : 14/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 72

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Πεμ 2 Φεβ - 17:20:13

Σε αγάπησε πολύ η ψυχή μου για την λάμψη που σκορπάς, για τα παράθυρα και τις πόρτες που ανοίγεις.

Πολύ ωραία το είπες anarhe. Αιθηρόη σε κουβαλάω πάντα στην ψυχή μου. Να είσαι πάντα δυνατή και φωτεινή έτσι όπως μόνο εσύ μπορείς.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΓιώργοςΦ.

avatar

Ηλικία : 44
Αιγόκερως
Ημερομηνία εγγραφής : 28/01/2012
Αριθμός μηνυμάτων : 10

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Δευ 6 Φεβ - 11:44:09

Όλες μου οι σκέψεις μιας ζωής, όλα μου τα συναισθήματα, όλες μου οι φαντασίες, όλες μου οι υποψίες, όλες μου οι αντιρρήσεις, όλα μου τα όνειρα, όλοι μου οι εωτερικοί μονόλογοι, όλες μου οι αγωνίες, όλοι μου οι εφησυχασμοί, όλες μου οι ελπίδες, μέσα σε αυτή την σελίδα κειμένου. Η μαγεία των λέξεων και η δύναμη του λόγου.

Από μικρός θυμάμαι, και για πολλά χρόνια μετά, συνέχεια ρωτούσα γιατί, γιατί, γιατί, γιατί! Πέρασαν πολλά χρόνια για να μάθω να σωπαίνω, για να μπορώ να ακούω πραγματικά, γιατί όλα τα γιατί ήταν είδη μέσα μου.

Και πόσο θαυμάσια καταλήγει:

"κι όσο κι αν αργήσουμε και περιπλανηθούμε… το επίπονο «πολύ» θα γίνει απόλυτα «ακριβές», φτάνοντας έγκαιρα στο κατάλληλο μέρος… την κατάλληλη στιγμή…

Ας τραγουδήσει ο καθένας την αλήθεια που υπάρχει μέσα του και την μαρτυρούν η πίστη του, οι κρυφές σκέψεις του και τα μυστικά όνειρα του που ντροπαλά κρατάει μέσα του λιβανίζοντας για να εξορκίσει την πανικό του τρελού. Κανένας δεν γνωρίζει τον τρόπο που εργάζονται οι «Θεοί» και οι άγνωστες Δυνάμεις, το σχέδιο του Μέγα Νου. Μπορεί όμως να αναγνωρίσει την θέση του και το ρόλο του μέσα σε αυτό το υπέροχο σχέδιο, ακούγοντας κι ακολουθώντας τα σκουντήματα της ψυχής του…
Κι αν μοιάζει αταίριαστη κι αλλόκοτη ή παράλογη η πίστη, η «μορφή», η «φωνή» κάποιου άλλου… είναι γιατί… απλά… από το σημείο που βρισκόμαστε εμείς, για να φτάσουμε στο σημείο του άλλου και να ταιριάξουμε τα δικά μας με τα δικά του και να κατανοήσουμε, λείπουν κάποια κομμάτια που βρίσκονται κάπου σκόρπια και που αν βρεθούν και μπουν στη σωστή σειρά, όλα θα γίνουν καθαρά και τίποτα δεν θα δείχνει παράλογο κι ακατανόητο.

Γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο… τίποτα δεν είναι απρόσκλητο… τίποτα δεν αφέθηκε στον κόσμο χωρίς λόγο και αιτία… τίποτα δεν δημιουργήθηκε από λάθος… τίποτα δεν είναι νόθο χωρίς προορισμό.

Όλα… μα όλα… είναι με σοφία τοποθετημένα.
Όλα εργάζονται για έναν κοινό σκοπό.
Όλα υπάρχουν… γιατί έχουν λόγο να υπάρχουν. Ακόμα κι αυτό που μοιάζει άχρηστο… μέσα του έχει κάτι που μπορεί να γίνει η αιτία για το ομορφότερο. Το χώμα μπορεί να σου λερώσει τα ρούχα. Μα αν κάποιος στάξει μέσα του στάλες νερού, θα σου γεμίσει τα χέρια λουλούδια.

Κι εγώ… ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι τα ομορφότερα του κόσμου… συγχωρώντας τα οδυνηρά… μήπως και συγχωρήσουν κι εκείνα τον εαυτό τους και γεννήσουν τα καλύτερα από τα κοιμισμένα ωραία τους.
Κι εγώ… ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι αλήθειες που μοιάζουν ψέματα… σκαλίζοντας για να ξεχωρίσει ο σπόρος ο ζωντανός.

Κι εγώ ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι ανοίγοντας τα όρια μου…
Κι εγώ ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι ανακαλύπτοντας πώς το όνειρο… παίρνει σπέρμα μόνο από ό,τι είναι αληθινό."

Και έτσι θυμάμαι ότι, κάποια στιγμή ανακάλυψα ότι όλες μου οι αναζητήσεις έγιναν για να ανακαλύψω με βεβαιότητα την αποστολή μου και να μου φανερωθεί ο σκοπός μου. Μα όταν διαβάζω τέτοια λόγια, σκέφτομαι και λέω στον εαυτό μου, το ταξίδι φίλε μου! Το ταξίδι είναι μαγευτικό! Και νιώθω θαυμάσια αυτή τη στιγμή. Ευχαριστώ θερμά!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
marilena

avatar

Ηλικία : 23
Τόπος : Αθήνα
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 15/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 189

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Τρι 7 Φεβ - 13:59:34

Μυαλό! Εγκέφαλος! Πόσο πολύπλοκο εργαλείο αλήθεια! "Σφάλμα" μου βγάζει κάθε φορά που η θέληση της ανόθευτης αλήθειας μου παίρνει τα ηνία. Και τι παράξενο που μοιάζει!! Στα σφάλματα εκείνα βρίσκω τα γνώριμα οικία μονοπάτια. Και δεν το αντέχω να πατήσω "παράβλεψη". Βιώνω μέχρι και την τελευταία τους σταγόνα. Μα την πίστη της ψυχής μου.....δεν μετανιώνω στάλα, όσο κι αν τα πληρώνω. Το νόμισμα τους ακριβό. Μα η τράπεζα αίματος της καρδιάς μοιάζει αστείρευτη. Προνοητικοί και γενναιόδωροι ο Θεοί μου!

Οι θεοί μου... Οι λιποτάκτες της ζωής μου.

Έχουν δικαίωμα. Δεν τους το αμφισβητώ. Το ανέντιμο τους κατηγορώ. Το παραμύθιασμα "είμαστε πανταχού παρών".
"Που και που" μου ταίριαζε καλύτερα.

Μα κατανοώ. Καλύτερα έτσι. Δεν θέλω κριτές για τις αδυναμίες μου. Έχω κι εγώ δικαίωμα. Δεν θέλω τιμωρούς και βραβευτές. Μπορώ και μόνη μου.

Κόπιασε πολύ η ψυχή να καταλάβει... μα κάτι θυμήθηκε. Τους αφήνω ελεύθερους....για να μην είμαι δούλη κανενός. Λιγότερο θα είναι το νερό της λήθης που θα στάξει στα χείλη μου, την επόμενη φορά. Η άγνοια δεν θα με γονατίσει μπροστά στο αόρατο τους. Τον φόβο τον αντέχω, έμαθα να τον νικώ ..... η άγνοια είναι που με λιγοστεύει και μου τρεμουλιάζει την διαύγεια του νου.
Μα δεν με γονατίζει τίποτα…. Με ωθεί το όνειρο… και ονειρεύομαι…


Αφήστε μας να ονειρευόμαστε λοιπόν. Αφήστε μας να κάνουμε κι εμείς τα δικά μας ταξίδια όπως νομίζουμε εμείς.

Ονειρεύομαι και θα συνεχίσω να ονειρεύομαι!

Κυρία Αιθηρόη σας ευχαριστώ και σας αγαπώ ιδιαίτερα! Πριν κάτι μέρες μια καθηγήτρια μας ρώτησε, αν έπρεπε να μεταφερθούμε σε άλλο πλανήτη και μας επέτρεπαν να πάρουμε ο καθένας μας μόνο ένα πράγμα μαζί μας που θα νομίζαμε εμείς χρήσιμο για εκεί, τι θα έπερνε ο καθένας μας; Έψαχνα με την σκέψη μου στην αρχή να βρω το πιο ιδανικό βιβλίο. Κι εκεί που έψαχνα το κατάλληλο βιβλίο, μου ήρθε μια φαεινή σκέψη! Μην γελάσετε γι αυτό που θα πω! Σκέφτηκα εσάς. Δεν είστε βέβαια πράγμα. Αλλά καταλαβαίνετε τι θέλω να πω. Εσάς θα έπαιρνα. Βέβαια η ώρα δεν έφτασε για να απαντήσω. Όταν το έλεγα στην μητέρα μου, της είπα ευτυχώς που δεν χρειάστηκε να απαντήσω γιατί μπορεί και να με δούλευαν. Εκείνη όμως μου είπε δυστυχώς να λέω κι όχι ευτυχώς. Δυστυχώς δεν πρόλαβα, γιατί θα μπορούσα να τους εξηγήσω τους λόγους και ίσως μ αυτό να έδινα έμπνευση στην καθηγήτρια μου, η οποία είναι και η αγαπημένη μου. Αλλά και στους συμμαθητές μου. Το κράτησα κι εγώ στα υπόψιν μου!

Υ.Γ.

Έχω την σπουδαιότερη μητέρα του κόσμου! Κυρά Ελένη σε λατρεύω!

Πειράζεται όταν την λέω κυρά Ελένη!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ba a ktsou

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 23/09/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 322

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Τρι 7 Φεβ - 14:39:31

Μονο το Παραδοξο μπορει και δυναται σε θεση να απαντηση ..

Δεν εχει να κανει
ουτε με Αληθεια
ουτε με ψεμα
ουτε με παζλ, ...
ουτε με κατι συγκεκριμενο ....
ουτε με νοηση
και εδω βρισκεται η διαφορα .....

Παραδοξο ..... ~
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Φώτης



Ηλικία : 29
Ιχθύς
Ημερομηνία εγγραφής : 05/03/2012
Αριθμός μηνυμάτων : 9

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Πεμ 12 Απρ - 14:06:12

Αιθηρόη; Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν χορταίνω να διαβάζω και τα κείμενα σου και τις απαντήσεις σου. Είναι πανέμορφα τοπία!

Και μου άρεσε πολύ αυτό που έγραψε ο φίλος anahos "ΣΑΝ ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΣ!"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ba a ktsou

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 23/09/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 322

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Παρ 13 Απρ - 18:10:22

Καλησπερα σας φιλοι μου ...

Η αλήθεια δεν χωράει σε καμία γλώσσα ανθρώπινη γιατί κανένα μυαλό δεν μπόρεσε ποτέ να την συλλάβει.

και

Μονο το Παραδοξο μπορει και δυναται σε θεση να απαντηση ...

Εχουμε και αποτελουμαστε απο τρεια στοιχεια ..

την Κινηση

την Αγαπη

τον Σεβασμο

Η Κινηση μας ειναι τοποθετημενη ψυλα, στο κεφαλι μας, στο κεντρο της κορωνας μας ..
Ενας Πυρηνας αξιοεπαινος, θαυματουργος, αεανως, γρηγορος και στην υπαρξη μας .

Η Αγαπη μας ειναι εναποθετημενη στο κεντρο βαρους μας , στο κεντρο του στηθους μας, η σταθεροτητα
μας στην υπαρξη ως ζωσα υπαρξη .

Ο Σεβασμος ειναι τοποθετημενος στην κοιλια μας, με Πυρηνα του τον ομφαλιο λορο , την αισθηση μας ως προς την υπαρξη ..

Ο τροπος ειναι να ζεις με απλοτητα ωστε να εκφρασεις την Δυναμη των στοιχειων σου, ..
της κινησης σου της αγαπης σου , του σεβασμου σου ..

Η θεληση σου συγκεντρωνεται Ως προς την Δυναμη που μπορεις να εστιασεις και να την Εκφρασεις ..

Τι διο πραττουμε, αλλοι ποιο σθεναρα , αλλοι ποιο δυνατα Ως προς το συνολο που ειμαστε ...
Γενικα χανομαστε μεσα στα παρακλαδια της ουσιας μας και αναζητουμε την σταθεροτητα μας στην
Δυναμη που μπορουμε να εκφρασουμε ... ! ! !
Ο καθενας μας μεσα στο δικο του Συνολο ως επιλογη ... την κριση μας ως προς των συνδιασμων
κινησης
αγαπης
σεβασμου ...

Το ξερω , γιατι το γνωριζω, ...
Δεν νομιζω, ειμαι σιγουρος ...
Εχω, διαθετω τοση Δυναμη που η θεληση μου ειναι να την εκφρασω ως προς ολους μας, στο συνολο μας, στο Συνολο που μας απαρτιζει ..

Υπαρχει και Φως και Σκοταδι ..
Φως ειναι η Δυναμη της Κινησης και Σκοταδι Αδυναμια της εφαρμογης της , ωστε να συνεχισουμε την
Εκφραση με Λογο Δυνατο
Ως προς τον Σεβασμου του Συνολου
Με Αγαπη Ως προς Την Υπαρξη Μας
με Αγνοτητα της Κινησης μας ...

Δεν με βλεπεις, δεν με νιωθεις, γιατι ειμαι Αδυνατος, Λειτουργος, Προστατης ...
Ολοι στο Συνολο που μας περιοριζει ..

Ελευθερωστε την ελευθερια των κινησεων, εμπιστευτειτε τον ιδιο τον χωρο,
νιωστε Δυνατοι, γινεται ατρομητοι, εκφραστε την Πυγμη που εχεται κατακτησει εις την ανωτερα των πραξεων σας με σεβασμο και αγαπη ...

Μαθεται να εστιαζεται στην ουσια του Ειναι Σας ...
Ειμαστε Αγαπη ως Κεντρο και αν διατηρησουμε με Σεβασμο την Κινηση μας μεσα στον χωρο,
επεκτεινομαστε και ακουμε την Συνηδειση του αερα, της γης , του νερου ...

Ειμαι εδω και σας περιμενω ...
Αυθεντικοι εισται στην υπαρξη σας και τελειτε εργο χαρας και απλοτητας ...
Ριξτε Φως εκει που υπαρχει Σκοταδι για να σας φανερωθει η Ακινησιας σας και να προχωρησεται στην
υπαρξη μας ως συνολο ...

Η Κινηση που τελουμε μας ριχνει τον Σεβασμο και χανουμε την Αγαπη σε ολα τα μονοπατια που περπατησαμε ..
Χανουμε την Δυναμη μας, ...
Μην ξεχναται, να θυμαστε την Δυναμη σας ...
Μην καταρρευσεται, να φανερωσεται την πληρη Δυναμη σας ...
Σταθειται στο Υψος Σας, στο Κεντρο ...
Αγαπηστε τα παντα, μην τα αποφευγεται , μην τα πρσπερναται, μην τα ξεχναται ..

Οι συνδιασμου που τελουμε ειναι μεταξυ της ματια μας που χαιρομαστε την κινηση , την αγαπη μας, τον σεβασμος μας ως προς τους "γειτονες μας", εμας, ολους μας ...

Γνωριζω πως ο χρονος εχει σταθει Δυνατος ως προς την σταθεροτητα μας ..
Νικαει ο χρονος και χανουμε πνευμα ...
Δυναμη να μας διακατεχει και Αντοχη αγαπητοι μου

Ειμαστε Τοσο Δυνατοι, που αν κανουμε τον σωστο συνδιασμο , "ανεβαινουμε" ...
Ο ανθρωπος εχει συνεχεια και πορεια ...

Μιλω εγω, το πνευμα μου ...
και οχι , μην το διαβαζεις, αλλα φαντασου εμενα, την κινηση τηυν αγαπη τον σεβασμο ...
Ειμαι γρηγορος γιατι μπορω να ειμαι γρηγορος ...

Λειτουργος, Προστατης, Συνεχιστης ...
Λειτουργεια, Ενωτητα, Φως ...
Σεβασμος, Αγαπη, Κινηση ...

Ενα ειναι το μονοπατι, ενας ο Δρομος της πορειας της συνεχειας μας ...

Η Θεληση ειναι Εστιαση ...
Ολοι μας κινουμαστε, ολοι μας σεβομαστε, ολοι μας αγαπαμε ...
Το να μην χαθουμε στα μονοπατια ειναι δυσκολο,
αλλα και πολυ ευκολο ...

Ο τροπος ειναι να ζεις με απλοτητα, ωστε να εκφρασεις την Δυναμη σου ως Προς τα παντα ...
Γιατι ηδη εχεις τα Παντα και εισαι το Παν ...
Μην το απαρνιεσαι !!!!

Δυναμη στην Συνολο μας και σταθεροτητα στοΦως ...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΑΓΓΕΛΙΚΗ

avatar

Τόπος : ονειροχωρα
Ημερομηνία εγγραφής : 02/08/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 668

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Παρ 13 Απρ - 20:26:53

Ονειρεύομαι…
Ονειρεύομαι την ζωή… για την ζωή…
Ονειρεύομαι τους κόσμους… για τους κόσμους…
Ονειρεύομαι τις πιθανότητες… τα ορατά και τα αόρατα… τα ξεχασμένα… τα χαμένα… όσα υπήρξαν και τα τρομάξαμε… τα άβατα… τα απάτητα… όσα δεν έχουν ειπωθεί… όσα δεν έχουν ανακαλυφθεί… όσα μέλλονται να έρθουν.

Έχω το θάρρος να ονειρεύομαι για όσα κάποιοι άλλοι δεν χώρεσαν στον κόσμο τους. Να μιλάω για όσα ξεθώριασαν στον χρόνο… όχι από αχρησία, αλλά ο φόβος τα εξόρισε και κάποιοι σοφοί τα ονόμασαν γελοία παραμύθια. Μα όταν μιλούν γι αυτά τα διώκουν με αγριότητα και τίποτα δεν τους μοιάζει αστείο.

Κάτι θα ξέρουν!!

Κι εγώ συνεχίζω να ονειρεύομαι και να μιλάω για αυτά που οι άλλοι τα γελούν και δυσπιστούν και τα βαφτίζουν φαντασία κι επικίνδυνα ξελογιάσματα. Ψέματα τα ονοματίζουν και δηλώνουν υποστηρικτές της μίας αλήθειας που όμως… άνθρωποι την όρισαν κι αυτή. Άνθρωποι… προνήπια ενός τεράστιου άγνωστου κόσμου.

Αιθηροη,ποσο βαθια μεσα μου μιλουν οι στιχοι σου!Σ'ευχαριστω...


Δικαιούσαι να κοιτάς τον συνάνθρωπο σου από ψηλά...μόνο αν αυτός έχει πέσει...και προσπαθείς να τον σηκώσεις! www
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
maggisoula

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 3634

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Τρι 17 Απρ - 10:15:52

Αγγελικούλα κοντά στο Πάσχα το διάβασες κι εσύ. Θυμάμαι Πάσχα το είχε γράψει πριν 3 χρ΄ονια το λέει κι η ημερομηνία. Μήνυμα που ταξιδεύει στο χρόνο. Μου λείπουν κάποια πράματα! Κάρα μου ελπίζω να ε΄ισαι καλά ψυχούλα μου και ν α βρήκες το δρόμο σου και τη δύναμη σου! Δεν σε ξεχνάω.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ΑΓΓΕΛΙΚΗ

avatar

Τόπος : ονειροχωρα
Ημερομηνία εγγραφής : 02/08/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 668

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Τετ 18 Απρ - 0:33:04

hh ειναι παραξενο το οτι πολυ συχνα (κι αυτο ειναι το παραξενο)συμβαινει το εξης:χρειαζομαι κατι,ψαχνω κατι,η με βασανιζει κατι,και να!πεφτω πανω σε ενα κειμενο-ποιημα-ερωτηση-απαντηση,και παιρνω αυτο που θελω!
Το λεω σε ολους οτι ο Α.Ν. ειναι μαγικος,αλλα δεν με πιστευουν...το πολυ ως την πυλη...κι υστερα τρεχουν στο fb... hh


Δικαιούσαι να κοιτάς τον συνάνθρωπο σου από ψηλά...μόνο αν αυτός έχει πέσει...και προσπαθείς να τον σηκώσεις! www
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Πεμ 19 Απρ - 10:57:46

Όλα έχουν σχέση με τις ανάγκες που έχει κάποιος.

Τι λέει η Αιθηρόη με μπλε γράμματα πάνω όταν μπαίνεις στο κεντρικό φόρουμ;

Να θυμάσαι… Αυτό που θα βρεις, εξαρτάται από το Ποιος Είσαι και Τι ζητάς…


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Αθάνωρ

avatar

Ηλικία : 34
Τοξότης
Ημερομηνία εγγραφής : 22/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 279

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Πεμ 19 Απρ - 12:34:01

Τέτοια γραφτά πρέπει να γίνονται βιβλία και να τα μαθαίνει ο κόσμος. Όσο σημαντικά είναι το φαγητό, το νερό, τα φάρμακα, είναι και οι σκέψεις και τα λόγια ενός μαγικού μυαλού και μιας μαγικής ψυχικής με μαγικά περιεχόμενα που μπορούν να δώσουν αυτά τα απαραίτητα και σημαντικά που χρειάζεται η σημερινή γενιά για να ξεκινήσει ένας καλύτερος νέος κόσμος. Συγνώμη που δεν μπαίνω και δεν γράφω. Θέλω να έχω να γράψω κι εγώ κάτι σημαντικό. Όμως συχνά τα βράδια πριν κοιμηθώ μπαίνω έστω και λίγο και διαβάζω. Είστε η αόρατη μαγική συντροφιά μου!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
gerakina

avatar

Ηλικία : 37
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 10/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 126

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Τρι 15 Ιαν - 14:59:43

ονειρευομαι λοιπον. και θα συνεχισω να ονειρευομαι. να πολεμω και να ονειρευομαι. μεταξυ αστειου και σοβαρου. αλλα δεν θα σταματησω να ονειρευομαι. και ονειρευομαι κι ετσι ανοιγουν τα ορια μου. και τα ονειρα μου ειναι απο σπερματα του αληθινου.

ανεμε της ψυχης μου. χερια γεματο σπορους. θησαυρε ανεκτιμητε.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
anarhos

avatar

Ηλικία : 41
Κριός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 639

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Σαβ 23 Φεβ - 1:14:29

Αιθηρόη έγραψε:
Την κατεύθυνση μου στο σύμπαν γυρεύω... Δρόμοι που μοιάζουν να μην τελειώνουν πουθενά.

Μορφές αλλάζω... διαπερνάω εποχές. Την μέρα οι παλάμες μου στη γη να αφουγκράζονται ψηλαφώντας τον ενεργειακό παλμό. Την νύχτα τα χέρια απλωμένα προς τα άστρα και τα απόκρυφα του αγνώστου... να ικετέψουν... ή να φτάσουν... κάπου!

Ψυχή επαναστάτρια. Καρδιά Αμαζόνα κι ένα μυαλό δουλεμένο στα χέρια κάποιων άλλων.

Μυαλό! Εγκέφαλος! Πόσο πολύπλοκο εργαλείο αλήθεια! "Σφάλμα" μου βγάζει κάθε φορά που η θέληση της ανόθευτης αλήθειας μου παίρνει τα ηνία. Και τι παράξενο που μοιάζει!! Στα σφάλματα εκείνα βρίσκω τα γνώριμα οικία μονοπάτια. Και δεν το αντέχω να πατήσω "παράβλεψη". Βιώνω μέχρι και την τελευταία τους σταγόνα. Μα την πίστη της ψυχής μου.....δεν μετανιώνω στάλα, όσο κι αν τα πληρώνω. Το νόμισμα τους ακριβό. Μα η τράπεζα αίματος της καρδιάς μοιάζει αστείρευτη. Προνοητικοί και γενναιόδωροι ο Θεοί μου!

Οι θεοί μου... Οι λιποτάκτες της ζωής μου.

Έχουν δικαίωμα. Δεν τους το αμφισβητώ. Το ανέντιμο τους κατηγορώ. Το παραμύθιασμα "είμαστε πανταχού παρών".
"Που και που" μου ταίριαζε καλύτερα.

Μα κατανοώ. Καλύτερα έτσι. Δεν θέλω κριτές για τις αδυναμίες μου. Έχω κι εγώ δικαίωμα. Δεν θέλω τιμωρούς και βραβευτές. Μπορώ και μόνη μου.

Κόπιασε πολύ η ψυχή να καταλάβει... μα κάτι θυμήθηκε. Τους αφήνω ελεύθερους....για να μην είμαι δούλη κανενός. Λιγότερο θα είναι το νερό της λήθης που θα στάξει στα χείλη μου, την επόμενη φορά. Η άγνοια δεν θα με γονατίσει μπροστά στο αόρατο τους. Τον φόβο τον αντέχω, έμαθα να τον νικώ ..... η άγνοια είναι που με λιγοστεύει και μου τρεμουλιάζει την διαύγεια του νου.
Μα δεν με γονατίζει τίποτα…. Με ωθεί το όνειρο… και ονειρεύομαι…

Ονειρεύομαι…
Ονειρεύομαι την ζωή… για την ζωή…
Ονειρεύομαι τους κόσμους… για τους κόσμους…
Ονειρεύομαι τις πιθανότητες… τα ορατά και τα αόρατα… τα ξεχασμένα… τα χαμένα… όσα υπήρξαν και τα τρομάξαμε… τα άβατα… τα απάτητα… όσα δεν έχουν ειπωθεί… όσα δεν έχουν ανακαλυφθεί… όσα μέλλονται να έρθουν.

Έχω το θάρρος να ονειρεύομαι για όσα κάποιοι άλλοι δεν χώρεσαν στον κόσμο τους. Να μιλάω για όσα ξεθώριασαν στον χρόνο… όχι από αχρησία, αλλά ο φόβος τα εξόρισε και κάποιοι σοφοί τα ονόμασαν γελοία παραμύθια. Μα όταν μιλούν γι αυτά τα διώκουν με αγριότητα και τίποτα δεν τους μοιάζει αστείο.

Κάτι θα ξέρουν!!

Κι εγώ συνεχίζω να ονειρεύομαι και να μιλάω για αυτά που οι άλλοι τα γελούν και δυσπιστούν και τα βαφτίζουν φαντασία κι επικίνδυνα ξελογιάσματα. Ψέματα τα ονοματίζουν και δηλώνουν υποστηρικτές της μίας αλήθειας που όμως… άνθρωποι την όρισαν κι αυτή. Άνθρωποι… προνήπια ενός τεράστιου άγνωστου κόσμου.

Αλήθεια… αλήθεια… αλήθεια… αλήθεια…
Η αλήθεια είναι μία… ναι το έχω ακούσει… το γνωρίζω…
Η αλήθεια είναι μία… μα είναι κι άπειρη. Έχει πολλούς δρόμους.. τρόπους.. μορφές..
Η αλήθεια δεν τελειώνει ποτέ. Δεν έχει όρια… δεν έχει μέγεθος… δεν έχει καταστατικό και μετοχές… δεν έχει ιδιοκτήτες.

Η αλήθεια δεν χωράει σε καμία γλώσσα ανθρώπινη γιατί κανένα μυαλό δεν μπόρεσε ποτέ να την συλλάβει.

Οι ψυχές την αφουγκράζονται… την διαισθάνονται… την αγγίζουν… σαν κάτι να θυμούνται…
Μα η γλώσσα της ψυχής δεν έχει γραμματική κι αλφάβητο για να σχηματίσει λέξεις και να φανερώσει όσα αδυνατεί ο νους με λογική να εξηγήσει.

Και πώς να μιλήσεις; Με ποια γλώσσα να εκφράσεις όσα ακούν οι αισθήσεις και η καρδιά σου; Με λόγια ασυνάρτητα, μοιάζει η αλήθεια και ψέλλισμα ενός τρελού που παραληρεί μέσα στο χάος του μυαλού του.

Ποιος είδε όλα τα χρώματα;
Τα άστρα ποιος τα μέτρησε;
Στο σύμπαν ποιος μπόρεσε να αντικρύσει όρια;
Ποιος γεωμέτρησε το χάος;
Ποιος γνώρισε τον Δημιουργό;
Ποιος ανακάλυψε την εξίσωση που σχηματίζει την ζωή;
Ποιος ανακάλυψε όλους τους νόμους που συγκρατούν τον κόσμο;
Ποιος μπόρεσε να μαντέψει τις πράξεις της φύσης;
Ποιος φανέρωσε όλα τα «διότι», σε όσα εργάζονται και υπάρχουν στον αχανή κόσμο;
Ποιος χώρεσε τις μνήμες όλων των καιρών μέσα στο νου του… ποιος κατέγραψε;
Ποιος μπορεί να σκιτσάρει εκείνο τον Μέγα Νου που φαντάστηκε και υλοποίησε την σκέψη του δημιουργώντας το Παν που μας περικλείει… αυτό το Παν στο οποίο κολυμπούμε μέσα του και αποτελούμε κι εμείς ένα απειροελάχιστο μέρος του;
Ποιος ξέρει την πρώτη στιγμή και ποιος μπορεί να υποθέσει την τελευταία;
Ποιος ήταν πάντα παρών σε όσα διαδραματίστηκαν στην ιστορία της δημιουργίας;
Ποιος μπορεί να δει τις δυνάμεις και τις ενέργειες αυτές που συγκροτούν κι αναπαράγουν μορφές… που συνθέτουν στοιχεία και δημιουργούν ύλη για να φανερώσουν την ιδέα που κρύβεται μέσα τους… που ρέουν μέσα σε κάθε τι ορατό κι αόρατο;
Ποιος έχει ανακαλύψει εκείνο το παν-στοιχείο που έχει μέσα του τους σπόρους του κόσμου όλου;
Ποιος γνωρίζει το σχέδιο εκείνο που προΰπήρχε της δημιουργίας; Εκείνη την πρώτη ιδέα που μοίρασε τους ρόλους και τις ιδιότητες για να σχηματιστεί ορατή ζωή;
Ποιος μπορεί να δει πίσω από την εικόνα όλων των φαινομένων και όσων υπάρχουν στο άπειρο σύμπαν;
Ποιος μπορεί να εξηγήσει την προγραμματισμένη ευφυΐα ενός σπόρου… ενός τόσο δα μικρού σπόρου, που κρύβει μέσα του ένα δέντρο… έναν ανθό;
Ποιος μπορεί να μιλήσει για την μήτρα εκείνη που φτιάχνονται οι ψυχές… να χαρτογραφήσει την πορεία τους… να προσδιορίσει την ουσία τους;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί με ακρίβεια να πει σε ποιο σημείο του κόσμου στέκεται, όταν δεν γνωρίζει το «Όλον» του;
Ποιος μπορεί να φωτογραφήσει το αόρατο… την πίστη… την αγάπη… κάθε συναίσθημα που παράγει ο ανθρώπινος οργανισμός… τις αισθήσεις;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί να δει και να χωρέσει μέσα στον μικρό εγκέφαλο του όλη την κρυμμένη σοφία του Όλου;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί να ανακαλύψει… να καταλάβει… να ανασυντάξει το Δίκαιο και τον Νόμο του Σύμπαντος;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί να παραδεχτεί πως γνωρίζει όλη την αλήθεια σε κάθε τι που υπάρχει και να ορίσει το σωστό και το λάθος;
Ποιος είναι αυτός που με βεβαιότητα μπορεί να πει τι υπάρχει και τι όχι;
Ποιος μπορεί λοιπόν να πει τι είναι αλήθεια και τι ψέμα… τι είναι παιδικό παραμύθι και τι πραγματικότητα… τι είναι φαντασία και τι ανάμνηση και ψιθύρισμα ψυχής;

Κανένας…. Κανένας!

Μία ατελείωτη εξίσωση η αλήθεια…
Άπειροι οι αριθμοί… σαν ένα ατελείωτο άφθαρτο ασημί κορδόνι που τυλίγει ασταμάτητα ένα άπειρο Σύμπαν… ένα Σύμπαν που ακούραστα συνεχίζει να αυτοδημιουργείται, να μεταλλάσσεται και να εξελίσσεται…

Ο καθένας μας, ένα κομμάτι ξεχωριστό από το απέραντο παζλ της Αλήθειας. Σαν να χώνιασε ένας πονηρός παιχνιδιάρης Θεός ένα ξεχωριστό κομματάκι της μέσα μας, να το κουβαλάμε… να το φροντίζουμε… να το μεταφέρουμε στο Κέντρο… στην πηγή… να το ενώσουμε με όλα τα άλλα άπειρα κομματάκια…

Ένα τόσο δα απίστευτα μικρό κομματάκι… ένας αριθμός… ένα γράμμα από τον μεγαλειώδη άγνωστο κώδικα που ορίζει σε εκείνη την ευφυή μυστήρια «πρόνοια», να σκιαγραφεί την κατεύθυνση μας και να μας οδηγεί με την μυστήρια φροντίδα της στον Μέγα Προορισμό, έτσι ώστε να μην χαθούμε… κι όσο κι αν αργήσουμε και περιπλανηθούμε… το επίπονο «πολύ» θα γίνει απόλυτα «ακριβές», φτάνοντας έγκαιρα στο κατάλληλο μέρος… την κατάλληλη στιγμή…

Ας τραγουδήσει ο καθένας την αλήθεια που υπάρχει μέσα του και την μαρτυρούν η πίστη του, οι κρυφές σκέψεις του και τα μυστικά όνειρα του που ντροπαλά κρατάει μέσα του λιβανίζοντας για να εξορκίσει την πανικό του τρελού. Κανένας δεν γνωρίζει τον τρόπο που εργάζονται οι «Θεοί» και οι άγνωστες Δυνάμεις, το σχέδιο του Μέγα Νου. Μπορεί όμως να αναγνωρίσει την θέση του και το ρόλο του μέσα σε αυτό το υπέροχο σχέδιο, ακούγοντας κι ακολουθώντας τα σκουντήματα της ψυχής του…
Κι αν μοιάζει αταίριαστη κι αλλόκοτη ή παράλογη η πίστη, η «μορφή», η «φωνή» κάποιου άλλου… είναι γιατί… απλά… από το σημείο που βρισκόμαστε εμείς, για να φτάσουμε στο σημείο του άλλου και να ταιριάξουμε τα δικά μας με τα δικά του και να κατανοήσουμε, λείπουν κάποια κομμάτια που βρίσκονται κάπου σκόρπια και που αν βρεθούν και μπουν στη σωστή σειρά, όλα θα γίνουν καθαρά και τίποτα δεν θα δείχνει παράλογο κι ακατανόητο.

Γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο… τίποτα δεν είναι απρόσκλητο… τίποτα δεν αφέθηκε στον κόσμο χωρίς λόγο και αιτία… τίποτα δεν δημιουργήθηκε από λάθος… τίποτα δεν είναι νόθο χωρίς προορισμό.

Όλα… μα όλα… είναι με σοφία τοποθετημένα.
Όλα εργάζονται για έναν κοινό σκοπό.
Όλα υπάρχουν… γιατί έχουν λόγο να υπάρχουν. Ακόμα κι αυτό που μοιάζει άχρηστο… μέσα του έχει κάτι που μπορεί να γίνει η αιτία για το ομορφότερο. Το χώμα μπορεί να σου λερώσει τα ρούχα. Μα αν κάποιος στάξει μέσα του στάλες νερού, θα σου γεμίσει τα χέρια λουλούδια.

Κι εγώ… ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι τα ομορφότερα του κόσμου… συγχωρώντας τα οδυνηρά… μήπως και συγχωρήσουν κι εκείνα τον εαυτό τους και γεννήσουν τα καλύτερα από τα κοιμισμένα ωραία τους.
Κι εγώ… ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι αλήθειες που μοιάζουν ψέματα… σκαλίζοντας για να ξεχωρίσει ο σπόρος ο ζωντανός.

Κι εγώ ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι ανοίγοντας τα όρια μου…
Κι εγώ ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι ανακαλύπτοντας πώς το όνειρο… παίρνει σπέρμα μόνο από ό,τι είναι αληθινό.

Αφιερωμένο σε όλους εσάς, που έχει να φανερώσει κάτι στις ψυχές σας.


Αιθηρόη 18-4-2009




Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκέπτης
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Σαβ 23 Φεβ - 19:16:54

''Αφιερωμένο σε όλους εσάς, που έχει να φανερώσει κάτι στις ψυχές σας.''

Τα όμορφα αναδεικνύεις...στροφή στην ομορφιά.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Αθάνωρ

avatar

Ηλικία : 34
Τοξότης
Ημερομηνία εγγραφής : 22/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 279

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Κατεύθυνση στο Σύμπαν...   Παρ 2 Αυγ - 10:41:39

Αιθηρόη έγραψε:
Την κατεύθυνση μου στο σύμπαν γυρεύω... Δρόμοι που μοιάζουν να μην τελειώνουν πουθενά.

Μορφές αλλάζω... διαπερνάω εποχές. Την μέρα οι παλάμες μου στη γη να αφουγκράζονται ψηλαφώντας τον ενεργειακό παλμό. Την νύχτα τα χέρια απλωμένα προς τα άστρα και τα απόκρυφα του αγνώστου... να ικετέψουν... ή να φτάσουν... κάπου!

Ψυχή επαναστάτρια. Καρδιά Αμαζόνα κι ένα μυαλό δουλεμένο στα χέρια κάποιων άλλων.

Μυαλό! Εγκέφαλος! Πόσο πολύπλοκο εργαλείο αλήθεια! "Σφάλμα" μου βγάζει κάθε φορά που η θέληση της ανόθευτης αλήθειας μου παίρνει τα ηνία. Και τι παράξενο που μοιάζει!! Στα σφάλματα εκείνα βρίσκω τα γνώριμα οικία μονοπάτια. Και δεν το αντέχω να πατήσω "παράβλεψη". Βιώνω μέχρι και την τελευταία τους σταγόνα. Μα την πίστη της ψυχής μου.....δεν μετανιώνω στάλα, όσο κι αν τα πληρώνω. Το νόμισμα τους ακριβό. Μα η τράπεζα αίματος της καρδιάς μοιάζει αστείρευτη. Προνοητικοί και γενναιόδωροι ο Θεοί μου!

Οι θεοί μου... Οι λιποτάκτες της ζωής μου.

Έχουν δικαίωμα. Δεν τους το αμφισβητώ. Το ανέντιμο τους κατηγορώ. Το παραμύθιασμα "είμαστε πανταχού παρών".
"Που και που" μου ταίριαζε καλύτερα.

Μα κατανοώ. Καλύτερα έτσι. Δεν θέλω κριτές για τις αδυναμίες μου. Έχω κι εγώ δικαίωμα. Δεν θέλω τιμωρούς και βραβευτές. Μπορώ και μόνη μου.

Κόπιασε πολύ η ψυχή να καταλάβει... μα κάτι θυμήθηκε. Τους αφήνω ελεύθερους....για να μην είμαι δούλη κανενός. Λιγότερο θα είναι το νερό της λήθης που θα στάξει στα χείλη μου, την επόμενη φορά. Η άγνοια δεν θα με γονατίσει μπροστά στο αόρατο τους. Τον φόβο τον αντέχω, έμαθα να τον νικώ ..... η άγνοια είναι που με λιγοστεύει και μου τρεμουλιάζει την διαύγεια του νου.
Μα δεν με γονατίζει τίποτα…. Με ωθεί το όνειρο… και ονειρεύομαι…

Ονειρεύομαι…
Ονειρεύομαι την ζωή… για την ζωή…
Ονειρεύομαι τους κόσμους… για τους κόσμους…
Ονειρεύομαι τις πιθανότητες… τα ορατά και τα αόρατα… τα ξεχασμένα… τα χαμένα… όσα υπήρξαν και τα τρομάξαμε… τα άβατα… τα απάτητα… όσα δεν έχουν ειπωθεί… όσα δεν έχουν ανακαλυφθεί… όσα μέλλονται να έρθουν.

Έχω το θάρρος να ονειρεύομαι για όσα κάποιοι άλλοι δεν χώρεσαν στον κόσμο τους. Να μιλάω για όσα ξεθώριασαν στον χρόνο… όχι από αχρησία, αλλά ο φόβος τα εξόρισε και κάποιοι σοφοί τα ονόμασαν γελοία παραμύθια. Μα όταν μιλούν γι αυτά τα διώκουν με αγριότητα και τίποτα δεν τους μοιάζει αστείο.

Κάτι θα ξέρουν!!

Κι εγώ συνεχίζω να ονειρεύομαι και να μιλάω για αυτά που οι άλλοι τα γελούν και δυσπιστούν και τα βαφτίζουν φαντασία κι επικίνδυνα ξελογιάσματα. Ψέματα τα ονοματίζουν και δηλώνουν υποστηρικτές της μίας αλήθειας που όμως… άνθρωποι την όρισαν κι αυτή. Άνθρωποι… προνήπια ενός τεράστιου άγνωστου κόσμου.

Αλήθεια… αλήθεια… αλήθεια… αλήθεια…
Η αλήθεια είναι μία… ναι το έχω ακούσει… το γνωρίζω…
Η αλήθεια είναι μία… μα είναι κι άπειρη. Έχει πολλούς δρόμους.. τρόπους.. μορφές..
Η αλήθεια δεν τελειώνει ποτέ. Δεν έχει όρια… δεν έχει μέγεθος… δεν έχει καταστατικό και μετοχές… δεν έχει ιδιοκτήτες.

Η αλήθεια δεν χωράει σε καμία γλώσσα ανθρώπινη γιατί κανένα μυαλό δεν μπόρεσε ποτέ να την συλλάβει.

Οι ψυχές την αφουγκράζονται… την διαισθάνονται… την αγγίζουν… σαν κάτι να θυμούνται…
Μα η γλώσσα της ψυχής δεν έχει γραμματική κι αλφάβητο για να σχηματίσει λέξεις και να φανερώσει όσα αδυνατεί ο νους με λογική να εξηγήσει.

Και πώς να μιλήσεις; Με ποια γλώσσα να εκφράσεις όσα ακούν οι αισθήσεις και η καρδιά σου; Με λόγια ασυνάρτητα, μοιάζει η αλήθεια και ψέλλισμα ενός τρελού που παραληρεί μέσα στο χάος του μυαλού του.

Ποιος είδε όλα τα χρώματα;
Τα άστρα ποιος τα μέτρησε;
Στο σύμπαν ποιος μπόρεσε να αντικρύσει όρια;
Ποιος γεωμέτρησε το χάος;
Ποιος γνώρισε τον Δημιουργό;
Ποιος ανακάλυψε την εξίσωση που σχηματίζει την ζωή;
Ποιος ανακάλυψε όλους τους νόμους που συγκρατούν τον κόσμο;
Ποιος μπόρεσε να μαντέψει τις πράξεις της φύσης;
Ποιος φανέρωσε όλα τα «διότι», σε όσα εργάζονται και υπάρχουν στον αχανή κόσμο;
Ποιος χώρεσε τις μνήμες όλων των καιρών μέσα στο νου του… ποιος κατέγραψε;
Ποιος μπορεί να σκιτσάρει εκείνο τον Μέγα Νου που φαντάστηκε και υλοποίησε την σκέψη του δημιουργώντας το Παν που μας περικλείει… αυτό το Παν στο οποίο κολυμπούμε μέσα του και αποτελούμε κι εμείς ένα απειροελάχιστο μέρος του;
Ποιος ξέρει την πρώτη στιγμή και ποιος μπορεί να υποθέσει την τελευταία;
Ποιος ήταν πάντα παρών σε όσα διαδραματίστηκαν στην ιστορία της δημιουργίας;
Ποιος μπορεί να δει τις δυνάμεις και τις ενέργειες αυτές που συγκροτούν κι αναπαράγουν μορφές… που συνθέτουν στοιχεία και δημιουργούν ύλη για να φανερώσουν την ιδέα που κρύβεται μέσα τους… που ρέουν μέσα σε κάθε τι ορατό κι αόρατο;
Ποιος έχει ανακαλύψει εκείνο το παν-στοιχείο που έχει μέσα του τους σπόρους του κόσμου όλου;
Ποιος γνωρίζει το σχέδιο εκείνο που προΰπήρχε της δημιουργίας; Εκείνη την πρώτη ιδέα που μοίρασε τους ρόλους και τις ιδιότητες για να σχηματιστεί ορατή ζωή;
Ποιος μπορεί να δει πίσω από την εικόνα όλων των φαινομένων και όσων υπάρχουν στο άπειρο σύμπαν;
Ποιος μπορεί να εξηγήσει την προγραμματισμένη ευφυΐα ενός σπόρου… ενός τόσο δα μικρού σπόρου, που κρύβει μέσα του ένα δέντρο… έναν ανθό;
Ποιος μπορεί να μιλήσει για την μήτρα εκείνη που φτιάχνονται οι ψυχές… να χαρτογραφήσει την πορεία τους… να προσδιορίσει την ουσία τους;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί με ακρίβεια να πει σε ποιο σημείο του κόσμου στέκεται, όταν δεν γνωρίζει το «Όλον» του;
Ποιος μπορεί να φωτογραφήσει το αόρατο… την πίστη… την αγάπη… κάθε συναίσθημα που παράγει ο ανθρώπινος οργανισμός… τις αισθήσεις;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί να δει και να χωρέσει μέσα στον μικρό εγκέφαλο του όλη την κρυμμένη σοφία του Όλου;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί να ανακαλύψει… να καταλάβει… να ανασυντάξει το Δίκαιο και τον Νόμο του Σύμπαντος;
Ποιος είναι αυτός που μπορεί να παραδεχτεί πως γνωρίζει όλη την αλήθεια σε κάθε τι που υπάρχει και να ορίσει το σωστό και το λάθος;
Ποιος είναι αυτός που με βεβαιότητα μπορεί να πει τι υπάρχει και τι όχι;
Ποιος μπορεί λοιπόν να πει τι είναι αλήθεια και τι ψέμα… τι είναι παιδικό παραμύθι και τι πραγματικότητα… τι είναι φαντασία και τι ανάμνηση και ψιθύρισμα ψυχής;

Κανένας…. Κανένας!

Μία ατελείωτη εξίσωση η αλήθεια…
Άπειροι οι αριθμοί… σαν ένα ατελείωτο άφθαρτο ασημί κορδόνι που τυλίγει ασταμάτητα ένα άπειρο Σύμπαν… ένα Σύμπαν που ακούραστα συνεχίζει να αυτοδημιουργείται, να μεταλλάσσεται και να εξελίσσεται…

Ο καθένας μας, ένα κομμάτι ξεχωριστό από το απέραντο παζλ της Αλήθειας. Σαν να χώνιασε ένας πονηρός παιχνιδιάρης Θεός ένα ξεχωριστό κομματάκι της μέσα μας, να το κουβαλάμε… να το φροντίζουμε… να το μεταφέρουμε στο Κέντρο… στην πηγή… να το ενώσουμε με όλα τα άλλα άπειρα κομματάκια…

Ένα τόσο δα απίστευτα μικρό κομματάκι… ένας αριθμός… ένα γράμμα από τον μεγαλειώδη άγνωστο κώδικα που ορίζει σε εκείνη την ευφυή μυστήρια «πρόνοια», να σκιαγραφεί την κατεύθυνση μας και να μας οδηγεί με την μυστήρια φροντίδα της στον Μέγα Προορισμό, έτσι ώστε να μην χαθούμε… κι όσο κι αν αργήσουμε και περιπλανηθούμε… το επίπονο «πολύ» θα γίνει απόλυτα «ακριβές», φτάνοντας έγκαιρα στο κατάλληλο μέρος… την κατάλληλη στιγμή…

Ας τραγουδήσει ο καθένας την αλήθεια που υπάρχει μέσα του και την μαρτυρούν η πίστη του, οι κρυφές σκέψεις του και τα μυστικά όνειρα του που ντροπαλά κρατάει μέσα του λιβανίζοντας για να εξορκίσει την πανικό του τρελού. Κανένας δεν γνωρίζει τον τρόπο που εργάζονται οι «Θεοί» και οι άγνωστες Δυνάμεις, το σχέδιο του Μέγα Νου. Μπορεί όμως να αναγνωρίσει την θέση του και το ρόλο του μέσα σε αυτό το υπέροχο σχέδιο, ακούγοντας κι ακολουθώντας τα σκουντήματα της ψυχής του…
Κι αν μοιάζει αταίριαστη κι αλλόκοτη ή παράλογη η πίστη, η «μορφή», η «φωνή» κάποιου άλλου… είναι γιατί… απλά… από το σημείο που βρισκόμαστε εμείς, για να φτάσουμε στο σημείο του άλλου και να ταιριάξουμε τα δικά μας με τα δικά του και να κατανοήσουμε, λείπουν κάποια κομμάτια που βρίσκονται κάπου σκόρπια και που αν βρεθούν και μπουν στη σωστή σειρά, όλα θα γίνουν καθαρά και τίποτα δεν θα δείχνει παράλογο κι ακατανόητο.

Γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο… τίποτα δεν είναι απρόσκλητο… τίποτα δεν αφέθηκε στον κόσμο χωρίς λόγο και αιτία… τίποτα δεν δημιουργήθηκε από λάθος… τίποτα δεν είναι νόθο χωρίς προορισμό.

Όλα… μα όλα… είναι με σοφία τοποθετημένα.
Όλα εργάζονται για έναν κοινό σκοπό.
Όλα υπάρχουν… γιατί έχουν λόγο να υπάρχουν. Ακόμα κι αυτό που μοιάζει άχρηστο… μέσα του έχει κάτι που μπορεί να γίνει η αιτία για το ομορφότερο. Το χώμα μπορεί να σου λερώσει τα ρούχα. Μα αν κάποιος στάξει μέσα του στάλες νερού, θα σου γεμίσει τα χέρια λουλούδια.

Κι εγώ… ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι τα ομορφότερα του κόσμου… συγχωρώντας τα οδυνηρά… μήπως και συγχωρήσουν κι εκείνα τον εαυτό τους και γεννήσουν τα καλύτερα από τα κοιμισμένα ωραία τους.
Κι εγώ… ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι αλήθειες που μοιάζουν ψέματα… σκαλίζοντας για να ξεχωρίσει ο σπόρος ο ζωντανός.

Κι εγώ ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι ανοίγοντας τα όρια μου…
Κι εγώ ονειρεύομαι… κι ονειρεύομαι ανακαλύπτοντας πώς το όνειρο… παίρνει σπέρμα μόνο από ό,τι είναι αληθινό.

Αφιερωμένο σε όλους εσάς, που έχει να φανερώσει κάτι στις ψυχές σας.


Αιθηρόη 18-4-2009


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Κατεύθυνση στο Σύμπαν...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ :: ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ.-
Μετάβαση σε: