H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου...

Και ο Νους... ο Αλχημιστής των Πάντων... και η Αλήθεια, οδηγός!
 
ΑρχικήΦόρουμΑναζήτησηΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεσηΕγγραφή
Είθε στους δρόμους της ουσίας σου να πορευθείς και στα μυστικά απόκρυφα αρχεία της ψυχής σου... Είναι άπειρες οι κατευθύνσεις στο Άπειρο Σύμπαν… Το ταξίδι μαγικό και ατελείωτο… Έχεις πολλά να χαρτογραφήσεις…

Μοιραστείτε | 
 

 ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
skorpios selini



Ηλικία : 56
Τόπος : Αθήνα
Σκορπιός
Ημερομηνία εγγραφής : 11/02/2015
Αριθμός μηνυμάτων : 16

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;    Δευ 23 Φεβ - 3:30:08

Από πολύ μικρή έιχα την τάση να ψάχνω την αιτία της αιτίας.Με καταπιεσαν συμβιβάστηκα σιωπισα και έφτασα στην κατάθλιψη με χάπια προσπαθουσα να ζήσω χωρίς να βλέπω το αύριο.Τώρα κοιτάζω μέσα μου βλέπω τα ωραία της ψυχής μου την δύναμη που κρατούσα φυλακισμένη την αγάπη που μου περισσεύει τον χρόνο που δεν είχα και ολα αυτά θέλω να τα μοιραστώ με όλον τον κόσμο.Βγαίνω στον δρόμο χαμογελώ και μου χαμογελούν άγνωστοι προσφερομαι να βοηθήσω και μου δίνουν ευχές. Γεμίζει η ψυχή μου χαρά.Μακάρι όλοι να κοιταζουμαι
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
skorpios selini



Ηλικία : 56
Τόπος : Αθήνα
Σκορπιός
Ημερομηνία εγγραφής : 11/02/2015
Αριθμός μηνυμάτων : 16

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;    Δευ 23 Φεβ - 3:40:45

Από πολύ μικρή έιχα την τάση να ψάχνω την αιτία της αιτίας.Με καταπιεσαν συμβιβάστηκα σιωπισα και έφτασα στην κατάθλιψη με χάπια προσπαθουσα να ζήσω χωρίς να βλέπω το αύριο.Τώρα κοιτάζω μέσα μου βλέπω τα ωραία της ψυχής μου την δύναμη που κρατούσα φυλακισμένη την αγάπη που μου περισσεύει τον χρόνο που δεν είχα και ολα αυτά θέλω να τα μοιραστώ με όλον τον κόσμο.Βγαίνω στον δρόμο χαμογελώ και μου χαμογελούν άγνωστοι προσφερομαι να βοηθήσω και μου δίνουν ευχές. Γεμίζει η ψυχή μου χαρά.Μακάρι όλοι να κοιταζουμαι μέσα μας να βρουμαι το αληθινό νόημα της ζωής.Μια προσωπική αγάπη μου λείπει να νιοσω την τρυφερωτητητα την στοργή και την κατανόηση.ολα τα αλλα (υλικά πράγματα) δεν έχουν καμία αξία.Με την αγάπη θα έχω τα πάντα!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nnan



Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 2946

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;    Δευ 23 Φεβ - 20:02:07



ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΣ

Μπορείς να πεις κάτι για τούτα τα λόγια του Βούδα: ΄΄Να αγαπάς τον εαυτό σου και να παρατηρείς -σήμερα, αύριο, πάντοτε΄΄;
Η αγάπη είναι τροφή για την ψυχή. Όπως ακριβώς είναι το φαγητό για το σώμα, έτσι είναι και η αγάπη για την ψυχή. Χωρίς φαγητό, το σώμα είναι αδύναμο, χωρίς αγάπη, η ψυχή είναι αδύναμη. Και καμιά πολιτεία, καμιά εκκλησία και κανένα επενδεδυμένο συμφέρον δεν θέλησε ποτέ να έχουν οι άνθρωποι δυνατή ψυχή, γιατί ο άνθρωπος που έχει πνευματική ενέργεια είναι επόμενο να είναι εξεγερμένος.
Η αγάπη σε κάνει εξεγερμένο, επαναστατημένο. Η αγάπη σού δίνει φτερά να πετάξεις ψηλά. Η αγάπη σού δίνει ενόραση για τα πράγματα, ώστε να μην μπορεί να σε εξαπατήσει κανείς, να σε εκμεταλλευτεί, να σε καταπιέζει. Και οι ιερείς και οι πολιτικοί επιβιώνουν μόνο με το αίμα σου΄ επιβιώνουν μόνο με την εκμετάλλευση. Είναι παράσιτα, όλοι οι ιερείς και όλοι οι πολιτικοί.
Για να σε κάνουν αδύναμο πνευματικά, έχουν βρει μια σίγουρη μέθοδο, εκατό τοις εκατό εγγυημένη, και αυτή είναι να σε μαθαίνουν να μην αγαπάς τον εαυτό σου΄ γιατί αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αγαπά τον εαυτό του, δεν μπορεί να αγαπά και κανέναν άλλο επίσης. Η διδασκαλία αυτή είναι πολύ πονηρή. Λένε: Να αγαπάς τους άλλους -γιατί ξέρουν ότι αν δεν μπορείς να αγαπάς τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπάς καθόλου. Λένε όμως συνεχώς: Να αγαπάς τους άλλους, να αγαπάς την ανθρωπότητα, να αγαπάς το Θεό, να αγαπάς τη φύση, να αγαπάς τη γυναίκα σου, να αγαπάς τον άντρα σου, τα παιδιά σου, τους γονείς σου, αλλά να μην αγαπάς τον εαυτό σου, γιατί αν αγαπάς τον εαυτό σου είναι εγωιστικό αυτό το πράγμα σύμφωνα με εκείνους.
Επικρίνουν την αγάπη για τον εαυτό τόσο όσο δεν επικρίνουν τίποτε άλλο΄ και έχουν κάνει τη διδασκαλία τους να φαίνεται πολύ λογική. Λένε: Αν αγαπάς τον εαυτό σου, θα γίνεις εγωιστής, αν αγαπάς τον εαυτό σου θα γίνεις ναρκισσιστής. Δεν είναι αλήθεια αυτό. Ο άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του βλέπει ότι δεν υπάρχει εγώ μέσα του. Το εγώ προβάλει όταν αγαπάς τους άλλους χωρίς να αγαπάς τον εαυτό σου, όταν προσπαθείς να αγαπάς τους άλλους.
Η αγάπη δεν έχει ιδέα από καθήκον. Το καθήκον είναι βάρος, κάτι το τυπικό. Η αγάπη είναι χαρά, μοίρασμα΄ η αγάπη δεν είναι τυπική. Αυτός που αγαπάει δεν νιώθει ποτέ ότι έχει κάνει αρκετά΄ αυτός που αγαπάει νιώθει πάντα ότι μπορούσε να κάνει κι άλλα. Αυτός που αγαπάει δεν αισθάνεται ποτέ ότι, ΄΄Τον έχω υποχρεώσει τον άλλο.΄΄ Αντίθετα αισθάνεται ότι, ΄΄Επειδή η αγάπη μου έχει γίνει δεκτή, είμαι υποχρεωμένος. Ο άλλος με έχει υποχρεώσει με το που δέχτηκε το δώρο μου, που δεν το απέρριψε.΄΄ Ο άνθρωπος τού καθήκοντος σκέφτεται, ΄΄Είμαι ανώτερος, πνευματικός, σπάνιος. Κοίτα πώς υπηρετώ τους ανθρώπους!΄΄
Ο άνθρωπος που αγαπάει τον εαυτό του σέβεται τον εαυτό του και ο άνθρωπος που αγαπάει τον εαυτό του και σέβεται τον εαυτό του σέβεται και τους άλλους επίσης, επειδή γνωρίζει ότι, ΄΄Όπως ακριβώς είμαι εγώ, το ίδιο είναι και οι άλλοι. Όπως απολαμβάνω εγώ την αγάπη, το σεβασμό, την αξιοπρέπεια, το ίδιο τα απολαμβάνουν και οι άλλοι.΄΄ Συνειδητοποιεί ότι δεν είμαστε διαφορετικοί΄ σε ό,τι αφορά τα θεμελιώδη πράγματα, είμαστε ένα. Βρισκόμαστε κάτω από τον ίδιο νόμο: Eς ντάμο σαναντάνο
Ο άνθρωπος που αγαπάει τον εαυτό του απολαμβάνει τόσο πολύ την αγάπη, γίνεται τόσο ευδαίμων, που η αγάπη αρχίζει να ξεχειλίζει, αρχίζει να φτάνει ως τους άλλους. Φτάνει κατ΄ανάγκην! Αν ζεις την αγάπη, θέλεις να την μοιράζεσαι. Δεν μπορείς να συνεχίσεις να αγαπάς τον εαυτό σου για πάντα, γιατί ένα πράγμα θα σου γίνει τελείως ξεκάθαρο: ότι αν το να αγαπάς έναν άνθρωπο, τον εαυτό σου, είναι κάτι τόσο εξαιρετικά εκστατικό και όμορφο, πόση ακόμη έκσταση σε περιμένει, αν αρχίσεις να μοιράζεσαι την αγάπη σου με πάρα πολλούς ανθρώπους!
Σιγά-σιγά τα μικρά κύματα αρχίζουν να πηγαίνουν όλο και πιο μακριά. Αγαπάς άλλους ανθρώπους΄ μετά αρχίζεις να αγαπάς τα ζώα, τα πουλιά, τα δέντρα, τις πέτρες. Μπορείς να γεμίσεις ολόκληρο το σύμπαν με την αγάπη σου. Ένας και μόνο άνθρωπος αρκεί για να γεμίσει ολόκληρο το σύμπαν με αγάπη, όπως ακριβώς ένα και μόνο βότσαλο μπορεί να γεμίσει ολόκληρη τη λίμνη με μικρά κύματα΄ ένα βοτσαλάκι.
Ο άνθρωπος πρέπει να γίνει θεϊκός. Αν δεν γίνει θεϊκός ο άνθρωπος, δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά ικανοποίηση, καμιά ευχαρίστηση. Αλλά πώς μπορείς να γίνεις θεϊκός; Οι ιερείς σου λένε ότι είσαι αμαρτωλός. Οι ιερείς σου λένε ότι είσαι καταδικασμένος, ότι είναι επόμενο να πας στην κόλαση. Και σε κάνουν να φοβάσαι πολύ να αγαπήσεις τον εαυτό σου.
Γ΄αυτό ακριβώς και είναι τόσο εύκολο στους ανθρώπους να βρίσκουν ελαττώματα. Βρίσκουν ελαττώματα στον εαυτό τους, πώς να αποφύγουν να βρουν ελαττώματα στους άλλους; Μάλιστα, τα βρίσκουν και τα μεγεθύνουν, τα κάνουν όσο πιο μεγάλα γίνεται. Φαίνεται πως μόνο με αυτό το τέχνασμα σώζονται΄ αναγκαστικά το κάνεις αυτό για να περισώσεις κατά κάποιο τρόπο το γόητρό σου. Γι΄αυτό και υπάρχει τόση πολλή κριτική και τόση έλλειψη αγάπης.
Λέω πως αυτή είναι μια από τις βαθύτερες σούτρες του Βούδα και μόνο ένας αφυπνισμένος άνθρωπος μπορεί να προσφέρει μια τέτοια ενόραση.
Ο άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του μπορεί να γίνει εύκολα διαλογιστικός, γιατί διαλογισμός σημαίνει να είσαι με τον εαυτό σου.
Αν μισείς τον εαυτό σου -όπως ακριβώς κάνεις, όπως σου έχουν πει να κάνεις, και το ακολουθείς αυτό με θρησκευτική ευλάβεια- αν μισείς τον εαυτό σου, πώς γίνεται να είσαι με τον εαυτό σου; Ο διαλογισμός δεν είναι τίποτε άλλο από την απόλαυση της όμορφης μοναχικότητάς σου και από τον γιορτασμό του εαυτού σου. Αυτό είναι όλο κι όλο ο διαλογισμός. Ο διαλογισμός δεν αποτελεί κάποια σχέση. Ο άλλος δεν είναι καθόλου αναγκαίος΄ είναι κανείς αρκετός από μόνος του. Λούζεται κανείς μέσα στην δική του δόξα, λούζεται μέσα στο δικό του φως. Είναι χαρούμενος που είναι ζωντανός, που υπάρχει.
Το μεγαλύτερο θαύμα στον κόσμο είναι το ότι υπάρχεις και το ότι υπάρχω. Το μεγαλύτερο θαύμα είναι ότι υπάρχεις και ο διαλογισμός ανοίγει τις πόρτες τού θαύματος αυτού. Μόνο όμως ένας άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του μπορεί να διαλογίζεται΄ αλλιώς, ξεφεύγεις συνεχώς από τον εαυτό σου, αποφεύγεις τον εαυτό σου. Ποιος θέλει να κοιτάξει ένα άσχημο πρόσωπο και ποιος θέλει να διεισδύσει μέσα σε μια άσχημη ύπαρξη; Ποιος θέλει να πάει βαθιά μέσα στη δική του λάσπη, στο δικό του σκοτάδι; Ποιος θέλει να μπει μέσα στην κόλαση που νομίζει ότι αποτελεί; Θέλεις να κρατήσεις σκεπασμένο το όλο πράγμα με λουλούδια όμορφα και θέλεις πάντα να ξεφεύγεις από τον εαυτό σου.
Έτσι λοιπόν οι άνθρωποι αναζητούν συνεχώς συντροφιά. Δεν μπορούν να μείνουν μόνοι τους΄ θέλουν να είναι μαζί με άλλους. Οι άνθρωποι αναζητούν κάθε είδους συντροφιά΄ αν μπορούν να αποφύγουν τη συντροφιά του εαυτού τους, τους κάνει το οτιδήποτε. Κάθονται μέσα σε ένα κινηματογράφο τρεις ώρες βλέποντας κάτι τελείως ανόητο. Διαβάζουν ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ώρες ολόκληρες, χάνοντας την ώρα τους. Διαβάζουν την ίδια εφημερίδα ξανά και ξανά απλώς για να μείνουν απασχολημένοι. Παίζουν χαρτιά και σκάκι για να σκοτώσουν την ώρα τους... λες και έχουν πάρα πολλή ώρα!
Η αγάπη ξεκινά με τον εαυτό σου κα μετά εξαπλώνεται συνεχώς. Εξαπλώνεται συνεχώς από μόνη της΄ δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι για την εξάπλωσή της.
΄΄Να αγαπάς τον εαυτό σου...΄΄ λέει ο Βούδας. Και αμέσως μετά προσθέτει: ΄΄...και να παρατηρείς.΄΄ Αυτό είναι ο διαλογισμός, αυτό είναι το όνομα τού Βούδα για τον διαλογισμό. Αλλά η πρώτη προϋπόθεση είναι να αγαπάς τον εαυτό σου και μετά να παρατηρείς. Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου και αρχίσεις να παρατηρείς, μπορεί να νιώσεις τη διάθεση να αυτοκτονήσεις..' Πολλοί βουδιστές νιώθουν την διάθεση να αυτοκτονήσουν, επειδή δεν δίνουν προσοχή στο πρώτο μέρος της σούτρας, πηδούν αμέσως στο δεύτερο: να παρατηρείς τον εαυτό σου. Μάλιστα, δεν έχω δει ποτέ κανένα σχολιασμό της Νταμαπάντα, αυτών των αποφθεγμάτων του Βούδα, που να έχει δώσει κάποια προσοχή στο πρώτο μέρος: Να αγαπάς τον εαυτό σου.
Ο Σωκράτης λέει: Γνώθι σαυτόν: ο Βούδας λέει: Να αγαπάς τον εαυτό σου. Και ο Βούδας είναι πολύ πιο αληθινός, γιατί, αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν θα γνωρίσεις ποτέ τον εαυτό σου΄ η γνώση έρχεται αργότερα μόνο, η αγάπη προετοιμάζει το έδαφος. Η αγάπη αποτελεί την δυνατότητα να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Η αγάπη είναι ο σωστός τρόπος για να γνωρίσεις τον εαυτό σου.
΄΄Να αγαπάς τον εαυτό σου και να παρατηρείς... σήμερα, αύριο, πάντοτε.΄΄
Δημιούργησε ενέργεια αγάπης γύρω από τον εαυτό σου. Να αγαπάς το σώμα σου και να αγαπάς το νου σου. Να αγαπάς τον όλο σου μηχανισμό, τον όλο σου οργανισμό. Με τη λέξη αγάπη εννοώ: αποδέξου το έτσι όπως είναι, μην προσπαθείς να καταπιέσεις. Καταπιέζουμε μόνο όταν μισούμε κάτι, καταπιέζουμε μόνο όταν είμαστε εναντίον κάποιου πράγματος. Μην καταπιέζεις, γιατί αν καταπιέζεις, πώς θα παρατηρείς; Δεν μπορούμε να κοιτάξουμε τον εχθρό κατάματα΄ μπορούμε να κοιτάξουμε μόνο τον αγαπημένο μας στα μάτια. Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν θα μπορέσεις να κοιτάξεις μέσα στα ίδια σου τα μάτια, το ίδιο σου το πρόσωπο, την ίδια σου την πραγματικότητα.
Η παρατήρηση είναι διαλογισμός, το όνομα που δίνει ο Βούδας στο διαλογισμό. Η λέξη κλειδί του Βούδα είναι παρατήρησε. Λέει: Έχε επίγνωση, να είσαι σε εγρήγορση, μην χάνεις τη συνειδητότητα. Μην συμπεριφέρεσαι με νυσταγμένο τρόπο. Μην λειτουργείς συνεχώς σαν μηχανή, σαν ρομπότ. Έτσι λειτουργούν οι άνθρωποι.
Παρατήρησε΄ παρατήρησε απλώς. Ο Βούδας δεν λέει τι πρέπει να παρατηρείς΄ τα πάντα! Όταν περπατάς, παρατήρησε το περπάτημά σου. Όταν τρως, παρατήρησε που τρως. Όταν κάνεις ντους, παρατήρησε το νερό, το κρύο νερό που πέφτει πάνω σου, το άγγιγμα του νερού, την ψυχρότητα, το τρεμούλιασμα που περνάει από τη σπονδυλική σου στήλη΄ παρατήρησε τα πάντα, ΄΄σήμερα, αύριο, πάντοτε.΄΄
Έρχεται τελικά μια στιγμή που παρατηρείς ακόμη και τον ύπνο σου. Αυτό είναι το υπέρτατο σημείο της παρατήρησης. Το σώμα αποκοιμιέται και υπάρχει ακόμη ένας παρατηρητής που είναι ξύπνιος, που παρατηρεί σιωπηλά το σώμα καθώς κοιμάται βαθιά. Αυτό είναι το υπέρτατο σημείο της παρατήρησης. Προς το παρόν, ακριβώς το αντίθετο ισχύει: το σώμα σου είναι ξύπνιο, αλλά εσύ κοιμάσαι. Τότε, εσύ θα είσαι ξύπνιος και το σώμα σου θα κοιμάται. Το σώμα χρειάζεται ανάπαυση, αλλά η συνειδητότητά σου δεν χρειάζεται ύπνο. Η συνειδητότητά σου είναι συνειδητότητα΄ είναι εγρήγορση, αυτό ακριβώς είναι η φύση της.
Καθώς γίνεσαι πιο παρατηρητικός, αρχίζεις να έχεις φτερά΄ τότε όλος ο ουρανός είναι δικός σου. Ο άνθρωπος αποτελεί συνάντηση της γης και του ουρανού, του σώματος και της ψυχής.

Osho, The Dhammapada: The Way of the Buddha, Τόμος 5, Ομιλία #5


Κυρά τέρμα τα κλάμματα, θα κάνω το θυμό μου δημιούργημα. Και αυτό γιατί με έμαθες να αγαπώ τον ευατό μου και για αυτό ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. hh
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ioessa

avatar

Ηλικία : 37
Τόπος : ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Καρκίνος
Ημερομηνία εγγραφής : 09/03/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 1289

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;    Δευ 23 Φεβ - 22:11:28

nnan έγραψε:


ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΣ



Μπορείς να πεις κάτι για τούτα τα λόγια του Βούδα: ΄΄Να αγαπάς τον εαυτό σου και να παρατηρείς -σήμερα, αύριο, πάντοτε΄΄;
Η αγάπη είναι τροφή για την ψυχή. Όπως ακριβώς είναι το φαγητό για το σώμα, έτσι είναι και η αγάπη για την ψυχή. Χωρίς φαγητό, το σώμα είναι αδύναμο, χωρίς αγάπη, η ψυχή είναι αδύναμη. Και καμιά πολιτεία, καμιά εκκλησία και κανένα επενδεδυμένο συμφέρον δεν θέλησε ποτέ να έχουν οι άνθρωποι δυνατή ψυχή, γιατί ο άνθρωπος που έχει πνευματική ενέργεια είναι επόμενο να είναι εξεγερμένος.
Η αγάπη σε κάνει εξεγερμένο, επαναστατημένο. Η αγάπη σού δίνει φτερά να πετάξεις ψηλά. Η αγάπη σού δίνει ενόραση για τα πράγματα, ώστε να μην μπορεί να σε εξαπατήσει κανείς, να σε εκμεταλλευτεί, να σε καταπιέζει. Και οι ιερείς και οι πολιτικοί επιβιώνουν μόνο με το αίμα σου΄ επιβιώνουν μόνο με την εκμετάλλευση. Είναι παράσιτα, όλοι οι ιερείς και όλοι οι πολιτικοί.
Για να σε κάνουν αδύναμο πνευματικά, έχουν βρει μια σίγουρη μέθοδο, εκατό τοις εκατό εγγυημένη, και αυτή είναι να σε μαθαίνουν να μην αγαπάς τον εαυτό σου΄ γιατί αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αγαπά τον εαυτό του, δεν μπορεί να αγαπά και κανέναν άλλο επίσης. Η διδασκαλία αυτή είναι πολύ πονηρή. Λένε: Να αγαπάς τους άλλους -γιατί ξέρουν ότι αν δεν μπορείς να αγαπάς τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπάς καθόλου. Λένε όμως συνεχώς: Να αγαπάς τους άλλους, να αγαπάς την ανθρωπότητα, να αγαπάς το Θεό, να αγαπάς τη φύση, να αγαπάς τη γυναίκα σου, να αγαπάς τον άντρα σου, τα παιδιά σου, τους γονείς σου, αλλά να μην αγαπάς τον εαυτό σου, γιατί αν αγαπάς τον εαυτό σου είναι εγωιστικό αυτό το πράγμα σύμφωνα με εκείνους.
Επικρίνουν την αγάπη για τον εαυτό τόσο όσο δεν επικρίνουν τίποτε άλλο΄ και έχουν κάνει τη διδασκαλία τους να φαίνεται πολύ λογική. Λένε: Αν αγαπάς τον εαυτό σου, θα γίνεις εγωιστής, αν αγαπάς τον εαυτό σου θα γίνεις ναρκισσιστής. Δεν είναι αλήθεια αυτό. Ο άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του βλέπει ότι δεν υπάρχει εγώ μέσα του. Το εγώ προβάλει όταν αγαπάς τους άλλους χωρίς να αγαπάς τον εαυτό σου, όταν προσπαθείς να αγαπάς τους άλλους.
Η αγάπη δεν έχει ιδέα από καθήκον. Το καθήκον είναι βάρος, κάτι το τυπικό. Η αγάπη είναι χαρά, μοίρασμα΄ η αγάπη δεν είναι τυπική. Αυτός που αγαπάει δεν νιώθει ποτέ ότι έχει κάνει αρκετά΄ αυτός που αγαπάει νιώθει πάντα ότι μπορούσε να κάνει κι άλλα. Αυτός που αγαπάει δεν αισθάνεται ποτέ ότι, ΄΄Τον έχω υποχρεώσει τον άλλο.΄΄ Αντίθετα αισθάνεται ότι, ΄΄Επειδή η αγάπη μου έχει γίνει δεκτή, είμαι υποχρεωμένος. Ο άλλος με έχει υποχρεώσει με το που δέχτηκε το δώρο μου, που δεν το απέρριψε.΄΄ Ο άνθρωπος τού καθήκοντος σκέφτεται, ΄΄Είμαι ανώτερος, πνευματικός, σπάνιος. Κοίτα πώς υπηρετώ τους ανθρώπους!΄΄
Ο άνθρωπος που αγαπάει τον εαυτό του σέβεται τον εαυτό του και ο άνθρωπος που αγαπάει τον εαυτό του και σέβεται τον εαυτό του σέβεται και τους άλλους επίσης, επειδή γνωρίζει ότι, ΄΄Όπως ακριβώς είμαι εγώ, το ίδιο είναι και οι άλλοι. Όπως απολαμβάνω εγώ την αγάπη, το σεβασμό, την αξιοπρέπεια, το ίδιο τα απολαμβάνουν και οι άλλοι.΄΄ Συνειδητοποιεί ότι δεν είμαστε διαφορετικοί΄ σε ό,τι αφορά τα θεμελιώδη πράγματα, είμαστε ένα. Βρισκόμαστε κάτω από τον ίδιο νόμο: Eς ντάμο σαναντάνο
Ο άνθρωπος που αγαπάει τον εαυτό του απολαμβάνει τόσο πολύ την αγάπη, γίνεται τόσο ευδαίμων, που η αγάπη αρχίζει να ξεχειλίζει, αρχίζει να φτάνει ως τους άλλους. Φτάνει κατ΄ανάγκην! Αν ζεις την αγάπη, θέλεις να την μοιράζεσαι. Δεν μπορείς να συνεχίσεις να αγαπάς τον εαυτό σου για πάντα, γιατί ένα πράγμα θα σου γίνει τελείως ξεκάθαρο: ότι αν το να αγαπάς έναν άνθρωπο, τον εαυτό σου, είναι κάτι τόσο εξαιρετικά εκστατικό και όμορφο, πόση ακόμη έκσταση σε περιμένει, αν αρχίσεις να μοιράζεσαι την αγάπη σου με πάρα πολλούς ανθρώπους!
Σιγά-σιγά τα μικρά κύματα αρχίζουν να πηγαίνουν όλο και πιο μακριά. Αγαπάς άλλους ανθρώπους΄ μετά αρχίζεις να αγαπάς τα ζώα, τα πουλιά, τα δέντρα, τις πέτρες. Μπορείς να γεμίσεις ολόκληρο το σύμπαν με την αγάπη σου. Ένας και μόνο άνθρωπος αρκεί για να γεμίσει ολόκληρο το σύμπαν με αγάπη, όπως ακριβώς ένα και μόνο βότσαλο μπορεί να γεμίσει ολόκληρη τη λίμνη με μικρά κύματα΄ ένα βοτσαλάκι.
Ο άνθρωπος πρέπει να γίνει θεϊκός. Αν δεν γίνει θεϊκός ο άνθρωπος, δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά ικανοποίηση, καμιά ευχαρίστηση. Αλλά πώς μπορείς να γίνεις θεϊκός; Οι ιερείς σου λένε ότι είσαι αμαρτωλός. Οι ιερείς σου λένε ότι είσαι καταδικασμένος, ότι είναι επόμενο να πας στην κόλαση. Και σε κάνουν να φοβάσαι πολύ να αγαπήσεις τον εαυτό σου.
Γ΄αυτό ακριβώς και είναι τόσο εύκολο στους ανθρώπους να βρίσκουν ελαττώματα. Βρίσκουν ελαττώματα στον εαυτό τους, πώς να αποφύγουν να βρουν ελαττώματα στους άλλους; Μάλιστα, τα βρίσκουν και τα μεγεθύνουν, τα κάνουν όσο πιο μεγάλα γίνεται. Φαίνεται πως μόνο με αυτό το τέχνασμα σώζονται΄ αναγκαστικά το κάνεις αυτό για να περισώσεις κατά κάποιο τρόπο το γόητρό σου. Γι΄αυτό και υπάρχει τόση πολλή κριτική και τόση έλλειψη αγάπης.
Λέω πως αυτή είναι μια από τις βαθύτερες σούτρες του Βούδα και μόνο ένας αφυπνισμένος άνθρωπος μπορεί να προσφέρει μια τέτοια ενόραση.
Ο άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του μπορεί να γίνει εύκολα διαλογιστικός, γιατί διαλογισμός σημαίνει να είσαι με τον εαυτό σου.
Αν μισείς τον εαυτό σου -όπως ακριβώς κάνεις, όπως σου έχουν πει να κάνεις, και το ακολουθείς αυτό με θρησκευτική ευλάβεια- αν μισείς τον εαυτό σου, πώς γίνεται να είσαι με τον εαυτό σου; Ο διαλογισμός δεν είναι τίποτε άλλο από την απόλαυση της όμορφης μοναχικότητάς σου και από τον γιορτασμό του εαυτού σου. Αυτό είναι όλο κι όλο ο διαλογισμός. Ο διαλογισμός δεν αποτελεί κάποια σχέση. Ο άλλος δεν είναι καθόλου αναγκαίος΄ είναι κανείς αρκετός από μόνος του. Λούζεται κανείς μέσα στην δική του δόξα, λούζεται μέσα στο δικό του φως. Είναι χαρούμενος που είναι ζωντανός, που υπάρχει.
Το μεγαλύτερο θαύμα στον κόσμο είναι το ότι υπάρχεις και το ότι υπάρχω. Το μεγαλύτερο θαύμα είναι ότι υπάρχεις και ο διαλογισμός ανοίγει τις πόρτες τού θαύματος αυτού. Μόνο όμως ένας άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του μπορεί να διαλογίζεται΄ αλλιώς, ξεφεύγεις συνεχώς από τον εαυτό σου, αποφεύγεις τον εαυτό σου. Ποιος θέλει να κοιτάξει ένα άσχημο πρόσωπο και ποιος θέλει να διεισδύσει μέσα σε μια άσχημη ύπαρξη; Ποιος θέλει να πάει βαθιά μέσα στη δική του λάσπη, στο δικό του σκοτάδι; Ποιος θέλει να μπει μέσα στην κόλαση που νομίζει ότι αποτελεί; Θέλεις να κρατήσεις σκεπασμένο το όλο πράγμα με λουλούδια όμορφα και θέλεις πάντα να ξεφεύγεις από τον εαυτό σου.
Έτσι λοιπόν οι άνθρωποι αναζητούν συνεχώς συντροφιά. Δεν μπορούν να μείνουν μόνοι τους΄ θέλουν να είναι μαζί με άλλους. Οι άνθρωποι αναζητούν κάθε είδους συντροφιά΄ αν μπορούν να αποφύγουν τη συντροφιά του εαυτού τους, τους κάνει το οτιδήποτε. Κάθονται μέσα σε ένα κινηματογράφο τρεις ώρες βλέποντας κάτι τελείως ανόητο. Διαβάζουν ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ώρες ολόκληρες, χάνοντας την ώρα τους. Διαβάζουν την ίδια εφημερίδα ξανά και ξανά απλώς για να μείνουν απασχολημένοι. Παίζουν χαρτιά και σκάκι για να σκοτώσουν την ώρα τους... λες και έχουν πάρα πολλή ώρα!
Η αγάπη ξεκινά με τον εαυτό σου κα μετά εξαπλώνεται συνεχώς. Εξαπλώνεται συνεχώς από μόνη της΄ δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι για την εξάπλωσή της.
΄΄Να αγαπάς τον εαυτό σου...΄΄ λέει ο Βούδας. Και αμέσως μετά προσθέτει: ΄΄...και να παρατηρείς.΄΄ Αυτό είναι ο διαλογισμός, αυτό είναι το όνομα τού Βούδα για τον διαλογισμό. Αλλά η πρώτη προϋπόθεση είναι να αγαπάς τον εαυτό σου και μετά να παρατηρείς. Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου και αρχίσεις να παρατηρείς, μπορεί να νιώσεις τη διάθεση να αυτοκτονήσεις..' Πολλοί βουδιστές νιώθουν την διάθεση να αυτοκτονήσουν, επειδή δεν δίνουν προσοχή στο πρώτο μέρος της σούτρας, πηδούν αμέσως στο δεύτερο: να παρατηρείς τον εαυτό σου. Μάλιστα, δεν έχω δει ποτέ κανένα σχολιασμό της Νταμαπάντα, αυτών των αποφθεγμάτων του Βούδα, που να έχει δώσει κάποια προσοχή στο πρώτο μέρος: Να αγαπάς τον εαυτό σου.
Ο Σωκράτης λέει: Γνώθι σαυτόν: ο Βούδας λέει: Να αγαπάς τον εαυτό σου. Και ο Βούδας είναι πολύ πιο αληθινός, γιατί, αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν θα γνωρίσεις ποτέ τον εαυτό σου΄ η γνώση έρχεται αργότερα μόνο, η αγάπη προετοιμάζει το έδαφος. Η αγάπη αποτελεί την δυνατότητα να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Η αγάπη είναι ο σωστός τρόπος για να γνωρίσεις τον εαυτό σου.
΄΄Να αγαπάς τον εαυτό σου και να παρατηρείς... σήμερα, αύριο, πάντοτε.΄΄
Δημιούργησε ενέργεια αγάπης γύρω από τον εαυτό σου. Να αγαπάς το σώμα σου και να αγαπάς το νου σου. Να αγαπάς τον όλο σου μηχανισμό, τον όλο σου οργανισμό. Με τη λέξη αγάπη εννοώ: αποδέξου το έτσι όπως είναι, μην προσπαθείς να καταπιέσεις. Καταπιέζουμε μόνο όταν μισούμε κάτι, καταπιέζουμε μόνο όταν είμαστε εναντίον κάποιου πράγματος. Μην καταπιέζεις, γιατί αν καταπιέζεις, πώς θα παρατηρείς; Δεν μπορούμε να κοιτάξουμε τον εχθρό κατάματα΄ μπορούμε να κοιτάξουμε μόνο τον αγαπημένο μας στα μάτια. Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν θα μπορέσεις να κοιτάξεις μέσα στα ίδια σου τα μάτια, το ίδιο σου το πρόσωπο, την ίδια σου την πραγματικότητα.
Η παρατήρηση είναι διαλογισμός, το όνομα που δίνει ο Βούδας στο διαλογισμό. Η λέξη κλειδί του Βούδα είναι παρατήρησε. Λέει: Έχε επίγνωση, να είσαι σε εγρήγορση, μην χάνεις τη συνειδητότητα. Μην συμπεριφέρεσαι με νυσταγμένο τρόπο. Μην λειτουργείς συνεχώς σαν μηχανή, σαν ρομπότ. Έτσι λειτουργούν οι άνθρωποι.
Παρατήρησε΄ παρατήρησε απλώς. Ο Βούδας δεν λέει τι πρέπει να παρατηρείς΄ τα πάντα! Όταν περπατάς, παρατήρησε το περπάτημά σου. Όταν τρως, παρατήρησε που τρως. Όταν κάνεις ντους, παρατήρησε το νερό, το κρύο νερό που πέφτει πάνω σου, το άγγιγμα του νερού, την ψυχρότητα, το τρεμούλιασμα που περνάει από τη σπονδυλική σου στήλη΄ παρατήρησε τα πάντα, ΄΄σήμερα, αύριο, πάντοτε.΄΄
Έρχεται τελικά μια στιγμή που παρατηρείς ακόμη και τον ύπνο σου. Αυτό είναι το υπέρτατο σημείο της παρατήρησης. Το σώμα αποκοιμιέται και υπάρχει ακόμη ένας παρατηρητής που είναι ξύπνιος, που παρατηρεί σιωπηλά το σώμα καθώς κοιμάται βαθιά. Αυτό είναι το υπέρτατο σημείο της παρατήρησης. Προς το παρόν, ακριβώς το αντίθετο ισχύει: το σώμα σου είναι ξύπνιο, αλλά εσύ κοιμάσαι. Τότε, εσύ θα είσαι ξύπνιος και το σώμα σου θα κοιμάται. Το σώμα χρειάζεται ανάπαυση, αλλά η συνειδητότητά σου δεν χρειάζεται ύπνο. Η συνειδητότητά σου είναι συνειδητότητα΄ είναι εγρήγορση, αυτό ακριβώς είναι η φύση της.
Καθώς γίνεσαι πιο παρατηρητικός, αρχίζεις να έχεις φτερά΄ τότε όλος ο ουρανός είναι δικός σου. Ο άνθρωπος αποτελεί συνάντηση της γης και του ουρανού, του σώματος και της ψυχής.

Osho, The Dhammapada: The Way of the Buddha, Τόμος 5, Ομιλία #5


Κυρά τέρμα τα κλάμματα, θα κάνω το θυμό μου δημιούργημα. Και αυτό γιατί με έμαθες να αγαπώ τον ευατό μου και για αυτό ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. hh




Mόνο η αγάπη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Mentalist

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 17/03/2012
Αριθμός μηνυμάτων : 37

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;    Δευ 2 Μαρ - 19:29:07

Αιθηρόη έγραψε:
Δάσκαλοι... δάσκαλοι...

Λέγονται... γράφονται... συμβαίνουν... αποκαλύπτονται...

Τόσα πράγματα!

Νιώθετε και γνωρίζετε...

Διότι γνωρίζετε πλέον... μην ξεγελάτε άλλο τον εαυτό σας, προσπαθώντας να κερδίσετε παράταση, όχι από άγνοια τόσο, όσο από ανασφάλεια ή κούραση...

Και δεν αναφέρομαι συγκεκριμένα, αλλά γενικότερα (για να προλάβω τυχών αντιρρήσεις)...

Δείξτε λίγη εμπιστοσύνη στο καλό μέσα σας...

Εκφράστε το, με αυτό που μπορείτε να κάνετε καλύτερα...

Τόσο απλά...

Η επιλογή, πρέπει να γεννηθεί από βαθιά ιδίαν γνώση. Διότι ό,τι χρειάζεται να γνωρίζετε για να πράξετε σοφά, το γνωρίζετε ήδη.

Και αυτή είναι η αλήθεια._

Αυτήν την Χρονική στιγμή, είστε μόνοι σε αυτήν την ελεύθερη επιλογή... και μην βιαστείτε να το παρερμηνέψετε αυτό...

Ό,τι έχει σχέση με το Φως, σιωπά με κομμένη την ανάσα, περιμένοντας την ολοκλήρωση της διαδικασίας, της Ισχυρής Επιλογής, που θα σηματοδοτήσει την έναρξη μίας νέας κίνησης και θα το θέσει εκ νέου σε μία πληρέστερη ανώτερη δραστηριότητα, εκπληρώνοντας το σκοπό και την ουσία του, συνεχίζοντας από εκεί που διακόπηκε.

Ο κάθε ένας, υπερασπίζεται την θέση που εκπροσωπεί... όπου και αν βρίσκεται, ό,τι και αν κάνει, όπως μπορεί...

Δεν υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος...

Είτε εδώ κάτω... είτε εκεί πάνω...

Όσο για... τον εχθρό...

Γνωρίζω τι λέω... και σίγουρα δεν έχω πει πως δεν υπάρχει...

Ο εχθρός μάτια μου, μπορεί να πάρει την μορφή μίας σκέψης που δεν είναι δική σου... ή μπορεί να πάρει ένα άθλιο φυσικό πρόσωπο...

Και σύμφωνα με την μορφή, αντλεί ή δημιουργεί και τα ανάλογα...

Ο εχθρός, μπορεί να είναι και το αντίθετο σου... εχθρός εκείνος... εχθρός και εσύ... για όσο θα υπάρχουν διαχωρισμένοι κόσμοι...

Κατανόησε σωστά... κατανοείστε σωστά...

Αλλά επειδή εσύ επιθυμείς να ανακαλύψεις κάτι πιο συγκεκριμένο, θα σου πω μόνο τούτο...

Να είσαι ευγνώμων, για τον εχθρό που γνωρίζεις... και για τον εχθρό που δεν γνωρίζεις... και που δεν θα χρειαστεί άνθρωπος να γνωρίσει.

Στον κάθε έναν, δίνεται ανάλογα των δυνάμεων του...

Και πάλι κατανοείστε σωστά, σε αυτά που σας αναλογούν... τα υπόλοιπα ούτως ει άλλως δεν σας προσφέρουν...

Ας ειπωθεί όμως, πως ο εχθρός, είναι ανάλογος της... ανάγκης.

Υπάρχει... και δεν υπάρχει...

Χμ...

Συχνά... το σκοτάδι έχει περισσότερο φως από όσο νομίζουμε...

Το Σύμπαν έχει μια ιδιοφυία αξεπέραστη και ανανεώσιμη...

Όλα πραγματικά... μα και όχι...

Ρόλοι... ρόλοι...

Η ανάγκη της εξέλιξης, για τον καθένα ξεχωριστά, προσφέρει τα ανάλογα...

Και τα... ποσά... επίσης ανάλογα...

Και όμως πάντα ίδια...

Κάτι που σημαίνει, ότι δεν υπάρχουν μικροί ή μεγάλοι πολεμιστές...

Απλά ο καθένας στο πόστο του... και δεν υπάρχει πόστο, λιγότερης σπουδαιότητας από κάποιον άλλον.

Και αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους.

Για τον λόγο αυτό, να θυμάστε ότι δεν υπάρχουν... απλοί άνθρωποι.

Διότι δεν είναι...

Γνωρίζω πως δεν εννοήθηκε έτσι όπως ακούγεται, αλλά αλλιώς...

Ούτε έτσι... ούτε αλλιώς...

Κανείς δεν είναι λιγότερος... όλοι είναι ικανοί...

Ο κάθε ένας, στην ειδικότητα του... και όλοι απαραίτητοι...

Αυτό που υπομένουν και πολεμούν ήδη, με τις στραγγαλισμένες δυνάμεις τους, τους κάνει εκλεκτούς...

Αν πρέπει να υπάρχουν εκλεκτοί... τότε αυτοί είναι...

Αυτοί είναι τα τιμώμενα πρόσωπα... και το ότι βρίσκονται εδώ, δηλώνει την γενναιότητα και την ετοιμότητα τους...  

Είναι εκείνα τα παιδιά, που ξέχασαν την βασιλική καταγωγή τους, τις δυνάμεις και τις ικανότητες τους... και αυτά ανακτούν πάλι.

Είναι εκείνα τα παιδιά, τα οποία δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από κανέναν...

Αυτό λοιπόν που πρέπει, είναι να αφυπνιστούν και να υψώσουν το μεγαλειώδες ανάστημα τους... και να λειτουργήσουν αυτά που μοιάζουν θαυμαστά... και ακόμη περισσότερα.

Ό,τι και αν κάνετε, μέσα σας ο οδηγός...

Σας αγαπώ πολύ. Και όχι από... δώρο. Δεν γίνεται να μην σας αγαπάνε!
Δεν γίνεται...
Δεν σας αξίζει τίποτα λιγότερο...
Και όποιος σας πει το αντίθετο... χαμογελάστε...

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;

Δεν ρωτώ από πού ήρθες...

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;










Περισσότερο προς εμένα η υπενθύμιση αυτών των λόγων.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
sofaki

avatar

Ηλικία : 40
Ιχθύς
Ημερομηνία εγγραφής : 25/08/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 252

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;    Τρι 3 Μαρ - 12:16:03

Περισσότερο για όλους μας mentalist κι όχι μόνο για σένα, πίστεψε με!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
markos

avatar

Ηλικία : 37
Λέων
Ημερομηνία εγγραφής : 13/01/2012
Αριθμός μηνυμάτων : 229

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;    Τετ 4 Μαρ - 12:22:06

Έχεις δίκιο sofaki. Για όλους μας.


Να περπατάς, μην σταματάς και να χαμογελάς!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
niccola

avatar

Ηλικία : 36
Αιγόκερως
Ημερομηνία εγγραφής : 08/10/2014
Αριθμός μηνυμάτων : 7

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;    Κυρ 26 Απρ - 12:30:05

ειμαι ακομα ενα παιδι...ενα μεγαλο παιδι...
και θελω οι ανθρωποι γυρω μου να γινουν κι αυτοι παιδια...μεγαλα παιδια...
οικογενειαρχες παιδια...
εργατες παιδια...
νοσκομοι παιδια...
δασκαλοι παιδια...
γεροντες παιδια...
να σταματησουν να σκεπτονται με την λογικη των 5 αισθησεων και να αφεθουν στην αλογη λογικη της καρδιας τους...
...
..
.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
inei777

avatar

Ηλικία : 45
Τόπος : athens
Ιχθύς
Ημερομηνία εγγραφής : 27/12/2011
Αριθμός μηνυμάτων : 177

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;    Κυρ 21 Ιουν - 17:54:15

Ειμαι μια ανάσα που ταξιδευει απο μητρα σε μητρα
Ενα πτερυγιο που μελετα τα παντα εισχωρωντας μεσα τους
Μια ακτινα που παλευει τα σκοταδια σαν ξιφος
Ενα φτερουγισμα προς καθε κραυγη και ουρλιαχτο
Μια τολμη που αψιφα το τι θα βρει στο διαβα της
Τι ολα σαν εισερχεται εχουν ποιηθει για να ρθουν στα πελματα της.

Ειμαι ένα αυτι προς το παν που ερχεται απο το παν
μια απαιτηση για την ποιηση απο την ποιηση
μια πραξη ασυληπτη και ενα εργο αφοβιας
Ενας ακροβατης που ανιχνευει ολα τα πεδια.

Μια διψα του παντος να ντυθει τα παντα
ενα αινιγμα για οτι ενσαρκωνω και ειμαι.


Θα είμαι εδω ακόμα κ'αν δεν με βλέπεις
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
https://sites.google.com/site/rethirishaepoetryinei777/
βαγγελης1234

avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 04/07/2013
Αριθμός μηνυμάτων : 474

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;    Πεμ 4 Φεβ - 11:29:40

inei777 έγραψε:
Ειμαι μια ανάσα που ταξιδευει απο μητρα σε μητρα
Ενα πτερυγιο που μελετα τα παντα εισχωρωντας μεσα τους
Μια ακτινα που παλευει τα σκοταδια σαν ξιφος
Ενα φτερουγισμα προς καθε κραυγη και ουρλιαχτο
Μια τολμη που αψιφα το τι θα βρει στο διαβα της
Τι ολα σαν εισερχεται εχουν ποιηθει για να ρθουν στα πελματα της.

Ειμαι ένα αυτι προς το παν που ερχεται απο το παν
μια απαιτηση για την ποιηση απο την ποιηση
μια πραξη ασυληπτη και ενα εργο αφοβιας
Ενας ακροβατης που ανιχνευει ολα τα πεδια.

Μια διψα του παντος να ντυθει τα παντα
ενα αινιγμα για οτι ενσαρκωνω και ειμαι.
αν και παλιο το θεμα 
θα γραψω δεν νομηζω να πω κατι κακο τελος παντων
ακουσα τα δυο βιντεο ξανα την πρωτη φορα
ειδα αυτο που ημουν [οι που πιστευωημουν]
πριν ενσαρκωθω στην γη
τωρα που τα ξαναακουσα
ειδα και ενιωσα κατι αλλο
καμια σχεση με την προηγουμενη ζωη μου

γιατι τα γραφω αυτα 
συμπερασμα κατα την γνωμη μου 
ειναι μουσηκες που σε καθοδηγουν βοηθανε να βρης ποιος εισαι
οι καποια πραγματα για τον εαυτο μας
που πρεπη να σηνηδητοποιησουμε

αυτο που θελω να πω ειναι 
οτι καλο ειναι να τα ακουμε οχι μια φορα αλλα μετα απο 
καποιο χρονηκο διαστημα και οτι σκεφτομαστε βιωνουμε
να ανακαλυπτουμε καποιες γνωσης σημαδια του εαυτου μας
ακουγοντας ξανα την μουσηκη

ακομα και αυτο που ενιωσα θημηθηκα την πρωτη φορα 
για το τη ημουν στην προηγουμενη ζωη μου
εμενα ετσι καταλαβα οτι αρχηκα επρεπε να σηνηδητοποιησω 
οτι αυτο  του ποιος ειμαι εχει να κανη και με το ποιος οι τη ημουν
εγω αυτο καταλαβα
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Αlicetwilight89

avatar

Ηλικία : 28
Υδροχόος
Ημερομηνία εγγραφής : 28/02/2016
Αριθμός μηνυμάτων : 27

ΔημοσίευσηΘέμα: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ   Παρ 4 Μαρ - 8:44:58

Ξέρω είδη ένα κομμάτι του ποια είμαι...Είμαι σίγουρα μία ψυχή ευαίσθητη και είμαι ονειροπόλα και πολλές φορές αυθόρμητη...Είμαι μητέρα γιατί έχω μία αξιολατρευτη κόρη...Είμαι γυναίκα και είμαι και περήφανη δε κλαιγομαι όπως παλιά..Είμαι ελεύθερη όπως σου έχω πει ...Θέλω να πραγματοποιω τα όνειρα μου θέλω να βοηθώ τον συνάνθρωπο με τον δικό μου τρόπο...Θέλω να μελετώ να μαθαίνω να ρωτώ οπότε είμαι μια ερευνήτρια μια εξερευνήτρια άρα αφού ρωτώ και μαθαίνω είμαι και μαθήτρια..Είμαι Φυσιολάτρης αγαπώ την φύση...Είμαι αθεοφοβη δε τους φοβάμαι τους θεούς γιατί ξέρω ποιά είμαι έστω ξεκίνησα νά το μαθαίνω διότι δε φοβάμαι τις συνέπειες γιατί έχω συνείδηση των πράξεων μού δε φοβάμαι όμως σέβομαι εκείνους , εμένα, εσένα τους ανθρώπους και τα όντα όλα...τα πιστεύω και τις πεποιθήσεις του καθενός ξέρω πολύ καλά ότι δε είμαι τέλεια και έχω τις αδυναμίες μου όπως όλοι μας...δε είμαι αλάνθαστη και κάνω λάθη όμως προσπαθώ να γίνομαι καλύτερη...Είμαι μία ταξιδευτής περαστική σε τούτη την ζωή η οποία ξέρω δε είναι η μοναδική μου...Είμαι θνητή γιατί ζω σε θνητό σώμα...Είμαι όμως κομμάτι από το θείο γιατί έχω αθάνατη ψυχή και η ποιό σημαντική επίγνωση;;;ψαχνομουν για κάτι ασύλληπτο για κάτι εξωπραγματικό κ αφύσικο αγνοώντας ότι απλά τελικά είμαι ένας ΆΝΘΡΩΠΟΣ και είμαι περήφανη για το είδος μου.. θεοί μας ζήλεψαν για την ανθρωπιά μας και τον τρόπο που αγαπάμε οί ημίθεοι ήταν δυνατοί επειδή δε ήταν θνητοί και ήταν ήρωες γιατί είχαν την ανθρώπινη πλευρά .....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 10 από 10Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
H Ψυχή... το Εργαστήριο του Κόσμου... :: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;-
Μετάβαση σε: